Herinneringen Bombardement

Gedicht

Ingezonden op 23-12-09 door Dorus van der Linden

 

Op uw site zag ik bij herinneringen aan het bombardement van Nijmegen een gedeelte van een gedicht waarvan ik, destijds, de dichter zocht. Hierbij het hele gedicht:

22 februari.

Nooit heeft een dag, een dag, zo'n diepe wond geslagen in de herinnering
nooit zag een dag, een dag, het leed van zoveel mensen, de stervenspijn, het afscheid, de angst om het eeuwig alleen zijn.
Wie heeft ervan gedroomd, wie dacht er in de morgen aan duizendvoudig leed, zo dicht nabij, zo groot, zo mateloos erg.
Glimlachend zijn er gestorven, huilend ook, krimpend van pijn
Versuft of helder en vol van een schone overgave.

en wij?

Murwgeslagen draalden wij tussen aanvaarden en offeren.
tussen de deemoed van het kind en de waarom vragende mens.
Zo hard sloeg Gods hand en zo feilloos, een koningsschot op ons wankele hart.
Geschreeuwd hebben wij en gedreigd met een harde vuist naar de blauwe hemel.
Tot dat het weten kwam, het weten dat het liefde was.
De harde wrede liefde die ons kastijde, folterde.

En zij? 

zij rusten in hun graf en wachten op het teken van de mensenzoon.
Sterkt ons gebed hen in hun onverhoopte lijden?
Leeft hun memorie ook in ons als niet de zwarte dag nabij komt?
Ook als niet de klok ons wijst naar 't middaguur van 22-2?

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: