Herinneringen Verzet

Daar zaten we dan onder de "pee-en"

Ingezonden op 10-03-2010 door Wim Segers

 

Desgevraagd doe ik ook een bijdrage aan de verhalen over de oorlog. Beter gezegd, wat ik mij kan herinneren uit die tijd. Tenslotte was ik 5 jaar toen de oorlog een einde nam.

Ik herinner mij dat wij vrij vaak in de kelder zaten. Vermoedelijk was dat op het eind van de oorlog tijdens de beschietingen. Wij hadden uitzicht op het dak van de St Stefanuskerk (natuurlijk niet vanuit de kelder). Op een gegeven dag was daar een gat in. Er wordt ook over geschreven in de geschiedenis van de kerk. Wanneer er een rustige dag was zonder granaten e.d., mocht ik buiten spelen. Mijn vader had voor ons een houten vrachtauto gemaakt welke ik met een touw achter me aan trok, om zo in onze straat en op de Broerweg, scherven te verzamelen. Ik mocht niet te ver weg om snel weer in huis te kunnen zijn.

Wat ik me ook nog herinner was, dat in onze kelder rondom tegen de muren suiker bieten waren opgestapeld, welke gebruikt werden voor de bereiding van diverse eetbare zaken. Die suikerbieten verbouwde mijn vader op een stukje land op de Kopse Hof. Op een gegeven dag was de voorraad behoorlijk geslonken zodat de gestapelde bieten nog maar één rij dik was, met een hoogte van, ik schat zo'n twee meter. Het gevolg was, dat bij een granaat-inslag in de buurt, het hele spul omviel
en op ons neerdaalde. Daar zaten we dan onder de "pee-en".

Mijn vader verbouwde ook rogge, welke hij vermaalde met behulp van een zelfgebouwde maalmolen, die aangedreven werd met behulp van de motor van de wasmachine. Deze kon je namelijk redelijk snel omzetten. Wij hebben dus hiervan roggebrood gegeten welke moeder op de een of andere manier had gemaakt.

Wij woonden in het rode dorp en hadden een enorme tuin, waar een geitenhok met 2 geiten stond.
Op zekere dag viel er een granaat op het geitenhok , met als gevolg wel geitenvlees maar geen melk meer. Maar gelukkig hadden we nog wat kippen zodat er nog wel een paar eieren per dag kwamen.

Verder weet ik nog dat vader 's avonds als het donker was, ons buiten aanwees dat hoog in de lucht een blauw(?) vlammetje zichtbaar was, wat zich zacht brommend voortbewoog (V1).

Ja wat was er nog, O ja, wij hebben ook een paar dagen en nachten engelse(?) soldaten ingekwartierd gehad. En nu heb ik uit de overlevering gehoord dat moeder zich een beetje boos maakte over het feit, dat die jongens aangekleed en met vieze schoenen op de bedden gingen liggen. Dat deze mannen in staat van paraatheid waren had niemand kennelijk gedacht. Dat was denk ik in de periode dat de gealieerden zich gereedmaakten om naar het Rheinland door te stoten.

Wat ik nog gezien heb als klein menneke, was dat de Broerweg helemaal vol stond met tanks, vrachtwagens en amfibievoertuigen. 

Toen de oorlog voorbij was werd dit onder ander gevierd met feest en ook een dansvloer welke in de Iepstraat was gelegd. Op het Wilgplein heeft nog geruime tijd een defekte tank gestaan, waar de diverse buurtgenoten het massieve rubber van de geleide-wielen afbikten om te gebruiken als massieve fietsband. De kogellagers werden ook verwijderd en gebruikt om zeepkist-wielen voor de jeugd van te maken. Zoals iedereen kan zien waren onze ouders zeer vindingrijk.

Van een oud-rode dorper Wim Segers.

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: