Normandie.jpg

<- Back | Index | Next ->

Normandie.jpg

Het terras van Café-restaurant Normandie aan het Keizer Karelplein zat op mooie dagen helemaal vol. Op de plaats van het in 1968 gesloopte restaurant staat nu het kantoor van de Rabobank.
De foto is gemaakt door Grijpink, hofleverancier Nijmegen en komt uit de collectie van Wim van Megen.

Collectie: Wim van Megen
Reactie 1:

Malcolm Swan, 12-03-2017: I believe the cafe Normandie was owned by Mr Willem Couwenberg during the War. My parents were married in Nijmegen on 24th September 1944 and were looked after very bravely and kindly by the Couwenbergs, amongst others. This was during the Arnhem landings, and the battle at Oosterbeck. My mother was a nurse in the British army, and working at a Casualty Clearing Station in a girls school, and my father was an RAF doctor. I have many details of this adventure, but would be most interested to hear from anyone who has heard of this story!
Reactie 2:

Rob Essers, 13-03-2017: Op archieffoto RAN F18479 (Datering: 1900) is de oorspronkelijke villa te zien. In de Provinciale Geldersche en Nijmeegsche Courant van 5 april 1927 stond het volgende bericht:
Huize Bienen.
De heer Oscar Leeuw, architect B.N.A. alhier, heeft gisteren aanbesteed het verbouwen van een villa aan het Keizer Karelplein — laatstelijk eigendom van de Amsterdamsche Bank — tot een Bodega-restaurant enz., waarin in Mei Huize Bienen, thans Oude Stadsgracht, zal worden gevestigd. Van de 5 inschrijvers was de laagste de Mij. Nederland (Konings en J. Thunnissen) met ƒ 8685.

Huize Bienen, Keizer Karelplein 1, werd op zaterdag 18 december 1926 geopend. Op 1 maart 1928 werd restaurateur Louis Bienen jr., door de Rechtbank Arnhem in staat van faillissement verklaard (bron: PGNC, 2 maart 1928). De Provinciale Geldersche en Nijmeegsche Courant van 28 september 1928 meldde daarna onder meer:
Het café-restaurant „Germania”.
Langen tijd heeft men in onzekerheid verkeerd omtrent de bestemming die gegeven zou worden aan het pand, waarin eertijds Huize Bienen gevestigd was, totdat voor ongeveer zes weken met veel voortvarendheid begonnen werd met 't gedeeltelijk afbreken van het oude gebouw en het bouwen van een nieuw. Toen dit zoo langzamerhand zijn voltooiing naderde, gingen er stemmen op die de meening uitspraken dat het nieuwe bouwwerk een onaesthetischen indruk zou maken, althans beschouwd in verband met zijn omgeving. Nu willen wij ons hieromtrent een oordeel voorbehouden. Zulks temeer daar het gebouw nog lang niet gereed is en er b.v. nog een groote verandering aan den voorgevel moet plaats hebben. Nu dus reeds een meening uitspreken is op zijn minst genomen voorbarig, terwijl men bedenken moge dat de bouw geschiedt naar ontwerp van den architect Charles Estourgie, 't geen ons een waarborg lijkt tegen een de schoonheid van het Keizer Karel plein schennende daad.
De inrichting van het nieuwe pand, waarin zooals men weet, de heer J. H. van Hezewijk een modern café-restaurant zal expoiteeren is, men kan gerust zeggen luxueus en daarbij uiterst practisch. (...)

Café-restaurant „Germania”, Keizer Karelplein 1, werd op zaterdag 29 september 1928 geopend. Op archieffoto RAN GN16342 (onjuiste Datering: 1925) is het werk van Charles Estourgie te zien. In november 1938 ging café-restaurant „Germania” over in andere handen en werd de inrichting weer ingrijpend gewijzigd (bron: PGNC, 24 november 1938). In het adresboek van 1940 staat "Couwenberg, W. A. W., Dir. „Germania”, Keizer Karelplein 1".

Café-restaurant „Normandie”
Waarschijnlijk zijn de letters „Germania” op of omstreeks 19 september 1944 van de gevel verwijderd. Wanneer de nieuwe naam „Normandie” is aangebracht, heb ik niet kunnen achterhalen. In het adresboek van 1948 staat "Couwenberg, W. A. W., Direct. Restaurant „Normandie”, Keizer Karelplein 1."


RAN F18479
datering 1900


RAN GN16342
datering 1925


RAN F20150
datering 1960-1965

Reactie 3:

Pieternel Coenen, 03-04-2017: Bij de afbraak van de Normandie (in 1969 of 1970) werden de lage hekken rond het terras gekocht door de familie Jeuken. Ze werden hergebruikt als balkonhek in de dubbelwoning Rijksstraatweg 4-6 te Ubbergen.
Reactie 4:

Marc Verheul, 28-05-2019: Nijmegen, eind september 1944. Mijn vader was destijds 26 jaar en was bevriend met een Engelse Royal Engineer. Die wist dat het voormalige Café-Restaurant Germania door de Town Major zou worden gevorderd onder de naam Normandie als Navy Canteen voor Britten en Canadezen. Ze zochten een manager waarop mijn vader heeft gesolliciteerd. Hij kwam op gesprek bij Kolonel Adami en werd aangenomen.
De volgende dag moest hij zich melden bij het zwaar gehavende café wat toen al Normandie heette. Het café werd door de Royal Engineers in een week tijd geheel bedrijfsklaar gemaakt. In Nijmegen en omgeving werden materialen bij aannemers gevorderd. Mijn vader bezocht de heer Couwenberg die hem alle sleutels gaf, ook die van de wijnkelder.
Hij ontving geen salaris. Iedere avond ging een MP rond met een champagnekoeler met als opschrift: ''Cigarettes for Jeff''. Zo werd mijn vader genoemd. Bron: Govert Verheul.

Redactie: Je noemt als bron Govert Verheul, is dat je vader?
Marc: De bron is Govert mijn vader. Hij schreef zijn levensverhaal in 1995. Waarschijnlijk werkte hij daar tot januari 1945. Foto’s zijn er niet. Ik heb in 2014 korte filmbeelden op tv gezien van een Sinterklaas met pieten in een Jeep met Canadezen die plunjebalen op de motorkap leggen.
Reactie 5:

J. Glaser, 28-05-2019: Het personeel van "Germania" uit 1938 staat op foto 992.
Reactie 6:

Gerard Centen, 02-06-2019: Ik kan mij herinneren dat in de oorlog en voor de oorlog het café-restaurant de naam Germania had. Na september 1944 kreeg het de naam Normandie want het kreeg een heel andere bestemming omdat het instituut naafi ( nafy-army-and force ) daar introk met hun canteen. Later werden er twee barakken in de tuin van concertgebouw de Vereeniging gezet, en kon daar de naafi verder hun zaken doen en ook vertier regelen met dansavonden voor de soldaten, met swing muziek van Glenn Miller. Die afleiding was ook wel nodig want van D-Day 6 juni in Normandie 1944 tot september 1944 in Nijmegen was geen makkie. Donderdag 6 Juni 2019 wordt in Normandie herdacht dat 75 jaar geleden onze bevrijders daar aan land gingen, ik denk dat het café-restaurant daarom die naam kreeg in september 1944?

Redactie: Elders op onze site staat meer over de Naafi.
Reactie 7:

Marc Verheul, 24-06-2019: Vervolg Café Normandie najaar 1944.
Op een zekere dag werd mijn vader gebeld door de directeur van het abattoir. Hij zei dat in zijn koelcellen honderden eenden waren opgeslagen. Destijds gevorderd door de Duitsers. Hij wilde een briefje dat hij ze mocht verkopen. Kolonel Adami schreef een vorderingsbewijs. Elke dag werden er eenden gehaald en door de Canadezen en de Britten in de kantine opgegeten en door heel wat, ook arme, gezinnen.

Het werd sinterklaastijd. Mijn vader kende een zekere pater Thijssen die hij voorzag van eenden. Ze waren goede vrienden geworden en mijn vader vroeg of de pater Sinterklaas wilde zijn. Ze gingen samen naar kolonel Adami. Ze legden hem een plan voor om arme kinderen uit de buurten langs de Waal met legertrucks op te halen en ze in Normandie te fêteren. De kolonel keek alsof hij water zag branden: "For God's sake, do you realize a war is going on?" "Yes", zei mijn vader, "that's the main reason". Hoofdschuddend riep Adami zijn adjudant en gaf opdracht om hun "those bastards, those idiots, those harlots" te prasten.
Het werd op 5 december een logistieke legeroperatie. Pater Thijsen charterde jonge vrouwen die de achterbuurten van Nijmegen afstroopten en labels uitdeelden waarop kinderen hun naam en adres moesten (laten) schrijven. Op de klok gingen op 5 december legertrucks met de vrouwen naar de verschillende buurten en pikten kinderen op.
Vaders en moeders mochten niet mee. Ze renden achter de trucks aan naar het Keizer Karelplein en moesten buiten wachten. Ze kregen chocolademelk met een koekje, dat wel.
De meeste chauffeurs van de legertrucks waren jonge vrouwen, de WACs. Ze deden aan het feest mee. Toen kwam pater Thijssen binnen verkleed als Sinterklaas. Soldaten hadden hun rantsoenen chocola, koekjes, blikjes soep en blikjes vlees opgespaard. De Militaire bakkerij in Eindhoven (zo bleek later) had de hele nacht doorgewerkt en heerlijkheden gebakken. Er waren containers met limonade en warme chocolademelk. Klap op de vuurpijl was dat de WACs dozen openmaakten waaruit kinderen kleding, voornamelijk ondergoed en kousen, konden halen. Dat kwam uit België. Vermoedelijk gevorderd door de geallieerden.
Pater Thijssen was een goede Sinterklaas die Kolonel Adami in vlekkeloos Engels toesprak. Tranen biggelden over de wangen van de Kolonel. Die oorlog, die rot oorlog was even vergeten. Even maar, want plotseling huilden de sirenes. Heel rustig en heel ordelijk werd Normandie ontruimd en werden de kinderen door de WACs weggebracht. De Duitsers schoten vanuit het Reichswald enkele granaten af. Maar het was gauw weer over.

Vlak voor kerstmis 1944 stapte er een 2e Luitenant naar binnen in Normandie. Hij vroeg beleefd of er wat te eten was. Hij stelde zich voor en bleek werkzaam bij de sectie Economische Zaken bij het Militair Gezag in Brussel. Het MG was de militaire wegbereider voor de terugkeer in samenwerking met het college van Commissarissen voor Handel, Nijverheid en Landbouw in Tilburg. Natuurlijk was er eten voor hem: de onvermijdelijke (Duitse) eend. De Luitenant en zijn chauffeur namen het er goed van. Mijn vader schonk ze een glas onvervalst Belgisch Leopolds bier. Ze praatten en voor hij vertrok vroeg hij mijn vader of hij soms een andere baan ambieerde dan het manager zijn van de kantine. Waarop hij ja zei, want het was niet alles. Er werd soms zo gevochten dat hij de MP uit het kantoor aan de overkant van het plein erbij moest halen. De militairen haalden met hun dronken koppen jonge vrouwen naar binnen die lastig gevallen werden.
Enkele dagen later stopte er een motorrijder voor de deur met een depêche -zo heette een telegram- van de luitenant voor mijn vader. Of hij maar achterop de motor wilde springen en naar Tilburg komen naar de Kamer van Koophandel waar hij de rest wel zou horen. Hij werd er opgewacht door de Luitenant, een Kolonel en de plv. Commissaris van de voedselvoorziening in Gelderland. Men zei: "ik geloof dat je het kan. Spring in de vijver en zie aan de kant te komen." Salaris 85 gulden per maand en zonder bon warm eten in een restaurant aan het Pius Plein. "Nu beslissen."
Om kort te gaan, mijn vader werd aangenomen als plv. hoofd van de Algemeen Commissaris voor de Voedselvoorziening te Tilburg. Hij handelde zijn zaakjes af in Normandie en droeg de kantine over aan een Canadese sergeant. Waarna hij eind '44 begin '45 vertrok naar Tilburg.
Bron: Govert Verheul.
Reactie 8:

Stephan Ploem, 21-03-2021: Voorzover ik weet, heeft mijn schoonvader, Jan Wennekes, voor/in dit Restaurant Normandië gewerkt. Is dat bij iemand bekend?

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: