Zuuk 't mar uut - Wim Janssen

Nimweegse liedjes 4

13-12-1978

Hier onder volgt weer (op veler verzoek) een liedje over de oude stad in het Nijmeegs dialect. Daar het Nijmeegs dialect moeilijk te schrijven en nog moeilijker te lezen is, wil ik van wat woorden die in dit liedje voorkomen, wat opheldering verschaffen, en wel over het volgende:

De laatste regel van het eerste couplet pendje en Detmers. Bernard Detmers dreef een kruidenierswinkeltje in de Vleeshouwerstraat, maar had tevens een particuliere bank van lening, daar kon men dan kleding, sieraden enz. voor geld in onderpand (pendje) afgeven.

De eerste regel van het tweede couplet: Mijn vader verdiende zijn brood als kaaisjouwer en loste daar boten, die werden ook wel schuit of schuitje genoemd.
De zesde regel van het derde couplet het laatste woord lee. Dat gaat over als de vrouw bevallen was of te wel in het kinderbed lag (lee). Ik hoop u hier mee een plezier te hebben gedaan.
Ten laatste, maar beslist niet het minste, wil ik namens Ren, Servaes, Franc en mijzelf de redactie van De Brug hartelijk danken voor de plaatsruimte die zij in hun blad voor ons afstaan.

Wim Janssen

ZO GING 'T IEN DE OUWE TIED

Wijze: zij zong zo mooi de tweede stem.

Ik was toch zoe groag ien de ouwe stad,
duir hadde we dikwels plezier.
Veural as je duir op 'n feesje zat
met 'n burreltje of 'n glas bier.
Mar hl voak dan was 't net umgekeerd
werd er heel nie oan feesjes gedacht...
Mar dan werd deur mien moeder uut erremoei
'n pendje nur Detmers gebracht.

Refrein

Zo ging 't ien die ouwe tied, ien die ouwe stad,
duir was altied wat.
We hebbe duir voak veul mee gemakt,
duir ien die ouwe stad.

As vaader dan wer's 'n schuitje had 
werd 't pendje wer gouw opgehald. 
En bleef er geld oaver dan werd duir mee 
w andere schuld afbetald. 
Mar had ie in weiken gin cent verdiend, 
dan werde de zurrege zoe groot... 
We miste dan hl voak de middagpot 
en leifde dan doage op brood.

Wanneer d'r soms iemand ien zurrege zat 
dan wist d meteen hl de buurt. 
Je kreeg dan, al vroeg je oek nerregens um, 
w bodschappe zo thuus gestuurd.
Want 't gaf nie of d je 'n feesje had, 
od de vrouw wr ien't kienderbed lee... 
Of dat er 'n stelletje trouwe moest 
De hle buurt liefde steeds mee.

't Was er besliet nie steeds koek en ei, 
we zoate mekuir voak ien't huir. 
En konde we't dan nie met woorde af, 
dan knokte we flink met mekuir. 
Dan hadde we oge zoe bont en blouw 
de klere kapot en gescheurd ... 
Mar effekes loater dan deje we net 
presies oft'r niks was gebeurd.

auteur: Wim Janssen

Klik hier en reageer daarmee per email als u uw reactie hieronder wilt laten plaatsen

Bron () 1978  - Nieuwsblad De Brug Nijmegen

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: