Zuuk 't mar uut - Wim Janssen

Nimweegse liedjes 3

08-11-1978

Het volgend liedje dat we bij onze speurtocht naar Nimweegse liedjes hebben gevonden, komt uit het begin van deze eeuw. We hebben het gekregen van mevrouw en mijnheer Otten van de Hatertseveldweg. Via hun kleinzoon kwamen we bij hen terecht. Ze hebben een hele middag voor ons zitten zingen, tweestemmig nog wel. We hebben een hele hoop liedjes of stukjes van liedjes van hen gekregen. Hier drukken we er voorlopig eentje van af n.l. „Het nauwe straatje".
Mevrouw en mijnheer Otten vertelden dat dit liedje gemaakt en gezongen werd in twee nauwe zijstraatjes (hofjes) van de Daalseweg. Die straatjes bestaan nu niet meer, maar ze moeten ongeveer gelegen hebben achter de Van de Havestraat. Ze liepen bijna door tot aan de Berg en Dalseweg. Van dit soort hofjes hebben er in Nijmegen meer bestaan. Ze werden ook wel eens modderpaadjes genoemd. Ze lagen in het centrum in Nijmegen-Oost, in de Bottendaal en in het Waterkwartier. Het waren smalle straatjes waar kleine arbeidershuisjes stonden. Omdat bouwfirma's en geldbeleggers er iets aan wilden verdienen, werden de huisjes zo goedkoop mogelijk gebouwd. Meestal op een achterterrein, met uitzicht op een muur of fabriek en met een piepklein tuintje.  Vaak waren het eigenlijk maar een soort noodwoninkjes. Ondanks de minder fijne bedoelingen van de eigenaars van deze huisjes, wisten de mensen die er woonden er toch nog iets van te maken. Ze woonden bijna bij elkaar op de lip en zagen en hoorden alles wat er bij de buren gebeurde. Zat je in geldmoeilijkheden dan hielp je elkaar, al was het maar met een brood of een zak piepers. Iedereen was heel erg op elkaar aangewezen. Was er ruzie dan deed iedereen mee, maar was er feest dan deed ook iedereen mee en hoe.
Buiten, in het smalle straatje, werd dan samen de bruiloft van ome Gradus of de verjaardag van tante Miet gevierd.

Rene van Hoften, Franc Jansen, Wim Janssen

Het nauwe straatje

1) Wanneer wij 's avonds voor 't venster zitten staren 
dan komt ons leven heel duidelijk voor de geest 
Die zalige tijd van al lang vervlogen jaren 
die tijd dat wij zo gelukkig zijn geweest 
Dan denken wij aan de oude kameraden 
aan kor en loeloe aan simon en louis 
Hoe dikwijls zien wij onszelf dan in verbeelding 
bij ons in 't straatje met hen ravotten zie

Refrein:
Dat nauwe straatje waar wij zijn geboren 
waar kleine huisjes vlak naast elkander staan 
Dan denk ik telkens weer herinnering aan weleer 
aan mooie dagen die vluchtig zijn vergaan

2) Ik weet nog goed hoe wij pootje gingen baden 
aan 't kleine meertje bij ons vlak in de buurt 
en hoe dan een van mijn beste kameraden 
eens zonder klompen naar huis toe werd gestuurd 
en als wij 's zondags soldaatje gingen spelen 
de heide introkken met ransel op de rug 
dan keerden we 's avonds met schorre kelen 
en lege magen en stukke kleren terug

3) Die povere huisjes waar armoe was en weelde 
waar noeste arbeid het schouwke roken liet 
Dat nauwe straatje dat nimmer ons verveelde 
nee dat vergeet ik mijn hele leven niet 
Waar echte vriendschap als plicht werd onderhouden 
en ieder deelde in droefheid en in vreugd 
Dat straatje waar wij ons levenslicht aanschouwden 
blijft steeds een zalige herinnering onzer jeugd.

auteur: anoniem

Klik hier en reageer daarmee per email als u uw reactie hieronder wilt laten plaatsen

Bron (©) 1978 - Nieuwsblad De Brug Nijmegen

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: