Herinneringen Verzet

Het Rode Dorp van december 1944 tot juni 1945

Ingezonden op 18-04-2010 door Wil

 

Ik ben geboren in 1939, dus stammen mijn oudste herinneringen, natuurlijk afhankelijk van de impact, ongeveer uit eind 1944. 

Sommige zie ik nog letterlijk voor mijn ogen gebeuren, andere zijn later aangevuld met verhalen uit de huiselijke kring, tijdens de kaartavondjes en verjaardagen.

Het is vroeg donker, de petroleumlamp brandt in de keuken (hangend aan een spijker bij de achterdeur) en de kachel brandt, we hebben met de slee net weer wat hout in het bos gesprokkeld………als …. Gillende banden, piepende remmen, hollende voetstappen op de stoep (wij woonden op de hoek, dus die stoep lag direct onder ons huiskamerraam) Mijn vader vliegt overeind en spurt de trap op naar boven, mijn moeder grijpt mij van de grond en duikt de keuken in. Dan is er doodse stilte buiten. Even later komen de voetstappen terug, stappen in de auto en ze rijden weg, er wordt even diep adem gehaald. Ondanks de vrijstelling die de baas van mijn vader had voor zijn personeel, heerste er toch een wantrouwen of ze zich wel aan die afspraken hielden. Het was dus een razzia! 

 

Vandaag is het mooi zonnig weer, er komen net 2 Spitfires over, verkenners, als deze plotseling een Messerschmidt ontdekken en voor onze ogen begint, precies boven het Rode Dorp, een luchtgevecht.
Iedereen komt de straat op (ondanks de rondvliegende kogels) en staat te genieten van het prachtige schouwspel tot … er plotseling .. een tollend voorwerp uit het Duitse vliegtuig komt. Even is het stil, maar dan dringt het tot iedereen door, dat die Duitser zijn bom heeft afgeworpen om daardoor lichter en dus sneller te kunnen vliegen. Er blijven nog slechts seconden over en iedereen zoekt beschutting. Mijn vader duwt mij door de voordeur naar binnen en vliegt zelf langs het huis naar achteren, waar hij 
zich plat tegen de muur drukt. Bij de ontploffing vliegt mij het glas van de voordeur om de oren en mijn vader krijgt gezelschap van onze keukenschoorsteen, die precies naast hem, ook op de stoep beland.
De bom kwam op de Berg en Dalseweg terecht, net achter melkboer “van Koolwijk” en levensmiddelenwinkel van “van Duren”. Heel lang was dat onze speelplek “de kapotte huizen” tot er in de 50er jaren een paar winkels kwamen.

 

 

Het is al weer mooi weer als mijn vader op zijn landje op de Kopse Hof aan het werk is. Mijn moeder had het eten al klaar staan op tafel in de keuken. Op dat moment dachten we dat de wereld verging. Het begon met een grote klap, waarbij alle ramen aan diggelen gingen en daarna bleef het nog heel 
lang als een idioot tekeer gaan. De ene knal na de andere en mijn vader kwam maar niet. Op dat moment is n.l. de munitie (in de kuil achter de tuchtschool) de lucht in gegaan. Mijn vader lag tussen zijn aardappels, terwijl om hem heen allerlei vuurwerk naar beneden kwam en daar ontplofte. Onze hutspot konden we weggooien, zoveel glas als er in zat.

Sinterklaas 1944

Mijn vader kwam met een tekendoos met kleurpotloden. Een boekje was snel gevonden. (Pas heel veel later realiseerde ik me, dat dit hele gevaarlijke literatuur is geweest.) De tekendoos heb ik nu nog en wordt door de kleinkinderen gebruikt. Het boekje heeft een plaatsje gevonden in het oorlogsmuseum in Oosterbeek. Een paar van deze plaatjes heb ik tussen deze verhaaltjes geplaatst. 

 

Luchtalarm en Evacuatie. 

Ja ook dat kregen we nog mee. Omdat wij als hoekhuis een kelder hadden, kwam de buurt altijd bij ons schuilen bij luchtalarm. Een houten vloer was het dak van die kelder en voor het raam (op het Oosten) stond ons konijnenhok, waarin zandzakjes lagen, nou ja, we hebben het overleefd, allemaal 
gelukkig. Maar ook het Rode Dorp moest evacueren en wij gingen op weg naar Malden/Mook ergens aan de Maas. Mijn broertje met de nodige spullen in de kinderwagen (Hij was net 1 jaar) en ik mocht lopen. Na een laatste controle of alles goed was dichtgetimmerd tegen kwalijk volk gingen we met 
de buren op pad. Plataanstraat uit, Eikstraat af, links Berg en Dalseweg op, tot de hoek bij bakker Reijs. Luchtalarm …. Rennen, Corduwenerstraat af, achter de bakkerij het pad in en gelukkig, iets verderop stond een deur open en konden we van achteren zo de kelder van dat huis in. Waren we net binnen toen het geweld losbarstte en hoorden we ook nog een zware plof net achter de kelder. Ook boven ons hoofd was het een kabaal van jewelste. Toen het na een half uur weer stil werd, bleek de deur niet meer open te kunnen en mijn vader en de buurman, gingen binnendoor naar boven om te kijken wat er aan de hand was. Even later werd de deur van achteren geopend, want ze hadden eerst de schoorsteen (ja alweer een) moeten verwijderen. 
Maar wat was nou die herrie boven ons? Want dat bleef door gaan. In de kamer van de oude mevrouw die daar woonde stond een paard. Het was het paard van de melkboer, die normaal altijd in de wei aan de overkant stond, waar later de Stephanusschool is gebouwd. En dat arme paard kon wel geraakt worden door een scherf, daarom had die mevrouw het paard maar mee naar binnen genomen.

 

Aangekomen op ons evacuatie-adres was dat een boerengezin met een flink aantal kinderen. De buurt had alles bij elkaar ook een 6tal kinderen, zodat het een volle bak werd en er in 2 groepen gegeten moest worden. Was het boerengezin aan het eten, dan speelden wij buiten, en andersom. Nu lag er 
een Amerikaans Luchtafweercompagnie 100 meter voor de boerderij dus was er altijd wel wat te doen voor ons. 
Op een dag, het was bar en boos slecht weer, stortbuien en wij zaten op de deel tegen de muur, te wachten tot we konden eten, toen er met een enorme klap een bom ontplofte op “ons” speelveldje (gericht op de luchtafweer) Dank zij de regen, zaten we dus beschut binnen.

Terug in Het Rode Dorp.

Op de Broerweg allemaal militairen, grote gaarkeukens, ook een voor de deur van Plataanstraat 4 (de rood verbrande tegels hebben nog zeker 40 jaar de plaats gemarkeerd)

 

Bevrijdingsfeest. 

Ik had sandalen aan, 2 plankjes met 4 leren bandjes om ze op de plek te houden. Bij onze poort werden de vlaggetjes gemaakt, driehoeken die je op vliegertouw plakte, niet met lijm, maar met gekookte aardappel. Het was weer mooi warm weer. 

De tijd van blikken witbrood en blikjes CornedBeef. Inkwartiering, einde luchtalarm, scherven zoeken, vazen maken van granaathulzen, solderen van koperen muntjes 1ct en 5 ct tot lepeltjes (als souvenier voor de bevrijders) School Acaciastraat begint weer. Emigreren naar Canada of Australie werd bekeken, maar durfden we wel? Voetballen bij Trekvogels verhuisde van Berg en Dalseweg naar Sophiaweg

Ja, dat is al weer 65 jaar geleden. 

Wil

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: