Herinneringen Bombardement

We hebben daar mensen naar beneden zie springen.

Ingezonden op 07-03-09 door H.W.C. Hoogveld

 

Bij deze wil ik hier mijn verhaal vertellen omtrent het bombardement

Op 22 Februari 1944 ging er omstreek haf twaalf luchtalarm af. Wij waren toen thuis. In verband met de kolenschaarste kregen wij maar halve dagen school en moesten wij pas die middag naar school.
Maar het luchtalarm duurde nog al lang en wij blij dat wij niet naar school hoefden. Ikzelf was 11 jaar
oud. Om ongeveer kwart over een werd het sein veilig gegeven dus mijn moeder zei "en nu direct
naar school". Wij woonden in de Lange Hezelstraat en liepen via de Stikke Hezelstraat, Grote Markt en Burchtstraat, Wintersoord naar de St Jozefschool in de Hertogstraat.
Toen wij op de Burchtstraat liepen zagen wij een boel mensen staan kijken op het Kefkensbos en zo
nieuwsgierig als wij waren gingen we bij die mensen staan en hebben die 17 vliegtuigen gezien
via de Lindenberg over de waalbrug. Maar omdat het tegen half twee liep en om die tijd de school begon zijn wij via het Wintersoord naar de Hetogstraat gelopen. Op het moment dat wij vlak bij die school waren hoorde wij een enorm lawaai met veel stof en rommel door de lucht.
In de school aangekomen moesten wij in de gang gaan zitten tegen de muur, dat was de afspraak van 
de schoolleiding. De klassen van boven moesten beneden in de gang en de klassen van beneden
moesten onder de bank tijdens luchtalarm. Na een poos daar gezeten te hebben werd ons medegedeeld dat wij naar huis mochten maar wel zo snel mogelijk. Toe wij beiden buiten kwamen liepen wij over de dakpannen die op straat lagen in het Wintersoord.
Om de hoek bij de Burchtstraat zagen wij dat de St Stevenstoren half weg was. We zijn toen doorgelopen om te proberen zo spoedig mogelijk thuis te zijn. Langs de Montesorischool zagen we dat die in brand stond. Ook de bontzaak van Haspels stond in brand.
Op de Grote Markt aangekomen zagen wij een tram staan waar alle ruiten uit waren en de lijken uit de ramen hingen. Ook V&D en de Hema stonden in brand. We hebben daar mensen naar beneden zie springen.
We werden door de luchtbescherming opgepakt en in het restaurant naast de kerkboog binnen gebracht. We vroegen of wij naar huis mochten maar dat mocht niet. De man van de luchtbescherming bleef aan de deuropening staan Er werden diverse mensen helemaal wit en onder het bloed binnen gebracht.
We zijn toen gevlucht door met ons twee die man in de deuropening omver te lopen en zijn toen via
Achter de Hoofdwacht naar de Smidstraat gehold om vervolgens via de Ganzenheuvel naar huis te gaan.
Onze beide ouders waren blij dat ze ons zagen en we moesten gelijk drie stel kleren aantrekken.
Naast ons huis brandde het al en om ongeveer vier uur kwam er water en is het blussen begonnen
Wij zij toen later met onze ouders verder in de staat bij mensen terecht gekomen.

Dit is mijn verhaal omtrent het bombardement hopende het nooit meer me te maken.
Ik hoop dat U er wat aan heeft voor her archief en voor het nageslacht.
Met vriendelijke groeten verblijf ik hoogachtend,

H.W.C.Hoogveld
Reactiepagina
Reactie 1:

Truus van Leeuwen Roos, 18-05-2015: Dit verhaal brengt herineringen terrug. Ik was in '39 geboren maar kan nog steeds het brand van de hema en v&d in mijn gedachten zien, hoe ik daar was weet ik niet! Ik zal wel met mijn ouders zijn geweest. Ik woonde toen ook op de smidstraat. Kan ook mensen onder blood hereneren, EN ook dat we in de schuil kelder moesten, And de paniek om er zo gauw mogelijk in te gaan want het geluid van de vliegtuigen en sirens was enorm.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: