021-NijmDuk020673.jpg

<- Back | Index | Next ->

021-NijmDuk020673.jpg

Hardy Damen: Ik kreeg dit kaartje, omdat ik, als voorzitter van het Wijkopbouworgaan Dukenburg, de openingsrit ter gelegenheid van de ingebruikname van het Station Dukenburg mee mocht maken.
7 jaar nadat de gemeente begonnen was met de bouw van de eerste woningen in Duckenburg had Dukenburg een eigen, nog al winderig, station. In die tijd was de wijk Zwanenburg net in aanbouw, niet veel later zou er een groot winkelcentrum vlak bij het station ontstaan. Vanaf 1968 had het Wijkopbouworgaan zich vooral bezig gehouden met het "binnenhalen" van,ontbrekende, elementaire, al dan niet openbare, voorzieningen als winkels, kapper, telefooncellen, goede busroutes, sportterreinen en bijvoorbeeld een café. Maar ook met voorzieningen, die van belang waren voor de maatschappelijke opbouw van de nieuwe wijk als bejaardenwerk, kerkgebouw, jeugdhonken e.d.
Er werden in die tijd huizen genoeg gebouwd, maar leefbaarheid, gezelligheid en bereikbaarheid werden minder enthousiast aangepakt door de toenmalige gemeentebestuurders. Ik heb wel eens de indruk, dat bestuurders van veel Nederlandse gemeenten nog steeds liever gebouwen dan samenlevingen bouwen.
De opening van het station, op 2 juni 1973 ,was in ieder geval een mijlpaal.

Collectie: Hardy Damen

Reactiepagina
Reactie 1:

Johnny Meuleman, 17-11-2015: Grappig om dit kaartje te zien, brengt weer een hoop naar boven.
Toen ik in Zwanenveld kwam te wonen stopte er nog geen eens een trein.
Een winkelcentrum was er nog helemaal niet in zicht.
En inderdaad, voor de jeugd was er totaal niets, het was een groot moddergat.
In mijn beleving vond ik de Zondagen het ergste, dan kon je een kanon afschieten, er bewoog niks want er was ook niks.

Wat heet een winderig station, je waaide gewoon weg!
Er werd inderhaast een trap in de spoordijk gemaakt, er werd een hok neer gezet waar de kaartjesautomaat in stond zonder iemand erbij.
Schuilen? Ja, er was wel iets van een afdak maar je moest jezelf ergens aan vast houden anders waaide je zo van het perron af.

Overigens was het een sport om geen kaartje te kopen want dan hadden we in de stad meer te spenderen.
Moest je bij aankomst van de trein snel kijken waar de conducteur uithing en dan ver van hem vandaan instappen.
Tegen de tijd dat de conducteur bijna bij jou in de buurt was waren we al in Nijmegen.
De vandalen!

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: