Nijmegen, Nijmeegse ijsclub, Persingen 1952 - 1955 001

<- Back | Index | Next ->


IJsbaan van de Nijmeegse ijsclub, daarachter Persingen 1952 - 1955 001

Reactie 1:

Paul Meelker, 20-08-2009: De oude ijsbaan
In de naoorlogse jaren, toen we nog wel eens een winter hadden, gingen we schaatsen in Ubbergen, of was dat Persingen ? In ieder geval onder aan de Rijksstraatweg in de Ooypolder. Mogelijk is het daar nog gemeente Nijmegen.
Als het een paar dagen goed gevroren had reed de tram met vlaggetjes door de stad. Een eenvoudig communicatiemiddel om te laten weten dat de ijsbaan open was en om iedereen aan te sporen de schaatsen van de zolder te halen. Zo hoefde niemand te bellen, trouwens, wie had er telefoon ?

De Nijmeegse IJsclub had haar bureau in de Arksteestraat. Daar kon je een abonnement kopen. We stonden in de rij. Pasfoto en twee gulden vijftig bij de hand houden. Bij ons was dit een populair sinterklaascadeau, wel met enig risico want je wist op 5 december nog niet of het een schaatswinter zou worden. En in januari kostte hetzelfde abonnement vier gulden!
De ijsbaan had een ruime “koek en zopie” met altijd erwtensoep. Die stond in een enorme ketel op de befaamde franse potkachel met een trots gietijzeren schild en de onvergetelijke tekst.”Je brule tout l’hiver sans m’eteindre” Aangenomen tenminste dat je regelmatig in de chronische behoefte aan verse kolen voorzag. Midden op de baan stond een muziektent met grote luidsprekers. De grammofoon draaide continu uit een welhaast onbeperkte platenvoorraad van Léhar en Strauss. Het gedeelte, voor de muziektent, was gereserveerd voor ijsdansen. André Rieu avant la lettre.
's Avonds was het voorste gedeelte van de baan verlicht. Overbodig te vermelden dat de meeste ijsliefdes op het achterste baangedeelte begonnen (en vaak weer eindigden bij het invallen van de dooi.)

De Holleweg was voor oost Nijmegen de kortste verbinding met de ijsbaan. Het was altijd een fantastisch gezicht die drommen mensen bij maanlicht over het Kruispad naar de Holleweg te zien gaan. Het Kruispad, onverhard en niet verlicht, bestaat niet meer, maar het liep van de Berg en Dalseweg naar de Holleweg juist langs de Kopsehof. Ergens tussen de ”tuchtschool” (zo heette dat toen) en de witte geschakelde huisjes van de familie Hendriks & Hendriks in melk en groente. Tot zover kon je ook met de tram komen, halte Beukstraat uitstappen.
In die tijd, zonder brommers en scooters en weinig auto’s, ging men lopen. De fiets was hier
geen alternatief. Iedereen die wel eens geprobeerd heeft de Holleweg op te fietsen zal dit met me eens zijn. Het was een korte wandeling, bij huize Waalheuvel de Straatweg oversteken en bij “De Tol” nog een eindje naar beneden. Dan triomfantelijk met je abonnement zwaaien, bankje zoeken en schaatsen aan. En dan,wegwezen, heerlijk na die beklemmende oorlogsjaren, weer vrij over het ijs met licht en muziek. Tussen de kale bomen de verlichte vensters van het franse pensionaat. Om elf uur eindigde het feest steevast met de plaat:”Skyliner” van Charlie Barnet. Dat was het onverbiddelijke einde. Om half twaalf doofde de verlichting waarop iedereen huiswaarts keerde.

Ik denk er nog wel eens aan als we over de nieuwe Rijksweg N325 naar Kleef rijden. Volgens mij gaat deze precies over de oude ijsbaan.

Graag had ik bij deze impressie een foto van de oude ijsbaan geplaatst maar ondanks verwoede pogingen heb ik er geen gevonden. Misschien kunnen de lezers mij helpen ?

Paul Meelker

Reactie 2:

Theo Leether, 27-08-2009: Hierbij nog een paar plaatjes uit mijn archief wat ik heb van de ijsbaan. Zomers was het een roeivijver 's winters de ijsbaan. Je kunt de kiosk in het water zien staan.
Op de huidige plek staat nu de Havo De Notre Dame des Anges en loopt er de weg N325 doorheen naar Beek.

Reactie 3:

Wim van Megen, 28-08-2009: Had je geen abonnement dan ging je “ achterom “ en zag je kans de Hr. Bakker, ijsclubmedewerker, op zijn noren te omzeilen kon je fijn “zwart” schaatsen.

De getoonde foto, bij de aanhef, laat die “ achteromingang “ zien.

Reactie 4:

Maarten Tromp, 28-08-2009: De laatste foto uit de reactie van Theo Leether over de Nijmeegse IJsclub komt uit het boekje "Ubbergen in oude ansichten", een uitgave van de Europese Bibliotheek in Zaltbommel (foto nr 21). Compleet met alle stofjes en krasjes.

Reactie 5:

Paula van Wordragen, 30-08-2009: Wat was dat gezellig kunstschaatsen op natuurijs, we liepen met een heel stel (die lid waren van de E.N.R.C. Eerste Nijmeegse Rolschaatsclub) en ook woonden in oost-Nijmegen via de Holleweg naar de ijsbaan. Met de rokjes en maillots trokken we al gauw veel bekijks. Rondom kwamen al gauw wat mensen staan die naar onze kunsten kwamen kijken. Er moest zelfs omgeroepen worden dat de mensen zich moesten verspreiden, omdat er teveel mensen op een plek stonden en men bang was voor het ijs. Als ik langs Ubbergen kom, gaan mijn gedachten er ook terug. Op de foto van 16 januari 1960 Hanneke Laarman en Paula van Wordragen.

Reactie 6:

Ria van Eldonk-Kersten, 28-09-2009: Ik zag dat er foto's op de site stonden van de ijsbaan in Ubbergen waar ik lid van was en later mijn Man ook. Hier dan onze lidmaatschapkaarten, waarop aan de andere kant onze foto staat, Ja die foto moest er wel op, anders was de kaart niet geldig. Toen wij daar schaatsen was de Ijsbaan na de winter het bleekveld van een wasserij die daar in de buurt was. Ik was verbaast dat daar vroeger boten hadden gevaren,ik zag dat op die oude foto,s dat was dan wel heel lang geleden. In ieder geval was het daar altijd gezellig, en ik herinner ook de Anijsmelk die je daar in de consumptie tent kon kopen. Je liep daar dan naar binnen met je schaatsen aan, kun je denken hoe die vloer daar dan van uit zag. Een leuke tijd, en leuke herinneringen.

Reactie 7:

Elly Claassen-Mom, 28-11-2016: Ook ik heb fijne herinneringen aan de ijsbaan in Ubbergen. Eerst op doorlopers, die nooit goed bleven zitten, maar dat mocht de pret niet drukken, later op schoonrijders, een hele verbetering. Er liep ook een fotograaf rond, vandaar dat ik er een leuke foto met een vriendin aan heb overgehouden.
Wanneer de IJsbaan voor het laatst is geweest, weet ik niet precies, maar ik denk dat hij in de loop van de jaren '60 niet meer open is gegaan, vanwege het feit dat de weilanden niet meer onder water werden gezet, dacht ik.
Met vrienden en vriendinnen weken we toen uit naar de Oude Waal.


links Paula Kokke, rechts Elly Mom


van links naar rechts: Thea de Jong, Elly Mom, Mary Theunissen, José van Geel, Coby Ros


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: