Veldstraat4

Veldstraat 4

Eerste steen 1927

Hierbij foto’s van de gevelsteen in de hal van Praktijkschool De Zonnegaard, Veldstraat 4.
Foto’s aangeleverd door Nellie Fleuren, administratief medewerkster aldaar.

Inzender: Sjaak Rutten

Bouwtekening 1927 Bron: Gemeentelijk bouwarchief

terug

Reactie 1:

Rob Essers, 06-06-2010: De bouwvergunning voor de school werd op 25 november 1927 verleend. Een maand later overleed Gerardus Marinus de Grood (Nijmegen 26 november 1885 – Nijmegen 23 december 1927), bouwpastoor van de Lourdeskerk, op 42-jarige leeftijd na een val op de Kastanjelaan (hoek Hatertseweg). Hij werd op 26 december 1927 begraven op de R.K. Begraafplaats in Brakkenstein.

De ruimte links van de voordeur brandde in of omstreeks 1960 volledig uit. Bij het smelten van boenwas op een gasstel liep een 28-jarige werkster zulke ernstige brandwonden dat zij enkele dagen later overleed.

Het oorsponkelijk adres van de school was St. Jacobslaan 59. In de loop van de jaren '60 is de poort aan de kant van de St. Jacobslaan verdwenen.

foto: oostzijde O.L.V. van Lourdesschool in 1932 (bron RAN)

Reactiepagina
Reactie 2:

Ruud de Grood, 01-10-2014: in 1964 ging ik naar de eerste klas van de olv van lourdesschool.
Toen was het nog een jongensschool. klas 1 bij meneer Hilgers en later juffrouw Franken, klas 2 bij meneer Brouwers, klas 3 en 4 bij meneer van der Linden, klas 5 bij meneer Mulders en klas 6 bij meneer Pauwels.
Voetballen op het plein met een tennisbal, muziekles van meneer van der Kamp met zijn transportabele harmoniumpje, de schooltandarts met die vreselijke bus op de Veltstraat, de eerste Wipneus en Pim, een aparte tijd met veel kinderen in de klas.
Reactie 3:

Matthijs Nijenhof, 05-11-2014: Ook ik heb hier op school gezeten vanaf 1950. Hr Helmond was de bovenmeester. 1e klas Hr.v.d.Linden, Hr Hilgers, Hr Blaauw, Hr Ewals, Hr Kuppes. De rest schiet mij niet te binnen.
Heb een fijne jeugd gehad op deze school.
Reactie 4:

Matthijs Nijenhof, 06-11-2014: Zo was er ook een zij ingang op het schoolplein: het z.g. Hutingpaadje kon je vanaf de kerk ook lopen, dat scheelde omlopen.
De brand moet omstreeks 1954 zijn geweest er was alleen brand en roetschade in het boenhok. We hebben daardoor een paar weken geen gym gehad. In de 5e en 6e klas hadden we schoolzwemmen in sportfonsenbad oost waar wij met de bus van Toonen naar toe gingen. Geweldig!
Zo weet ik ook nog een paar namen: De Ridder, Goris de fietsenmaker, Frans van Ballegooien, Tonnie Biessels, Jan van de Water, Frank Rademaker, van Eijk, Frans Pluim, Frans Klaasen. Zo zaten er +/-45 jongens in een klas. Sorry dat ik nog jongens vergeten ben.
Ook bij afscheid van de school een retraite gehad op de Hoge Hoenderberg, een paar dagen in het klooster, dat was pas feest. Werd je voorbereid op het Leven (R.k.).
Reactie 5:

Koos Hubers, 10-11-2014: Leuk stukje van jou, Matthijs! Ik heb ook in de periode vanaf 1950 op deze school gezeten. We zaten in dezelfde klas. Ik heb nog een klassefoto van de 2e klas (1951-1952) waar jij ook op staat. Van de meeste jongens op die foto kan ik de namen nog wel herinneren. Ik zal die foto op de website zetten van Noviomagus en voor zover ik ze weet, ook de bijbehorende namen vermelden.
Als onderwijzers heb ik gehad : 1e klas Hr. v.d.Linden, 2e klas Hr. Blaauw, 3e klas Hr. Pelser, 4e klas Hr. Ewals, 5e klas Hr. Mulders, 6e klas Hr. v.Helmond. De heer Mulders woonde toendertijd in het pand aan de Veldstraat, net naast de schoolingang van die zijde. De heer Mulders was een oom van Frans van Ballegooien, die ook in onze klas zat. De vader van Frans was tijdens de oorlog politieagent en is omgekomen met het bombardement van 1944. De hr. Kuppens gaf op privebasis, na schooltijd, Franse les aan de jongens van de 5e en 6e klas, die (zoals dat toen heette) “door wilden leren”.
De heer van Helmond was de hoofdonderwijzer. Bij aanvang van de schooltijden stond hij op het schoolplein bij de deuringang en luidde dan een grote handbel. We moesten ons dan opstellen in rijen van twee en konden vervolgens klas voor klas naar binnen gaan. Jan, een zoon van de hr. v.Helmond zat bij mij en dus bij zijn vader in de 6e klas. Mooie tijd was dat !
Reactie 6:

Hessel, 14-11-2014: Inderdaad denk ik een mooie minder gecompliceerde tijd voor de jeugd met leuke herinneringen aan deze schooltijd, ook van mij (overigens enkele jaren later dan Koos).

Het was een traditionele RK jongens-school maar wel met drie toegangpoorten: de hoofdingang Veldstraat tegenover Jansen de kapper, een tweede entree aan de Jacobslaan tegenover Pruyn de kruidenier met zijn ‘gelukstoffees’, en zoals Matthijs aangeeft de 3e ingang die binnendoor bereikbaar was: enerzijds via kerkplein/grot langs het -in de avonduren gebouwde- scoutingshome Andre de Thaye, langs ‘het parochiehuis’ (Petra) waar o.m. de kabouters, gidsen en de dubbeltjes-bibliotheek in de kelderverdieping huisden, met rechts een peuteropvang. Dan de Akkerlaan oversteken, links het huis, tuin en timmerwerkplaats van Leenders (2 broers en een zus) passerend en rechts buiten de reguliere stratenloop het witte huis van De Water -de man die ik ’s avonds als vrijwilliger vaak zag bouwen aan de al genoemde mini-peuterspeelzaal. Dan door het smalle hekje het schoolplein op.
Anderzijds was dit poortje ook bereikbaar via het in Reactie 4 Hutting-paadje tussen manufacturenzaak Spierings-Jansen en rechts Hutting sigarenhandel.

Op het schoolplein voorbij de gymzaal, een open fietsenhok waarvan in mijn tijd ‘qua beoogde functie’ geen of weinig (ja het brommertje van dhr Kuppens) gebruik gemaakt werd.. Er waren wel een aantal leerlingen -m.n. in de hogere klassen- uit Berg en Dal, Groesbeek, Heumen e.d. op school maar er waren eigenlijk nooit veel fietsen.
Voor het fietsenhok stond een breed uitgegroeide esdoorn waarvan de vruchten met vleugels ook wel ‘helikoptertjes’ genaamd die op onze neuzen konden worden gezet. Achter het fietsenhok zicht op vrij diepe smalle tuinen van de Jacobslaan waarin allerhande verbouwd werd en geknutseld was. Hiertussen een enkele bedrijfsruimte zoals van Toonen Electro, Theunissen de fietsenmaker … hetgeen allemaal nadien plaats moest maken voor de Miro met daarnaast nog een hele tijd een hip (krakers)boerderijtje en het langzaam steeds verder afbrokkelend complex van vh. kolenbedrijf Groenen bij de Slotemaker de Bruineweg.

Bij de schoolingang Jacobslaan, een lange pijpenla-speelplaats deels belegd met scherpe steentjes en langs de rand kleine decoratieve moerbeibomen. Dit alles tegenover kruidenier Pruijn en naast slagerij Thomassen. Van hieruit kregen we een aardig zicht op de wereld: aangeschoten café-gangers bij Piet Huisman, stoere motorfietsen bij Gerrits, het aanleveren van fusten en voorraden ijsstaven ‘ter verkoeling van de dranken’ en ‘vleestransporten’ naar slager Thomassen.
Het schoolgebouw aanvankelijk met het formaat op de foto hierboven afgedrukt: 6 lokalen, 2 kleine kamertjes (schoolarts), kelder en een gymnastiekzaal. Later kwamen er twee klaslokalen en een open aula direct aansluitend op een 2e trap en beneden een materiaal/kaarten-ruimte bij. Daarmee werden de wandplatenkisten in de gangen historie. Op dié ‘sta-hoogte’ kon je zicht houden op je eigen klas bij enige time-out buiten je groep.
De bouwactiviteit rond het schoolgebouw o.m. met inzet van zo’n naoorlogse vrachtauto met gedemonteerde 'geschutstoren’: machtig interessant.

T.a.v. de eerder genoemde leerkrachten kan ik nog aanvullen dhr van Merwijk, Pelzer, Van Dinther, dhr Nol en later diens ‘jeugdige broer’Ted Hilgers en dhr van Eijsden. Diversen van hen stroomden met behaalde aktes door naar het voortgezet onderwijs of werden elders schoolhoofd, Zo kwam bv de met Nld Indië verbonden hr. Van Eijsden als bio-leraar op de toen ernaast gebouwde Pius 12 Ulo terecht.
Dit ULO-pand werd iets eerder afgeleverd waardoor twee klassen van onze school daarin tijdelijk zijn ondergebracht. Aan het einde van de bouw van onze buur-VO-school hebben we onder schooltijd samen -op veilige afstand- nog een ware brand en brandweeractiviteiten kunnen aanschouwen rond de bouwkeet. Interessant . Anders dan met de werkster die boenwas verwarmde in het keukentje. Het gerucht bereikte daarbij ieder thuis snel. We kenden de vrouw niet maar het maakte heel veel indruk, je bleef lang brandlucht ruiken en naar het keukentje en de vloermat werd anders aangekeken.

Op school hadden we aanvankelijk nog de antieke aan elkaar geschakelde schoolbanken met gietijzeren poten, ieder zijn met inkpotje en schuin plaatsbare (niet al te zachte) zitplanken.. Onze rekenmethode “Geef Acht”met zwarte en oranje cijfers geschreven; een leesmethode die liep via : oor. oom , noot , rook , roos, goot, aap, aar, raam, jaan, vaas, eet, zeep e.v. Afsluitend gebruik in de hoogste groepen van ‘de toetsnaald’. Ik zag ooit o.m. koperkleurige blikjes met ‘concreet’rekenmateriaal die – in mijn tijd- nooit ‘uit de kast kwamen’. Hoge kasten met materiaal (luxe) schriften met op de 1e pagina een vloeiblad.

Dan nog dé verhalen over onderwijzers, de ‘stoere’ Mulders, de aimabele Ewals , de driftige Pelzer, de ‘consciëntieuze’ Van de Linden ( wij trokken zoals in eerdere situaties graag tijd uit om te onderhandelen over wie op welke plaats bij herplaatsing van de groep zou kunnen zitten, maar nee hoor, hij had het plattegrondje natuurlijk al - in schoonschrift- klaarliggen). Onvoorstelbaar hoe vaak ik onder schooltijd sigaretten heb mogen halen Cross, Lexington, Golden Fixion …voor diverse leerkrachten ; meestal bij Hopman postkantoor hoek Akkerlaan.
Ik herinner me Vakleraar Dobbinga een ongeveer 75 jarige leraar gymnastiek – met een bruin sučde jasje aan, die de zgn. kwekelingen begeleidde. Maar die zelf nog soepel oefeningen voordeed en waarvan we meermalen hoorden dat hij de elfstedentocht had uitgereden. De gymnastiekzaal –toen nog uniek op een lagere school – een klein formaat en weinig licht binnen; een donkere houten vloer waar je op blote voeten splinters opliep, er hingen ringen en oude brug, wandrek maar tijdens mijn verblijf kwam er een ‘moderne’ verstelbare balk (lichtkleurig,..en nieuwe touwen, matten en een paard. . Het meest intrigerende was echter het hoge (kleine ?) deurtje boven de ingang komend uit ?? een nooit ingeloste vraag: wat zou daar wel niet gezeten hebben.
Bij de buitenentree van de gym-afdeling ging je enkele treetjes op en kwam je in een ruimte met twee – ‘buiten gebruik zijnde’- toiletten (opslag) , lage (voeten) wasbakken -ook nooit in gebruik gezien- waar de onderwijzers hun fietsen plaatsten. Hierna de kleedruimte waar dan dhr van de Linden zat die wekelijks de kwartjes noteerde van de leden van – de aan school gelieerde- gymclub Tachypodes . De gymzaal had met sinterklaas voor de ‘hogere klassen’ nog de functie van filmruimte Hier werden rol voor rol films afgedraaid van bv Rin Tin Tin. Inclusief – als voorspelbaar- lachertje hierbij - het achterste voren (terug) draaien van een stuk van de film.

In de periode dat de winter aankwam werden op school de buiten- zonneschermen gelicht en op enig moment werden ze dan (door Tesser ?) ingepakt in een type stevig en vet papier en teruggehangen waarna ze kennelijk bestendig waren tegen de winterse invloeden. In het voorjaar werd dan weer uitgepakt

Ik sluit dit rondje toch maar even af met het gegeven dat wij op school als eerste op de Okki werden geabonneerd -mijn zus op de nabije meisjesschool kreeg De Engelbewaarder. En ook wij gingen op retraite met als ‘geestelijk begeleider’ Pater van Kaathoven en hiervoor gingen we een aantal dagen naar de abdij van de Norbertijnen in Heeswijk-Dinther. Een welkom uitje en daar in Brabant was m.n. het aldaar zelfgebakken reuze-brood imposant. En eerder nog als schoolreisje, - toentertijd in klas 5 - de jaren tevoren was klas 5 steeds met de bus op stap geweest- maar helaas om budgettaire redenen zijn wij dat jaar van school uit gaan wandelen …. naar het Afrikamuseum en de H. Landstichting.
De heerlijk smaak van de aanmaak-appelsap onderweg is me nog altijd bijgebleven. Overwegend goede herinneringen !
Reactie 7:

Sjaak Heesbeen, 21-02-2018: Ik heb nog meegemaakt voetballen op het schoolplein met kappelaan harx. En toen ging de ruit van de gimzaal eruit leuke tijd was dat.
Reactie 8:

Hessel, 01-03-2018: Een leuke tijd, waarin deze kapelaan zich heel anders liet zien als dat je verwachtte.
Het gaat hier om kapelaan P.J.F.M. Harkx uit Vught, op 7 juni 1952 tot priester gewijd in de Kathedrale Basiliek van St. Jan te 's Hertogenbosch, samen met 18 medeleerlingen van het Groot-Seminarie in Haaren. Hieronder was ook W. van Kessel uit Drunen, samen werden ze in 1956 benoemd als kapelaans van de O.L. Vrouw van Lourdesparochie aan de Hatertseweg. Toen waren de vacatures nog in te vullen!
Deze twee geestelijken waren toch wel duidelijk echte tegenpolen. De ouwelijke zwaar gebrilde wat trage Wim van Kessel (later nog pastor in de Dukenburg en pastoor in Beek) tegenover de forse sportieve Pieter Harkx: een grote stevige man met een zware stem. Populair bij de misdienaars: zo kon hij 's morgensvroeg supersnel de H. mis lezen. De mis van 6.45 werd nog voor 7 uur in de sacristie afgesloten. Het scherpste record... mythevorming?!
In het dagelijks leven droeg hij altijd -zoals toen nog gebruikelijk- zijn toog maar dat was geen enkel beletsel (zoals Sjaak in reactie 7 aangeeft) om echt met volle inzet mee te voetballen. Als sportieve aalmoezenier bij de verkenners holde en schopte hij voluit en fanatiek mee met de welpen/verkenners. Daarná zeer zwaar bezweet met grote zakdoeken het vocht kerend. Iets dat zeker bij zijn entree in het clubhuis van de scouting, tussen akela en Baloe wat aandacht en onderlinge blijken van verstandhouding opriep.
Maar een heel andere kant van P. Harkx bleek toen deze kapelaan al binnen 3 jaar kon worden benoemd tot professor in de kerkgeschiedenis aan het Groot-Seminarie in Haaren!! Bij zijn afscheid in het Petra-theater in de Akkerlaan, waar ik als misdienaartje ook present was, zei pastoor Loeff wat schertsend dat hij dan wel toestemming had gegeven voor zijn voortgezette studie aan de universiteit - maar dat hij zich wel tweemaal zou hebben bedacht als hij zo'n snelle promotie had verwacht. En inderdaad had ik Pieter Harkx met kennelijke bestemming, enige boekwerkjes onder de snelbinders, op zijn damesfiets regelmatig met zijn kenmerkende stevige tred richting St. Annastraat zien fietsen!
Wat ik later heb begrepen heeft 'voetbaltalent' dr. Pieter Harkx in Haaren jarenlang gedoceerd; zijn disseratie luidde 'De oud-bisschoppelijke cleresie en Rome'. Maar bij de terugloop van seminaristen in hij als pastoor in de St. Jorisparochie in Eindhoven weer pastoraal gaan werken. Daar heeft hij ook in 1977 zijn zilveren priesterfeest gevierd. Helaas las ik verder dat hij op 24 januari 1982, na ziekte is overleden; hij was toen nog maar 53 jaar oud. Een opmerkelijke man!
Reactie 9:

Paul Broekman, 02-03-2018: Ik heb ook nog wat herinneringen aan de Lourdesschool.
Ook de heer Mulders heeft na school Franse les gegeven. Ik heb twee keer bij hem in de klas gezeten, niet dat ik gedoubleerd had. Bij de start van de eerste dag van het nieuwe schooljaar was het niet bekend bij wie ik ingedeeld zou worden. Misschien stond ik niet op de lijst? Ze hebben mij toen maar weer bij onderwijzer Mulders geplaatst. Het voordeel was dat ik hem al een jaar had meegemaakt.
Mulders rookte als een ketting en op zijn verjaardagen kreeg hij uiteraard vele pakjes sigaretten. Overigens niet van mij! Mijn ouders konden zich dat niet veroorloven.
De heer Mulders was een zwaar bebrilde man, waarmee niet te spotten viel. Hij had mooi krullend haar en had een stevig postuur in tegenstelling tot bijvoorbeeld de heer Van der Linden.
Zijn zoon Hans Mulders zat op enig moment bij z’n vader in de klas. Maar hij werd niet voorgetrokken naar ik meen. Toch moet je dat voorkomen. Ook bij de heer Van Helmond in de zesde klas zat een van zijn kinderen. Dit was echter niet te voorkomen, omdat Van Helmond als hoofdonderwijzer altijd de scepter zwaaide over de laatste klas,
De heer Mulders was een redelijk man, maar je moest het hem niet moeilijk maken in de klas. Dan werd je buiten de klas genomen, een hele slimme zet, en daar werd je als ‘raddraaier’ duchtig onder handen genomen.
Later als kwekeling heb ik bij hem in de groep idem dito meegemaakt! Ik voelde mij toen ongemakkelijk, herinneringen aan vroeger kwamen bovendrijven.

Op school zat in mijn tijd een “gehandicapt” jongetje met de naam Josje Bax.
Ik kan hem nog goed voor de geest halen. Erg klein van stuk en zijn kleine korte beentjes bewogen van links naar rechts als hij liep.
Wat ik nog weet is dat hij in mijn ogen althans goed kon tekenen, echter altijd over de oorlog. Het kwam dicht in de buurt van striptekenen.
Op een gegeven moment kwam bij de heer Mulders een jongen in de klas, die uit Canada kwam. Ik meen dat hij Dennis Weaver (!) heette. Hij logeerde bij zijn familie (!) vlak naast de school. Achteraf denk ik dat hij een zoon was van een van onze bevrijders. Ook in ons ouderlijk huis woonde in 1944 een tijd een Canadees in. Was dat niet voor de operatie “Veritable”?

De gymzaal werd niet alleen gebruikt voor gymles aan de leerlingen. Ook werden hier door de gymnastiekleraar van de kweekschool Peter Kanis hospiteerlessen gegeven. Kwekelingen moesten in het bijzijn van hem en de klassenonderwijzer hun kunnen laten zien. Dit alles om de aantekening voor gym te verwerven.
Daarnaast werd de zaal op bijzondere dagen, zoals op de verjaardag van Van Helmond, in een filmtheater omgedoopt. Ik hoor nog het geratel en gezoem van dat filmapparaat. Niet alles liep vlekkeloos. Maar dat had z’n charme! Datzelfde geluid hoorde ik later ook in de bioscopen.
Op enigerlei moment kwam Van Helmond in de klas en vroeg of iemand iets wist van de diefstal van al dat filmmateriaal. Hij keek de klas rond en ik weet nog goed dat ik een rood hoofd kreeg! Ik weet niet of hij dat gezien heeft. Ik had echter niets te verbergen!
Van de heer Van Merwijk, toen de tweede klas, weet ik dat hij in de gymzaal een lange stok op zijn neus zette en ermee rondliep. Ik vond een mooi kunststukje! Je ziet, we waren niet veel gewend in die tijd.
Ook hebben we veel gespeeld bij het fietsenhok met struiken en een enkele boom.
We konden ons toen nog vermaken met de kleine dingen.

Ik herinner mij ook nog het schooltuintje aan de Veldstraat. Ikzelf heb er nooit in gewerkt, wie wel dat weet ik niet. De klassen waren gericht op de Veldstraat, dus vanuit de ramen keek ik op een stukje grond waar geen huizen stonden.

In de laatste klas zijn we naar Heeswijk-Dinther geweest. Hier was een soort van abdij, waar wij ingewijd werden in de sexualiteit van de “grote mensen”.
Op de kansel zat een of andere pater, die dat allemaal moest gaan vertellen.
Je kunt begrijpen dat dat hilariteit opleverde en dat we ons gelach probeerden te onderdrukken wat niet altijd lukte. Of de les werd onderbroken of we mochten buiten gaan voetballen!
Hier moesten wij ook om beurten afwassen en afdrogen. We leerden hier ook (voor jongens die enig kind thuis waren) wat er allemaal te pas kwam in een toekomstig gezinsleven...

De school had twee ingangen: één aan de St. Jacobslaan en één aan de Veldstraat. Ik heb deze in de zes jaar vaak gepasseerd. In de Veldstraat stond het “poortwachtershuis” van onderwijzer Mulders. Bij ons thuis werd hij Mulderijtje genoemd. Ik denk dat hij daar de poort als eerste opende, vandaar!

O ja, in de kerk werd er gepreekt op zondag door pastoor Loeffen of door priester Van Kessel. Loeffen kon flink mopperen op de goeigemeente in tegenstelling tot de bedaarde prediker Van Kessel.
Ik had een ware angst voor die preek. De heer Mulders en de pastoor in mindere mate ‘eisten’ van ons in klas 5 dat we die preek konden ‘navertellen’.
Ik begreep maar bar weinig van de inhoud van die woorden en was bang dat ik een beurt zou krijgen. Wel werd de katechismus veel overhoord en op het rapport stond bovenaan de stand van jouw ‘geestelijk leven’.
Onderaan stonden de punten voor vlijt en ijver. Zou eigenlijk bovenaan moeten staan!

Ik kan mij nog Sinterklaas herinneren. Fluisterend en smiespelend werd er “doorgeseind” dat achter die baard de pastoor schuilhield. De rode wijnneus van pastoor was herkenbaar!

Ik zat hier op school in de jaren 1954-1960. Ik heb geen ene foto uit die tijd... Wel een bij slager Thomassen op de stoep bij de hoofdpoort van de school aan de St. Jacobslaan.
Bij Piet Huisman, het bekende café keken de buurkinderen in de late jaren vijftig televisie naar de toen bekende kinderseries. Was natuurlijk ook reclame voor Piet. Er stond daar prominent een biljarttafel voor de trouwe bezoekers, van wie er vele elke zondag NEC bezochten. Ik hoorde dat ook pastoor Loeffen daar wel eens een borreltje kwam drinken!

In die tijd was er een strenge scheiding tussen de seksen. De jongensschool en de er tegenoverliggende meisjesschool hadden verschillende pauzes! In de kerk aldaar zaten de scholen ook strak gescheiden bij speciale feestdagen. Op de meisjesschool regeerden de nonnen, bij ons waren alleen maar leken. Siska Peters, een toentertijd bekende zangeres zat daar op die school. Zij zong meen ik met Ronny Tober op de tv.
Reactie 10:

Sjaak Heesbeen, 02-03-2018: Ik weet nog dat meneer Hilgers ging trouwen met juffrouw Sluiters. Zij zat op de meisjesschool Akkerlaan, is door een noodlottig ongeval overleden.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: