1233-Semmelinkstraat

< vorige |  index  |  volgende >

Foto 1233: Sleetjerijden (achter een auto) in de Semmelinkstraat

Collectie: René de Haas (toegevoegd 23-08-2011)

Wij woonden aan de Semmelinkstraat 36 en mensen vonden het gek dat we geen last hadden van de treinen die met enorm gepiep vooral 's avonds daar geparkeerd werden, ik heb er nooit minder om geslapen........... alles went. De spoorkuil behoorde toen eind 60 begin 70er jaren tot ons speelterrein. Spannend om tussen en in de geparkeerde goederenwagons rond te scharrelen. Verder met een stuk karton van de met gras begroeide helling te glijden - wel uitkijken dat die lui in dat seinhuisje je niet zagen want die belden de spoorwegpolitie en dan moest je maken dat je weg kwam. Ik ben nog al een dierenliefhebber en toendertijd was die kuil een broedplaats voor de kuifleeuwerik. Die zie je nu niet meer evanals de vele mussen en gierzwaluwen die broedden in de flats, na de renovatie van de flats zie je die ook niet meer of veel minder.
Van de busgarage weet ik nog dat we over het hek aan de achterkant klommen, daar stond een grote container waar ze de kapotte onderdelen in gooiden. We haalden daar de kogellagers uit om de looiers die er in zitten te gebruiken voor het knikkeren.
Heeft u herinneringen aan deze straat? Laat het ons weten, wij zijn benieuwd naar uw verhaal.
Reactiepagina
Reactie 1:

Cor van den Hoff, 21-02-2018: Ik heb geen herinnering aan deze straat maar wel aan de Schonkstraat waar we ruim uitzicht hadden over het spoorgat. Locomatieven werden hier voorzien van kolen en water. Kolen met de schop in een wagentje wat aan een klein hijskraantje hing om de tender bij te vullen.
Wat me meer ligt is de Ford Anglia 105E 4cil, 998cc. Ik kocht er een, creme boven de chroom strip en licht blauw daaronder. Kompleet met zelfde kleur zelf gemaakte aanhang wagen van een Prefect voor-as en wielen, ingelaste besturing pinnen. Van Cloncurry naar Hobart langs de oostkust van Australie, twee volwassen en twee kinders kamperen. Duurde de maanden Juli, Augustus en een week van September 1965.
Reactie 2:

René de Haas, 22-02-2018: Ik vond een sneeuwfoto die hier bij past:

Reactie 3:

Johnny Meuleman, 24-02-2018: Ja, de Ford Anglia, eind jaren '60 een van de eerste auto's van mijn moeder.
Wij woonden toen niet zo gek ver van vd Bosch & Jansen vandaan. Dus als mijn moeder moest gaan tanken ging het als volgt: de auto werd bij de betreffende pomp geparkeerd. Onderwijl dat de pompbediende eraan kwam gelopen draaide mijn moeder alvast het raam open. Vervolgens riep zij naar de pompbediende (ik hoor het ze nog roepen) : "Doe maar een tientje super !". Kon ze weer de hele week rond jutteren.
Wat ik met die auto ook nooit meer vergeet: op een gegeven moment staan wij voor een rood verkeerslicht te wachten op de St. Annastraat. Onderwijl pakt m'n moeder een sigaret en drukt de aansteker in. Na een paar seconden schiet die aansteker eruit en mijn moeder trekt zo op terwijl het verkeerslicht nog op rood stond.
Tot zover de avonturen met de Ford Anglia.
Reactie 4:

Janny Joosten, 23-10-2018: Aan de Semmelinkstraat heb ik zo mooie herinneringen, heb er 21 jaar gewoond. De treinen hoorden we niet meer, aan het verkeer van de St. Annastraat was je gewend.
De leukste dagen waren de 4 daagse tijd.
Reactie 5:

Jos van Reen, 14-04-2019: In 1948 ben ik geboren in de Semmelinkstraat op nr. 17, een flat op de tweede verdieping, vlak nadat ze zijn opgeleverd.
Ik kan op de foto niet zien of het hier om de even of de oneven kant gaat, maar de flats waren aan beide kanten geheel identiek.
Reactie 6:

Peter Lentjes, 14-04-2019: Heb hier gewoond van 1966 tot 1975.
Was een geweldige straat. Veel kinderen. Kan me de verhalen van Rene de Haas goed herinneren.
Voetballen op de hoek, de tuin van tante Aad. Idd met een stuk karton van de helling af. Laatst nog een keer doorheen gereden. Wat me opviel waren de smalle stoepen. Vroeger waren deze heel breed. Lekker om te kunnen rolschaatsen.
Er komen weer veel namen naar boven.
Reactie 7:

Peter van Iersel, 15-04-2019: Midden jaren zestig woonde ik in de van Trieststraat. Nummer 21 was een bovenhuis. Onder ons zat een zaak die Pvc-pijpen en andere elektrische onderdelen verkocht. De winkel was van meneer en mevrouw Goossen. Ze woonden (naast ons) boven de winkel en hadden een knappe dochter genaamd Iris. Later kwam Radio Europa in het pand en weer later een fietsenwinkel.
Op woensdagmiddag en zaterdagmiddag ging ik Richard Hoegen ophalen. Hij woonde in de Evertsenstraat. We liepen naar de Semmelinkstraat en haalden daar Theo de Haan op. We schoten met een stuk pvc-pijp papieren pijltjes door openstaande ramen en hielden ons op bij het spoor. Een van de mannen in het seinhuis was Martien Nicolasen, een neef van mijn moeder. Het feit dat we daar niet mochten komen was spannend. We kwamen steeds dichter bij het seinhuis maar niemand betrapte ons.
Later, rond mijn zestiende, kwam Theo de Haan mij oppikken om bij Terminus te biljarten. Hij nam soms andere jongens uit de Bottendaal mee. In mijn herinnering belde Theo alleen op saaie regenachtige dagen aan. Soms ging Johnny Kusters uit de Schoolstraat mee. Hij maakte net als ik schilderijtjes en ook hij wilde zich daar verder in bekwamen. Alle genoemde jongens ben ik uit het oog verloren.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: