Herinneringen Bombardement

22-02-44

Ingezonden op 03-05-10 door Olga de Vos

 

(Red.) Olga de Vos reageert op de verhalen "Don Bosco Nijmegen" en "Tragedie" van neef en gastredacteur Cees de Vos

Ik was net een paar maanden terug van London waar je zus Koos mijn baantje overgenomen had, ik kwam terug in Maart 1953. In de oorlog moesten wij meisjes ook uit de school van de Dobbelman weg, wij moesten naar de Ruiterstraat, over de Graafsebrug en daar de zijstraten in, ik moet 9 jaar geweest zijn, en iedere middag moesten wij naar die school lopen. Op een dag zei mijn moeder je gaat niet naar school vandaag, ik de pee in, ik ging graag naar school, meer voor de company van de andere meisjes, dan het leren denk ik. Anyway ik moest om 1 uur de deur uit als ik naar school ging, ik aan het zeuren en nog steeds de pest in, mijn moeder wordt werd kwaad, zij maakten meestal korte metten als er iets aan de hand was. Zij pakt mij bij mijn kraag, maakt de kelder deur open en geeft mij een douw de trap af, dat was op 22 Feb.1944, enkele minuten later horen wij het lucht alarm en volgde het bombardement op Nijmegen...! Als ik naar school gelopen was die dag had ik op de brug gelopen en God weet wat er dan gebeurd zou zijn. Er waren meisjes die kwamen met de tram tot aan het station, die meisjes woonden op de St Annastraat en waren ook op de Dobbelmanweg op school, moesten ook naar de Ruiterstraat in de middag, die zijn omgekomen , een naam ben ik nooit vergeten dat was Kitty Goldstein.

Mijn vader werkten in die tijd bij de Draadfabriek in de Van Goorstraat, die kwam nooit thuis voor lunch, hij had dat op zijn werk. In de oorlog had die de gewoonte om als er lucht alarm was op het dak te gaan staan kijken met nog meer mannen. Ik weet niet of hij dat die dag ook deed, ik weet wel mijn moeder liet mijn jongste broertje Fred bij een van de buren achter, en zij en ik samen naar Vaderís werk kijken of alles goed was met hem. Hij was daar niet want de meeste werkers waren aan het helpen in de stad. Ik zie nog de dode mensen liggen op het Kronenburger singel...! Als kind moest ik naaar een dokter Peljak een kinder specialist op het Kronenburgersingel, dat hele grote huis lag tegen de vlakte, ik geloof dat een groot deel van het gezin ook omgekomen was die dag, vreselijk. Anyway Cees, ik moet in eens denken aan die dagen toen ik je verhaal las over de bezettingen van de scholen.

Zo voor vandaag groetjes van Olga uit AustraliŽ.

Olga de Vos

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: