Zuuk t mar uut - Wim Janssen

Uit het Nimweegs verleden 111

24-08-1983

De Nijmeegse politie (15)

De door mij aangehaalde vier voorvallen zinken in het niet bij het grote aantal dat door diverse politiemensen is meegemaakt. Zij geven echter wel prachtige voorbeelden van de denkwijzen die de hoofdpersonen in de conflicten er op nahielden. Het is toch een wonderlijke geestesgesteldheid om eerst met een politieman flink op de vuist te gaan en hem een paar dagen later excuus te komen aanbieden voor het gedrag! Natuurlijk was drank altijd de oorzaak van zo'n optreden.

De politiemannen van vroeger waren veel meer aangewezen op hun eigen initiatieven dan die van tegenwoordig. Dat kwam natuurlijk omdat zij toen nog niet over politiewagens beschikten met ingebouwde mobilofoons of over portofoons. Vooral omdat zij vaak hun werk moesten doen op de verspreide politieposten, moesten zij al vroeg beginnen om een zelfstandigheid te kweken die hen bij hun werk goed van pas zou komen. Zeer zeker zij die dienst deden of gedaan hadden als veldwachter, beschikte over een grote mate van zelfstandig optreden. Over hen werd door de bevolking met ontzag gesproken en geoordeeld. Zeer zeker wanneer het in hun oog oudere agenten waren. Ik zal u dat nog eens met twee voorbeelden illustreren. 

De nog wat grijzer geworden agent is inmiddels brigadier geworden en doet op een dag dienst op het hoofdbureau. De commandant van de post aan de Koninginnelaan meldt hem telefonisch dat er een zware vechtpartij aan de gang is in een café aan de Koninginnelaan 109. Hij heeft echter de beschikking over twee piepjonge agenten en die durft hij er niet op af te sturen, want er is net al een slachtoffer binnen gekomen met een gebroken neus. „„Nou dan kom ik wel even" zegt de „grijze". Samen met Toon Snippert en nog een agent van de Koninginnelaan gaat hij naar het bewuste café. Er is een flinke vechtpartij bezig tussen woonwagenbewoners en mensen uit de buurt. Binnen de kortste keren wordt de orde hersteld en druipen de woonwagenbewoners af. Buiten gekomen zegt de jonge agent dat was gauw gebeurd. „Ja", zei Toon Snippert toen, „heb je dan niet gehoord dat zij tegen elkaar zeiden, „kijk uit jongens, want er zijn twee ouderen bij".

Met de kermis werd er altijd een danstent in Brakkenstein geplaatst. Ook daar ontstaat een vechtpartij en wel tussen Nijmegenaren en Groesbekers. Samen met zijn collega Kerkhof moet de „grijze" daar naar toe om de orde te herstellen. Wanneer hij met zijn maat daar aankomt overziet hij met een oogopslag de hele situatie. Het „puikje" van de Groesbeekse vechtersbazen is bezig de zaak op stelten te zetten. Terwijl de kastelein - Toon Hendriks - uit veiligheidsoverwegingen onder de tapkast is gedoken vliegen de bierglazen door de lucht. Daarbij zijn een aantal kerels bezig elkaar geweldig toe te takelen. „Kom op" zegt de „grijze" tegen Kerkhof, die rooie is de ergste van allemaal, die slaan we het eerste naar buiten. Enige ogenblikken later ligt de „rooie" uitgeteld buiten in het grind. „Kom wij gaan weer terug voor de volgende", zegt de „grijze" tegen zijn maat. Wanneer zij tenslotte de zaak zo'n beetje onder controle hebben, wilt er toch nog een Groesbeker zich met de zaak gaan bemoeien. Het is „de vlodder" die naast een andere Groesbeker - „de schurk" - aan een tafeltje zit. „Hou je kalm „zegt de schurk" tegen „de vlodder" ik ken die kerels, die praten niet maar zij slaan je gelijk op je sodemieter". 

Nu moet u vooral niet gaan denken dat deze politiemannen alleen maar geschikt of er op uit waren om vechtlustigen hardhandig tot bedaren te brengen. Integendeel zelfs, wanneer zij het met praten tot een oplossing konden komen dan deden zij dat veel liever. Zij hadden - wat men tegenwoordig zou zeggen - een psycholochische kijk ontwikkeld op mensen en situaties. Wanneer zij de wijkbewoner een plezier konden doen, of op een of andere manier konden helpen dan deden zij dat ook! Sommige maatregelen die zij namen werden niet altijd door iedereen begrepen en gewaardeerd, waardoor zij dan op een ruzieachtige toon benaderd werden. Zo was dat ook het geval met een bepaalde man die - wanneer hij dronken was - steevast opgebracht werd, terwijl men andere mannen met een flinke borrel of glas bier op, gewoon liet lopen. Dat werd door verschillende bewoners kwalijk opgenomen. Maar toen men de mensen uit had gelegd waarom zij dat deden kregen zij er zelfs een pluimpje voor. De agenten hadden namelijk ontdekt dat, wanneer je bewuste man dronken thuiskwam - hij woonde met zijn gezin in de Begijnenstraat - hij binnen vijf minuten alles kort en klein geslagen had. Dan moesten de agenten alsnog komen om hem in te sluiten en zaten zijn vrouw en kinderen met de stukken. Zodoende brachten zij hem meteen op - als hij tenminste dronken langs de straat liep - om hen dan eerst zijn roes in het kotje uit te laten slapen. De agenten hoefden dan niet uit te rukken, het gezin zat niet met de brokken en de man was de agenten nog dankbaar ook!
Daarom stonden de agenten zo goed aangeschreven in de oude stad en de meesten hebben daar dan ook met plezier hun dienst gedaan. Hoe vertrouwd en herkenbaar de meeste agenten bij de wijkbewoners overkwamen wordt u in het volgende voorval wel duidelijk. De „grijze" is met zijn veldwachtersschap en zijn diensten in andere wijken negentien jaar niet meer als politieman in de oude stad geweest. Wanneer hij in 1947 weer op het hoofdbureau komt te werken, is zijn eerste gang om te gaan kijken naar „zijn" oude stad! Wanneer hij via de Ganzenheuvel de Nonnenstraat ingaat ziet hij op de hoek van de Nonnentrappen moeder Kuster zitten. Deze zegt tegen hem, „zo chef bin je wer trug in de ouwe stad, fijn hč jong!?" Dat is toch wel tekenend, of niet soms? 

Klik hier en reageer daarmee per email als u uw reactie hieronder wilt laten plaatsen

Bron (©) 1983 Wim Janssen - Nieuwsblad De Brug Nijmegen

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: