Herinneringen Bombardement

Met lood in de schoenen ging ik terug naar de meisjes...

Ingezonden op 16-03-09 door G. Hoogveld

 

Terug in de tijd naar het bombardement. 

Ik was 17 jaar. Op de 22-ste februari 1944 was ik op de gasfabriek in Nijmegen. Ik werkte daar als magazijnbediende. Toen op de bewuste dag het luchtalarm “veilig” gaf, kwamen de vliegtuigen over. Het was heldere lucht, ik keek ze na, en tegelijkertijd hoorde ik een flinke klap. Ik dook in het kolengruis en op dat moment was er een voltreffer op de hoofdleiding van het water. Het spoot wel 15 meter hoog. Na een tijdje ben ik naar boven de dijk opgeklommen want de gasfabriek lag in een kuil. Toen ik boven was zag ik twee meisjes lopen die hun vriendinnetje kwijt waren. Mijn vader werkte ook op de gasfabriek, hij was bij de EHBO en werd opgeroepen om naar de EHBO-post te komen. De meisjes vroegen mij toen of hun vriendinnetje soms ook daar was, ze droeg een groene jas met een kraag van tijgerbont. Ik ging kijken maar kon haar daar niet vinden. Een man daar vertelde dat we naar de veiling moesten gaan omdat daar de doden naar toe gebracht werden. Ik ging met de meisjes mee naar de veiling en vroeg daar aan een luchtbeschermingsman of er soms een meisje met groene jas en bontkraag naar binnen was gedragen. Terug na het zoeken keek de man mij aan en knikte tegen mij. Met lood in de schoenen ging ik terug naar de meisjes en vertelde hen dat die meneer niets had gevonden. 

De twee meisjes woonden in Lent en vroegen me of het misschien mogelijk was of ze via de spoorbrug naar huis konden gaan. Ik heb ze tot aan de spoorbrug gebracht en ben toen terug gegaan naar het Station waar ik bij het Peemankeetje een man tegen een hek aan zag staan. Een man van de luchtbescherming zei tegen die man dat hij daar weg moest gaan. Ik zei dat die man vast zat aan het hek. De pennen van het hek staken door zijn jas, en hij was dood. De man werd op een handwagen gelegd. 

Mijn vader die de gewonden moest verbinden, moest eerst de militairen die in het Victoria-hotel lagen behandelen.

Dit was mijn verhaal over het bombardement.

G. Hoogveld, Wijchen

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: