1188-Wellen.jpg

<- Back | Index | Next ->

1188-Wellen.jpg

Foto 1188: Op deze foto ben ik aan het werk aan de lopende band in de toenmalige schoenfabriek Wellen en Co....aan de Groesbeeksedwarsstraat? in Nijmegen. Het zal ongeveer geweest zijn tussen 1962 en 1965.
Het was een van de grote schoenfabrieken die er toen in Nijmegen stonden. Vele mensen uit en rond Nijmegen verdiende in die tijd de boterham op een van deze fabrieken. Ondermeer de Swift, Robinson, en de Nimco. Ik heb in die tijd nog op de schoenmakersschool gezeten en volgens mijn herinnering was deze in de Mariënburgstraat en de naam was Dr. Poelschool?

Ik ben geboren in Beek - bij Nijmegen 05-07-1946. Tot op de dag van vandaag, en ik hoop nog heel lang, heb ik een band met de stad Nijmegen:
Als jongen van 6 jaar liep ik naar Nijmegen met een gespaarde rijksdaalder in de zak en kocht daar op de Burchtstraat in het warenhuis van den Borg een klapperpistool. Wayt Erp ? stond er op. Ik heb er een column over geschreven jaren geleden. Ik ging er op dansles bij dansschool Wanders in de Rembrandtstraat. Ik ging er voor het eerst naar de Bioscoop. De Corsobio? dacht ik. De drie Musketiers met Eroll flin. Dronk er mijn eerste biertje in Jo's kelder. En met het Europeesch koningschieten in Nijmegen in 19?? was ik als officier van de Schutterij B.U.B. nauw betrokken in het begeleiden van het stadsbestuur en de uitgenodigde gasten tijdens de festiviteiten. De openingsmis in de St Stevenskerk en de mis in de openlucht en een joekel van een Os aan spit in de grote feesttent op het Valkhof? Helaas zijn al mijn foto's verloren gegaan ....misschien heeft iemand er nog foto's van...?

Collectie: Jan Rensen

Reactiepagina
Reactie 1:

Bert den Hartog, 05-10-2014: Na de sluiting van Nimco wilde ik koste wat het kost om weer in schoen fabriek te gaan werken. ik ging bij Wellen soliciteren, ik kon maandag beginnen. ik kon niet wachten eer het maandag was. ik begon op de afdeling aan de lopende band, ik kon het met geen mogelijkheid bijhouden. ik ging naar de schalm afdeling. ik begon eerst met de binnen zolen te stempelen, na 'n paar weken mocht ik leren splitten (onderdelen dunner maken), na een tijd ging het steeds beter en vlugger. mocht toen weer iets anders leren, schalmen, dat was moeilijker dan gedacht. ook na 'n tijd als ik klaar was met mijn eigen werk toen ging onderdelen spuiten. dat was geen prettig werk, ik heb nooit werk geweigerd, ik deed het graag om steeds meer te gaan leren. toen ben ik ook gaan stansen, wel met goede hulp. dat vak moest echt geleerd worden. ik leerde met de jaren steeds meer. ik heb ook schoenen gevormd. ik werd een manusje van alles. met het ene werk klaar dan weer andere werk doen. ik wilde niks anders dan in de schoen fabriek te werken.
na 12 jaar kwam het einde inzicht. wellen ging reorganiseren, er werden een aantal mensen ontslagen. ik zat er gelukkig niet bij. de 2e organisatie werden er weer een aantal ontslagen, ik zat er niet bij. in 1981 toen kwam de grote klap, ik zat er deze keer wel bij. toen het zover was heb ik met veel pijn en moeite afscheid genomen van de laatste schoen fabriek van nijmegen. ik wist al dat ik nooit meer in de schoen fabriek kwam te werken. dat was voor goed het einde van een schoenen tijdperk.
daarna heb ik nooit meer ander werk gevonden. ik heb 33 jaar bij de sociale dienst gelopen. in mei jongstleden ben ik gepensioneerd.
er rest mij nog hele mooie herinneringen van de schoenindustrie van nijmegen.
met vriendelijke groeten bert de hartog.
Reactie 2:

Bert Laros, 05-10-2014: Goedemiddag dames of heren,

Op u vraag om wat te schrijven over Wellen en Co. wil ik wel wat vertellen over Wellen en Co. Ik vertel dan verhalen die ik zelf meegemaakt heb bij Wellen en Co. En die ik nog herinner van mijn vader, moeder en broer. Mijn vader, moeder en broer zijn helaas overleden. Dus ik schrijf wat ik me nog kan herinner. Ik zal me eerst even voorstellen.

Ik ben Bert Laros, zoon van Drik Laros en Sjaan van Schaijk. Ik ben geboren in 1949 en heb tot 1973 gewoond aan de Groesbeeksedwarsweg 173 in Nijmegen. Het huis waar we in woonden was een huis van Wellen en Co. Die hadden in die tijd verschillende huizen op de Groesbeeksedwarsweg voor het personeel wat daar werkte.

Mijn vader is net voor de 2e wereldoorlog vanuit Kaatsheuvel bij Wellen en Co komen werken. Mijn vader was een manusje van alles en was als invaller werkzaam aan de lopende band. In de oorlogsjaren heeft hij in Kleef gewerkt. En is toen bij Wellen en Co weg gemoeten. Na de oorlog is hij weer terug gegaan naar Wellen en Co.

Mijn broer Frans Laros is na zijn schoolopleiding ook gaan werken bij Wellen en Co. Hij werkte mee als ontwerper en moest de monsters maken.
Mijn moeder heeft altijd thuiswerk gedaan voor Wellen en Co. Mijn vader bracht dan tussen de middag het werk mee. Meestal schoenhakken voor damesschoenen, die moesten bekleed worden met leer. En mijn moeder deed dan ’s middags het voorwerk en mijn vader deed dan ‘s avonds de afwerking. En de volgende morgen nam hij ze weer mee.

In de vakanties deed ik altijd vakantiewerk bij Wellen en Co. In het begin van alles wat en toen ik wat ouder was mocht ik schoenzolen stansen.
In de periode van 1971 tot 1972 heb ik zelf ook nog een jaar gewerkt bij Wellen en Co. Ze hadden toen een machine aangeschaft waarmee je het schier stikwerk op een electro mechanische manier kon aanbrengen. Het schier stikwerk werd hierdoor niet meer met garen gedaan, maar werd door die machine erin gedrukt. En aan die machine heb ik toen een jaar gewerkt. En daarna ben ik als onderhoudsmonteur gaan werken bij een instelling in Groesbeek.

Wellen en Co was in de jaren 70 een goed florerend bedrijf, waar in die tijd heel wat mensen hun boterham konden verdienen. Mijn vader heeft er gewerkt tot 1964. Hij is na een lang ziektebed in 1965 gestorven. Mijn broer heeft er gewerkt tot Wellen en Co zijn deuren heeft gesloten. Mijn broer heeft nog wel de herstart van Wellen en Co meegemaakt toen ze failliet waren. Het personeel wat er toen werkte heeft toen allemaal geld in het bedrijf gestopt. En toen hebben ze een herstart gemaakt. Maar dat heeft maar een paar jaar mogen duren. Tot ze uiteindelijk de poorten definitief hebben moeten sluiten.

Dus voor mijn was de fabriek Wellen en Co een begrip in mijn jeugd. Ik heb er mooie herinneringen aan. Vooral de tijden dat ik er vakantiewerk mocht doen. Wij liepen bij ons achter de poort uit en dan stond je bij de fabriek. Tussen de middag ging ik altijd thuis bij mijn ouders eten. Mijn moeder heeft nog in het huis gewoond tot 1974, en is toen verhuisd naar het Oud Burgers Gasthuis.

Met vriendelijke groet,

Bert Laros
Reactie 3:

Gerard Damen, 05-11-2014: Hallo Bert, met plezier heb ik je herinneringen aan Wellen en Co gelezen. Ja je woonde naast de familie Kolkman en Boekhoorn. Ik woonde op 169. Ik zie je vader en moeder nog zitten achter in de keuken hakken omtrekken, ik kan ze zo op mijn netvlies halen.
Ook mijn vader heeft tot bijna aan zijn pensioen bij Wellen en Co gewerkt, twee maanden voor dat hij 65 zou worden is hij op straat (Daalsedwarsweg) dood gebleven. Jouw vader heeft mij nog brommer leren rijden op de Magneet, dit waren de voorbereidingen voor de scooter die ik zou krijgen, ik werd toen achttien jaar.
Met Sinterklaas was het boven in de kantine altijd goed georganiseerd, de heer Heiligerberg kantinebaas zorgde daar voor.
Jij had ook nog twee zusjes Annie en Tinie. Net zoals jouw vader zo ook kwamen mijn vader en de Nijs ook uit Kaatsheuvel, deze drie hebben zo ver ik het weet nog bij elkaar vroeger op school gezeten bij meneer van Rooij die later op de Driehuizerweg woonde.
Ik zelf ben inmiddels 76 jaar. Nogmaals ik vond het leuk je stukje te lezen, het gaat je goed.
Gerard Damen.
Reactie 4:

Bert Laros, 03-12-2014: Wat leuk om via mijn reactie over de schoenfabriek Wellen&Co. Een reactie te lezen van de oude buurtjes. Ik kan me de familie Damen ook nog goed voor de geest halen. Toen jou vader was overleden, kwam jou moeder en je zus regelmatig bij mijn moeder op visite. Met je zuster ben ik toen wel eens een avondje uitgeweest. Gingen we in Nijmegen dansen, bij Wanders of de Kolping. Maar dat is inmiddels bijna 50 jaar geleden. Leuk om via deze site nog iets te horen over een oud Groesbeeksedwarswegger. Het was altijd een zeer gezellige straat/wijk. Ik heb voor 5 jaar terug weer contact gekregen met een oud kameraad van de Groesbeeksedwarsweg. (Hoe en waarom is een erg lang verhaal) Maar met hem ben ik vorig jaar weer eens terug geweest naar de Groesbeeksedwarsweg. Om te kijken wat er allemaal veranderd was na 45 jaar. Maar er is nog niet veel veranderd. Wellen & Co staat er nog steeds en onze huizen ook. We hebben toen bijna een hele middag in die wijk rond gekeken, was zeer leuk om te doen. We hebben wat nieuwe mensen die er woonden nog aangesproken. En hun verteld wat onze binding met die straat was. Leuk om dit stukje te hebben geschreven. Groetjes, Bert
Reactie 5:

Inge Versteegt, 09-02-2015: Wat leuk om iets te lezen over Wellen en Co! Ik heb samen met mijn vriend (inmiddels echtgenoot) op "de Wellen" gewoond in de periode dat het als studentenhuis in gebruik was (nu nog steeds, dacht ik) namelijk van 2000-2002.
Het had in die tijd de naam van smerigste studentenhuis van Nijmegen, en terecht. Het was een leuke tijd, maar de huurbaas destijds liet tien kamers samen één keuken delen, en hetzelfde gold voor de douches. Er was dus geen enkele motivatie om de boel schoon te houden, want je deed je best voor tien mensen, en binnen een half uur was alles weer smerig. Roosters of andere pressiemiddelen waren er niet. De verwarming deed het niet goed en was overal en altijd gloeiend heet, en het enige dat je ertegen kon doen was alle ramen wagenwijd openzetten.
Op een gegeven moment kwam er een nieuwe huurbaas, en er werd een heleboel opgeknapt. Dat gaf wat wrevel onder de oudere bewoners, die juist gehecht waren aan de rommelige sfeer. Om de spanning wat op te voeren, heb ik samen met mijn vriend, midden in de nacht, het nieuw geplaatste zwarte hek stiekem voorzien van gouden knoppen. Met bivakmutsen op en goudspray maakten we er een hele sjieke entree van, om de volgende morgen buiten te wachten op de verontwaardigde reacties van onze huisgenoten. Wat een lol!
Ook als de vierdaagse langskwam door onze straat, was het erg gezellig.
We hebben vaak barbecue gehouden voor het huis, en het was bijna jammer om te vertrekken. Voor ons is Wellen nog altijd gekoppeld aan een super leuke tijd en het begin van onze relatie.
Reactie 6:

Jan Pulles, 12-12-2015: Mijn vader Koos Pulles heeft bij Wellen en Co gewerkt (van 1951 tm 1955). Hij werkte als administrateur op kantoor. Ik ben geboren in de Wolfstraat in Nijmegen en later zijn we weer verhuisd naar Waalwijk.
Reactie 7:

Bert Laros, 03-01-2016: Hoi Jan,
De naam Pulles komt me wel erg bekend voor. Nu weet ik niet van Wellen en Co. Of uit Waalwijk, mijn moeder kwam oorspronkelijk van Waalwijk. Mijn opa en oom hebben altijd op de Groottestraat gewoond t.o.v. de schoenfabriek. Aan het eind van de straat bij de spoorwegoverweg. Volgens mijn herinnering was erbij ons in de familie ook iemand met de achternaam Pulles. Een oom of een tante. Mijn moeder heette met de achternaam van Schaijk.
Gr Bert.
Reactie 8:

Gerard Damen, 08-02-2016: Koos Pulles verzorgde bij Wellen en Co de loonadministratie. Samen met zijn vrouw heeft hij op de Groenestraat gewoond op een bovenhuis, naast de voormalige steenhouwerij Peters. Ik meen te herinneren dat ook een broer van hem bij Wellen werkte.

"Aan het eind van de straat bij de spoorwegovergang", dat zal geweest zijn kruising Parallelweg/St. Antoniusstraat/Stationsstraat in WAALWIJK.
Sjaan van Schaijk heeft zover ik kan nagaan ook in de Putstraat in Waalwijk gewoond.
Reactie 9:

Francis Orth, 14-04-2016: Wat leuk om dit te lezen. Mijn vader Jo Orth heeft 33 jaar gewerkt bij Wellen & Co. Hij zat op de modellenkamer. Wij woonden op de Groesbeeksedwarsweg en als kind liep ik altijd naar de poort om even naar hem te zwaaien. Mooie herinneringen.
Reactie 10:

Bert Laros, 29-04-2016: Even een reactie op het stukje Francis Orth. Mijn broer Frans Laros heeft jaren met jou vader Jo Orth op de modelkamer van Wellen Co gewerkt. Mijn broer was modelmaker bij Wellen en Co. Wij woonde ook op de Groesbeeksedwarsweg op nummer 173. Ik kan me nog herinneren dat jullie daar ook woonde. Gr Bert.
Reactie 11:

Annie Laros, 04-10-2016: mijn broer bert ik heb ook nog bij welle enco gewekt in de stikerij en tien jaar op de groesbeeksedwarswegwoondt naast heilgeberg we hebben er graag gewondt veel plezier gehad mijn kinderen zijn daar gebooren woon nu al 35jaar op de willem heid srtaat 14 ik kan er nog lang over praaten de gr van je kleinezusanniexx
Reactie 12:

Wim Heezen, 04-11-2018: Binnenkort wordt een deel van de Wellenfabriek gesloopt.
Reactie 13:

Mieke Pulles, 06-02-2019: Gerard Damen (reactie 8), dat klopt, mijn vader Jo Pulles werkte in Gendt als stikmeester en was een broer van Koos Pulles..... Er komen namen langs zoals Dhr de Nijs, van Dijk, Dhr Oerlemans...... Wij woonden in de Gaussstraat tot 1968 in Nijmegen.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: