Zuuk t mar uut - Wim Janssen

Uit het Nimweegs verleden 140

23-01-1985

Jeugdherinneringen (3)

Onze ouders hadden in het begin heel erg tegen de verhuizing opgekeken. Niet dat zij geen groter en gezonder huis wilden, maar omdat de verhuizing in die wintermaand februari moest gebeuren. De winter bracht altijd zorgvolle tijden met zich mee. Vader moest zijn brood verdienen door het lossen en laden van schepen aan de kades en in de beide havens.

Zo veel te meer schepen afmeerden om gelost of geladen te worden, zoveel te meer kans bestond er voor vader om werk te krijgen en daardoor een dag- of weekloon te verdienen. Maar wanneer „Koning Winter" zijn lusten en luimen op de rivier de Waal bot ging vieren, zag het er vaak heel slecht uit voor de bootwerkers en hun gezinnen. Zij volgden dan ook nauwlettend de weerberichten in de krant om te weten wat hen eventueel te wachten stond. Ook hielden zij een scherp oog gericht op de Waal of er geen ijs mee af kwam drijven, waardoor het gevaar bestond dat de Waal dicht zou gaan zitten. Dat zou een ramp zijn voor de bootwerkers en hun gezinnen. Maar gelukkig ging de Waal in 1925 niet dicht zitten. Toch was het voor ons gezin een moeilijke tijd. Naast het lossen en laden van schepen nam vader ook allerlei voorkomende werkzaamheden aan. Wanneer een slepersbedrijf door omstandigheden een voerman nodig had, was vader meestal de eerste die zich daarvoor aanbood. Dat kwam omdat hij vroeger ook voerman geweest was. Verder werd hij regelmatig bij grote verhuizingen ingeschakeld en bestuurde hij - naast het in- en uitladen van de meubels - de twee paarden die voor de grote verhuiswagen (tapissière) gespannen waren. Van die verhuizingen bracht vader wel eens goede bruikbare spullen mee die door de verhuizende mensen afgedankt waren. Kort na onze verhuizing vroeg een mevrouw of vader geen gezin wist dat een eenpersoonsledikant kon gebruiken. Het hoefde niets te kosten. Zeker wist vader daar een gezin voor en wel ons eigen gezin natuurlijk. Moeder en wij waren natuurlijk geweldig in onze schik met de „nieuwe" aanwinst, dat zult u wel kunnen begrijpen.  Heel langzaam kwam ons gezin aan de noodzakelijke benodigdheden. Van luxe was echter geen sprake. Moeder heeft nog lang met een kale vloer gezeten voor dat er eerst een oud vloerkleed kwam en pas veel later kwamen er kokoslopers, laat staan dat er een loper op de trap kwam. Veel hulp hebben wij gehad van de Vincentiusheren, de dames van de „Allerheiligste Verlosser", de St. Elisabeth vereniging en van anderen. Het viel voor moeder toch al niet mee, want op zeven december 1926 schonk zij alweer het leven aan een jonge dochter. Zo ik al eerder geschreven heb; Moeder is in totaal vijftien keer bevallen plus twee miskramen. Mijn oudere broers en zusters (mijn oudste broer was elf jaar ouder dan ik) hebben vaak genoeg verteld dat er voor moeder nooit een dokter thuis is geweest, nog dat zij daar naar toeging. Maar de vroedvrouw Juffer" (Hentje) Valstar was een hele goede bekende van ons gezin. Zij heeft moeder bij al haar bevallingen bijgestaan.
Op dinsdag 1 september 1925 ging ik als zesjarig jongetje voor het eerst naar de lagere school. Het was de St. Jozef-school op de Nieuwe Markt, dus lekker dicht bij huis. De school was - zeker voor die tijd - modern gebouwd. Hij was ruim, licht en luchtig. De ingang was op de ommuurde speelplaats waar je door een ruime gang de school binnen kwam. De school bestond uit twee bouwlagen, de begane grond en een bovenverdieping.
ledere verdieping had drie leslokalen met hoge ramen en een toiletruimte. Binnen de kortste keren werden wij - jongetjes van de eerste klas - duidelijk gemaakt dat er onder de schooljongens ook rangen en standen waren waar wij mee dienden te leven. Indien wij dat niet deden werden wij met harde hand tot de orde geroepen.

Klik hier en reageer daarmee per email als u uw reactie hieronder wilt laten plaatsen

Bron (©) 1985 Wim Janssen - Nieuwsblad De Brug Nijmegen

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: