Herinneringen Bombardement

Wat ik zag was vreselijk

Ingezonden op 05-03-09 door Tineke Beukering-Toussaint

 

Ook ik heb het Bombardement van Nijmegen in 1944 meegemaakt.
Letterlijk en figuurlijk een git-zwarte herinnering tijdens mijn jeugd. Ik was toen 12 jaar.oud en was op die rampzalige dag bij mijn oma, .die aan het MariŽnburg woonde.
Mijn belevenis die dag heb ik beschreven in het verhaal over mijn vader Christ Toussaint. Klik hier.

Met vriendelijke groet,
Tineke Beukering-Toussaint

(Red. een fragment uit het verhaal van Tineke Beukering-Toussaint)

Op 19 mei 1943 was opa Pelser, de vader van mijn moeder, overleden. Hij woonde met oma boven zijn meubelmakerij op MariŽnburg 75. Om de eenzaamheid van mijn oma een beetje te verlichten, ging ik tussen de middag vaak bij haar mijn boterhammen opeten. Op 22 februari 1944 zat ik weer bij haar. Daar maakte ik het bombardement mee. Meteen na het vallen van de eerste bommen ben ik met mijn oma het trappenhuis afgegaan, maar oma liep niet zo snel en ik voelde het trappenhuis schudden. In mijn doodsangst heb ik halverwege het trappenhuis het glas-in-loodraam geopend en naar buiten gekeken. Wat ik zag was vreselijk. Gitzwarte en grijze wolken rolden over het plein in de richting van de Van Welderenstraat. Ik zag gillende mensen voorbijkomen en ik zag ook mensen op straat liggen. Ondanks het schudden van de trappen zijn we toch veilig beneden gekomen. Even later stond mijn vader voor de deur. De binnenstad van Nijmegen was verwoest en de gevolgen zouden jarenlang merkbaar blijven.

Klik hier voor de gehele gastredactiepagina van Tineke Beukering-Toussaint.

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: