TERUGBLIK OP NIJMEGEN

Paul van der Heijden

Nijmeegs oudste zwembad

Nijmegen is de oudste stad van Nederland. Maar wat is er nog oud in Nijmegen? Elke aflevering gaan we op zoek naar onze levende geschiedenis.

Waterpret is van alle tijden. Vroeger trok men daarvoor naar oevers van rivieren en meertjes. Maar de moderne mens doopt zijn lichaam toch liever in een officieel bad. Zoals in het Sportfondsenbad in Oost, Nijmeegs oudste overdekte zwembad. Het stamt uit 1937. Tijdens de oorlog boden de uitgebreide buizenkelders onderdak aan onderduikers.
De oudste resten van een openluchtbad moeten we zoeken in Beek. Daar legde men in 1930 halverwege de stuwwal een openluchtbad aan met ijskoud bronwater. Het zwembad heeft de oorlog niet overleefd. Alles wat rest zijn een paar vijvers, inmiddels in gebruik door forellen. 
Nijmeegs eerste zwembad is nog veel ouder. Dat is het Waalbad uit 1877, bestaande uit reusachtige, drijvende bassins in de Waal. Het lag aan de strekdam tegenover de Lindenberg, maar moest vanwege de stroming wel eens verhuizen naar de Lentse oever. Nog eerder, vanaf 1827, kende Nijmegen al een officiŽle badgelegenheid. Geen zwembad, maar een badschip. Ook dat lag onderaan de Lindenberg. Het was vrij modern: je kon er zelfs zwavel- en stoombaden nemen. 
Voor de allereerste Nijmeegse badactiviteiten moeten we een enorme sprong maken in de geschiedenis. Onze Romeinse voorouders waren zeer gesteld op hygiŽne en ontspanning. Onder de Honig-fabriek in het Waterkwartier liggen de resten van hun badgebouw. Het meet zo'n 90 bij 90 meter. De oudste en grootste van Nijmegen. En van heel Nederland. (PH)

awaal008.jpg

Eerder verschenen in magazine

terug

Reactie 1:

Cor van den Hoff, 09-04-08: Zo'n drie jaar geleden toen ik voor het eerst naar Noviomagus keek kwam ik informatie tegen, over het drijvende zwembad in the jachthaven langs de waalkade. Ik schreef toen naar de gemeente Nijmegen omdat die beweerden dat het open bad aan de Lentse kant van de Waal was. Ik vroeg toen wat ze wisten over het bad in de Ooipolder maar U zult wel zien dat volgens de bijgaande brief dat ze nog steeds geen belangstelling hebben in het open lucht bad tussen de pieren aan de zuider oever. Je kon het bereiken via de weg over het kleine bruggetje over het riviertje, dan een eindje verder tot aan de smederij, links af de polder in tot aan de rivier. Daar stond een gebouwtje van golfplaten met een watertoren en kleedhokjes aan beide kanten voor de twee geslachten! Alle kinderen onder 5 jaar mochten met moeder mee maar ouder dan dat, dan moest je apart. Vanaf de kleedhokjes tot ongeveer een paar meter in de rivier stonden twee rijen biezematten een meter van elkaar zodat je wel door een kant kon kijken maar je armen waren niet lang genoeg om het riet om te buigen en langs te kijken! Ja Ja dat was de tijd.

Hoe weet ik dat allemaal; wel mijn moeder was badjuffrouw en ik geloof dat de heer Geerts "in charge" was en werkten twee heren en twee dames als bad opzichters en een cassiere.
Ik kan me nog wel herinneren dat hij door en van de paarden die in het weiland liepen een stamp tegen zijn buik kreeg van een achterpoot van een van die zeeuwse knollen.

Op koele dagen als er geen gasten waren mocht ik met een roeibootje het bad op en neer roeien. achter de boeien; een lange ketting met om de paar meter een 200 liter oliedrum als grens tussen rivier en bad.

Ik was toen ongeveer 12 tot 13 jaar oud. Zwemvriendjes waren Pietje Tak uit het oude gedeelte van de stad tussen Hezelstraat en waalkant. hij verloor allebei zijn handen toen hij als jongetje een projectiel wilde ontmantelen. Vriendinetje was Marian Hoppe van de slagerij. 

groeten Cor van den Hoff, AustraliŽ

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: