Herinneringen Verzet

Oorlogs-herinneringen

Ingezonden op 06-12-2010 door Jan Gersjes

 

Wat mij nog als de dag van gisteren voor de geest staat is de inval van de Duitsers op 10 mei 1940. De jongste zus van mijn vader woonde toen bij ons in, waarom weet ik niet, maar die riep als eerste “de moffen komen, de koffers pakken voor evacuatie” maar zover is het gelukkig niet gekomen maar het maakte wel een grote indruk op mij. Iemand van de luchtbescherming fietste iedere keer door de straat en riep dan ”ramen open” en later weer “ramen dicht” en niemand wist precies waarom maar toen de Graafsebrug werd opgeblazen lagen alle ramen eruit. 

Wij hadden in de beginjaren van de bezetting niet veel last maar later ging je het wel merken. Je werd op straat aangehouden door de bruinhemden met een hakenkruis op de mouw die wilden dat wij lid zouden worden van de jeugdstorm of Hitlerjeugd omdat mijn moeder een Duitse van geboorte was. Zij beloofden mooie uniformen en dolkmessen maar mijn ouders hadden ons goed gewaarschuwd er niet op in te gaan. Ook werd bij ons thuis een keer de voordeur ingetrapt door een collaborateur omdat mijn broer tegen zijn dochter had geroepen dat zij een moffenkind was. Ook de school ontkwam niet aan ongemakken, vaak was er in de winter geen school omdat er geen kolen waren en toen op een keer kwam ik op het schoolplein en was de school bezet voor inkwartiering van Duitse militairen.

Daarna ben ik verschillende keren verhuisd van het ene onderkomen naar het andere tot zelfs in de wasserij van Edelweiss in de Bredestraat waar later de stichting “Overal” gevestigd is. Voor de rest had ik best een aardige jeugd met voetballen op een veldje aan de Dikkeboomweg tegen over Schamp de smid en naast een bloemkweker. Jassen of tassen dienden als doelpalen en ik herinner mij nog een voorval uit die tijd dat ik voor mijn moeder boodschappen moest doen maar toen ik mijn voetbal vrienden tegen kwam die gingen voetballen kon ik het niet laten om mee te doen met de boodschappentas als doelpaal en toen na uren ik nog niet thuis was en mijn moeder mij ophaalde op het voetbalveldje heb ik er behoorlijk van langs gekregen want in de boodschappentas zaten de bonkaarten waarop je boodschappen kon kopen want alle etenswaren uit de winkel waren in die tijd alleen op een bon verkrijgbaar.

Een heel naar moment was het bombardement op Nijmegen op 22 februari 1944 door de Amerikanen. Mijn broer en ik waren alleen thuis en toen de bommen vielen lagen wij beiden languit op de grond en alles beefde en trilde en overal stof en gruis maar wij woonde ver genoeg van het stadscentrum af waar de meeste bommen waren terecht gekomen om werkelijk schade op te lopen maar de mensen meende dat de gasfabriek was geraakt en dat we gasmaskers moesten hebben maar dat was gelukkig niet zo. 

Een mooi moment was 17 september 1944 toen de Amerikanen als poppetjes aan een parachute 
uit de lucht kwamen vallen in Groesbeek en langs het Maas-Waalkanaal wat je van uit de Varenstraat uit gemakkelijk kon zien omdat er nog weinig bebouwing was en even later liepen de para’s over de Wolfskuilseweg en als je dan naar boven naar de Floraweg keek liepen daar de Duitse soldaten. Een man bij ons uit de straat was bij de Amerikanen bij de kanaalbrug geweest om te kijken of er iets te krijgen was want al gauw ging het gerucht van sigaretten en chocolade dat er uitgedeeld werd aan de burgers en toen een Amerikaanse para hem vroeg “you understand” de man dat bevestigde door ja te knikken want hij dacht dat de soldaat bedoelde of hij aan de steun stond (ondersteund werd) en dat hij dan wel iets zou krijgen. 

Later, in februari 1945, werden er troepen geallieerden in de stad ondergebracht voor de aanval op Duitsland. In ieder huis, school of openbaar gebouw werden de militairen ondergebracht. Ook in ons huis sliepen twee Canadezen. Ook de straten stonden vol met militaire vrachtauto’s, jeeps, afweergeschut en wat dies meer zij bedoeld voor de grote aanval genaamd “Operatie Veritable” die op 8 februari begon met 500.000 soldaten tegen de Duitse verdediging. Een gevaarlijk geheel want je kon er zomaar munitie en wapens toe eigenen wat dan ook wel gedaan werd. 

Met de basisschool ging het toen al niet meer want Nijmegen was frontstad geworden en tot aan maart bleef Nijmegen nog doelwit van Duitse bommen en granaten. 

Zie ook de boeken “Als sterren van de hemel door A.Norbert Groot en Op weg naar de Rijn door Frans Geertsen”.

Jan Gersjes 23-10-1932

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: