Herinneringen Verzet

Brief Thijs Boumans

Ingezonden op 20-09-2009 door Rob Boumans

 

Hierbij een brief van mijn vader Thijs Boumans uit 1944 gericht aan zijn oudste broer Gerard en diens latere vrouw Map. Deze brief is geschreven op het adres Postweg 189. (Zie item Opa van Megen).
Mijn vader was toentertijd met mijn moeder verloofd die op dat adres haar ouderlijk huis had.

Nijmegen – Postweg 187
17 sept. 1944
Zondagmorgen 11 uur

Beste Gerard en Map,

Vanuit de duiventil onder het “gehoor” der “engeltjes” zal ik je onze wederwaardigheden schrijven tijdens de geruchtvolle dagen die voorafgaan op onze bevrijding. Op het ogenblik is het hier weer rustig. Juist kwamen er ettelijke vliegtuigen over die werden begroet door talloos afweervuur dat hopeloze pogingen in het werk stelde om er, al was het er maar één, omlaag te schieten.
Evenals bij jullie waren de geruchten.. 

(nadat ik een half uur oponthoud heb gehad ga ik verder). Zojuist vliegen ze dat het een lust is. Ook zijn er dicht in de buurt, richting Arnhem, bommen gevallen. Ook zie je vanuit een vliegtuig een dunne witte rooksliert naar de aarde komen. Het lijkt wel een raketbom. Als hij dichtbij of op de grond is gaat er een geruis en gerommel van jewelste. Ik veronderstel hetzelfde te horen wat jullie hoort als een vliegtuigbom afgevuurd wordt. 
Het is wel angstig om te horen. 
Van hieruit zie ik boven de Christus Koningkerk (waar de mensen nu al uren in zitten) een grote rookzuil omhoog gaan. Ook links en rechts rookwolken. Op het ogenblik nog steeds vliegen en schieten.

..Evenals bij jullie waren de geruchten ook hier niet van de lucht. Ze zaten achtereenvolgens bij Maastricht – Venlo – Boxmeer – Beugen en Plasmolen. Ontzettend veel voertuigen, auto’s – tanks - vrachtwagens, kwamen de eerste dagen vanuit Grave en gingen de Waal over (Duitse, Rob). Dat duurde zo enkele dagen en nachten. Daarna enkele dagen vanuit de richting Venlo. Met als gevolg, dat de goede Vaderlanders hun biezen pakten en naar het Noorden vertrokken. De vreugde was hier ook groot doch er waren te veel Duitsers hier om zoals bij jullie te gaan vlaggen of op een andere manier hun blijdschap kenbaar te maken.

(Weer en pauze van een half uur)

Rondom de stad en op Duits gebied wordt gebombardeerd ofwel bestookt met boordwapen. Het is wel een mooi gezicht. Ze vliegen dan met ± 8 vliegtuigen achter elkaar, dan nemen ze stuk voor stuk een duik en daarna trekken ze weer op om een rookwolk achter te laten..

Ondertussen is het kwart over drie geworden. Nijmegen heeft kennis gemaakt met de Tommies. Links en rechts, hoog en laag vliegen ze steeds over de stad. Hier en daar rookkolommen.
Nu vliegen ze vooral over de richting Kwakkenberg, Duitsland in. Hier op de Kopse Hof bij de tuchtschool was er om 2 uur een aanval op het afweergeschut. Je kon de vliegtuigen bij de staart vastpakken, zo laag. Vanaf 10 uur tot nu toe steeds luchtalarm. Morgenvroeg zal ik wel vernemen wat er zoal getroffen is. Ik veronderstel dat ze op het ogenblik de munitievoorraden in de bossen om Groesbeek aan het bestoken zijn. De meisjes en de jongens zijn angstig en zenuwachtig. Ook in de richting van de kazerne een rookzuil. Hier in de buurt wordt al gemompeld van de Nijma-Centrale zou geraakt zijn. De scherven vliegen in het rond ..

Langs alle wegen waar de troepen voorbij kwamen stond het vol belangstellenden, die de moffen hadden zien komen en nu wilden ze hen ook graag zien vertrekken. Dinsdag ’s middags waren Ria en ik ook gaan kijken. Druk op de straten en pleinen. Op een gegeven moment kwamen er Tommies en beschoten de transporten. Of de mensen van de straat af wilden!! 
De N.V.D.(?) gaf alles wat zij opgeslagen hadden weg aan de mensen op vertoon van hun P.B.. Wollen en molton dekens, ondergoed en allerlei linnengoed. Ook kousen.
Overal zag men in gebouwen waar de moffen gehuisvest (Stop) waren in de tuinen brandstapels; alle bescheiden en papieren werden verbrand. Ook zag ik een paar vrachtauto’s vol met onze radiotoestellen volladen en wegrijden. 
Mijn hand beeft van het gedonder van het afweergeschut. Zojuist komt het gerucht binnen: er zouden parachutisten gedaald zijn in de bossen van Groesbeek. Een uurtje terug vlogen er wel twintig vliegtuigen met dubbele staart die we hier nog niet gezien hadden.
Er komen hier moffen langs de Postweg, lopend met handgranaten en geweer in de aanslag--. Nadat de geruchten uit de lucht verdwenen waren werd alles weer rustig en velen waren teleurgesteld. Nu worden de moffen nog brutaler en eisen alles van ons. Fietsen, karren en paarden, allerlei voertuigen worden zo van de straat opgeëist. Hier wordt een fiets gevorderd en men zegt dat ze elders weer verkocht worden. 
Woensdag jl. werden alle mannen van 18 tot 50 jaar opgeroepen om te gaan graven langs het Maas en Waalkanaal en langs de Maas. Er worden daar aan weerszijden greppels gegraven. Zig-zag. De opkomst was nul of niets. Volgende dag weer een oproep. Met dreigementen van doodschieten, gijzelaars – vrouwen en kinderen ophalen – huizen of straten in brand steken enz.. Nu zijn er wel velen gegaan doch ook veel zijn er thuis gebleven. De stad kun je niet meer met goed fatsoen uit. 
Leerlingen van de hogere scholen zouden ook aan het werk moeten, maar niemand verschijnt. 

Vrijdag liet de burgemeester alle leerkrachten oproepen met als dreigement: vrouwen en kinderen weghalen, huizen in brand steken enz.. Er zijn er wel veel geweest. De onderwijzers(essen) kregen de opdracht om de scholen Maandag te heropenen. Bij die onderwijzers die niet gekomen waren heeft meneer de plokworst bij hun alle meubels op straat laten zetten door voorbijgangers, die door de SS gedwongen werden. De huizen werden schoon leeggehaald en de inhoud weggevoerd. Onder andere ook bij Hilgers, de vader van Joep zijn vriend: Miel Hilgers. De straten zijn zo goed als uitgestorven. Hoogstens zie je nog een bakker, slager of melkboer. En zo is de toestand op het ogenblik in Nijmegen, vol spanning op het grote offensief wat wellicht nu begonnen is. De electriciteit is op het moment afgesloten. Gas brandt slecht en de kolen mogen hier ook niet afgeleverd worden. 

Het vliegen is nu rustiger geworden en het luchtalarm nog niet geëindigd. (4 uur)
Je brief heb ik gelezen en moeder zal vandaag ook nog wel wat schrijven. Hierin zal ik één bonkaart insluiten en moeder in haar brief ook één. Dit om het verlies te verkleinen eventueel. Ik vroeg aan Ria om ook wat te schrijven maar ze kon het niet want ze zit nog na te bibberen en te sidderen.
In de naaste omgeving wordt nog flink gevlogen en soms komen ze over..

-------- 

(Hier eindigt de brief van Thijs aan Gerard en Map.
Of deze ooit Gerard en Map bereikt heeft is onbekend.) (Rob)

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: