Zuuk t mar uut - Wim Janssen

Uit het Nimweegs verleden 149

10-04-1985

Jeugdherinneringen (slot)

Meneer Hamer stond bij zijn leerlingen geweldig goed aangeschreven. Hij bleek helemaal niet die „boeman" te zijn zoals hij door de andere jongens was afgeschilderd. Hoe goed hij bij de jongens in de smaak was gevallen kwam op een zeker moment heel goed tot uiting.

Op een dag deed, tijdens het speelkwartier, het nieuws de ronde dat meneer Hamer de volgende dag jarig zou zijn. Vier van de jongens wierpen zich ongevraagd op als verjaardagscommissie. Zij bleken tussen de middaguren druk overleg gepleegd te hebben, want voor de school om twee uur begon kregen alle jongens uit de klas de opdracht om de volgende dag een stuiver mee te brengen. Voor dat geld zou een passend verjaardagscadeau gekocht worden, men dacht aan een doos fijne sigaren en een aansteker, want meneer Hamer was een echte sigarenroker. De volgende dag leverden de jongens het meegebrachte geld bij de „verjaardagcommissie" in. Het bleek dat de „commissieleden" teveel verwacht hadden want niet alleen dat ze niet allemaal een stuiver meebrachten, maar er waren er zelfs bij die met een rood hoofd moesten bekennen dat zij zelfs nog geen cent hadden kunnen bemachtigen. Daarom werd er na het tellen van de centen resoluut besloten de doos sigaren te schrappen.

Tussen de middag ging de „commissie" er op uit om de aankoop te doen. Zij slaagden bij de heer Steer, die onderaan de Lange Hezelstraat - recht tegenover de Bottelstraat - een zaak in rookartikelen dreef. Alhoewel zij niet voldoende geld hadden kregen zij toch een aansteker en een klein flesje benzine. Dat kwam omdat meneer Steer een sociaal voelend man was. Een jongen die altijd het hoogste woord had zou het geschenk met een toespraakje aan meneer Hamer overhandigen. 

Om twee uur stapten alle jongens vol spanning het klaslokaal binnen. Meteen trad er een onwerkelijke stilte in. Na een aanmoedigende por in zijn rug van de achter hem zittende jongen stond de aangewezene op en liep naar de jarige toe. Toen hij echter voor meneer Hamer stond zonk hem de moed in de schoenen. Hij stak de onderwijzer het pakje toe en zei: „Voor uw verjaardag van alle jongens uit deze klas" en haastte zich met een vuurrood hoofd naar zijn bank terug. 

Toen meneer Hamer de aansteker uit het bekende sigarenzakje gehaald had, bekeek hij het cadeautje met een blik in zijn ogen alsof hij een juweel van onschatbare waarde in zijn hand had. Toen hij op het knopje drukte, gaf het vuursteentje wel een vonk maar het katoentje vatte geen vlam. „Hij moet eerst gevuld worden", riep een jongen en liep pardoes naar voren. Nadat de jongen het dopje van het tankje afgedraaid had goot hij zoveel benzine in het kleine met watten gevulde tankje dat het er rijkelijk overheen liep en op het daaronder staande schoteltje terecht kwam. Nadat hij het dopje er weer op gedaan had stak hij pardoes de aansteker aan. Met een gil - meer van schrik -  liet hij de aansteker, die onmiddellijk vlam gevat had op het schoteltje vallen, wat ook meteen vlam vatte. Meteen pakte een andere jongen het hele zaakje beet en smeet het door een openstand raam op de speelplaats. Toen de aansteker opgehaald was probeerde meneer Hamer zelf deze aan te steken, maar wat hij ook deed hij kreeg de ontsteking niet voor elkaar. „Ach", zei meneer Hamer, „Er zal wel iets verbogen zijn door de val uit het raam. Ik zal het wel na laten kijken. In ieder geval jongens, mijn hartelijke dank voor het mooie cadeau, dat ik van jullie gekregen heb. Wat zouden jullie er van zeggen als wij vanmiddag de boeken en schriften dicht laten en dat ik jullie een mooi verhaal voor ga lezen?" Een geweldige uitbarsting van kreten en lawaai was ons antwoord daarop. Wij hadden een héle fijne middag! 

Al die tijd dat ik nog op school gezeten heb - en ik denk ook nog daarna - stond de aansteker als een trofee op de tafel van meneer Hamer. Of hij de aansteker na heeft laten kijken weet ik niet Maar in de latere jaren kwam ik er achter dat een sigarenroker zijn sigaar nooit met een aansteker op zou steken, maar dat die altijd een lucifer daarvoor gebruikt.

Klik hier en reageer daarmee per email als u uw reactie hieronder wilt laten plaatsen

Bron (©) 1985 Wim Janssen - Nieuwsblad De Brug Nijmegen

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: