Herinneringen Bombardement

"Het was te erg"

Ingezonden op 28-02-09 door Tineke Kleppe

 

Tijdens het bombardement was ik 4 jaar oud. Van het vallen van de bommen kan ik me niets meer herinneren, wel van wat daarna gebeurde. Samen met mijn broertje van 6 was ik met mijn moeder thuis. Wij woonden destijds in de Helmerstraat. Mijn vader werkte bij Van Gend & Loos als koetsier-besteller en was dus aan het bezorgen in het centrum van de stad.
Mijn moeder ijsbeerde door het huis van beneden naar boven en weer terug. Vanuit het zolderraam kon je zien dat de stad in brand stond en dat daar iets ergs gebeurde begrepen wij als kinderen wel. Dat mijn moeder zich zorgen maakte over mijn vader drong minder tot ons door. Wij mochten niet naar buiten maar kregen van mijn moeder toestemming om in de geopende voordeur op de drempel te gaan zitten. Er dwarrelde van alles door de lucht.
Toen zagen we na verloop van tijd mensen terugkomen uit de stad. Zij zagen asgrauw, met een doffe blik in hun ogen. Zij staarden voor zich uit en leken zich van niets meer bewust te zijn. Dat beeld vergeet ik mijn leven lang niet meer.
Mijn vader kwam in de loop van de avond tot grote vreugde van mijn moeder en ons naar huis.
Tijdens het bombardement was hij op het Keizer Karelplein met paard en wagen. Het paard was dood en mijn vader zocht een veilig heenkomen in een urinoirgebouwtje op het plein. Later is hij gaan helpen om slachtoffers onder het puin uit te halen. Hij heeft er nooit veel over willen vertellen. “Het was te erg”, zei hij.

Tineke Kleppe
Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: