EenNachtBijHerman

Een nacht bij Herman

Een film van Peter van der Heijden en Hugo Rikken (dec. 1991, 23:46min)

Herman Detmers was in stad en land een legende om zijn paardenbiefstuk, gebakken lever en balletjes in jus. In 't Parijse keldertje, een bedompt souterrain aan de Holtermanstraat 17a in Bottendaal, kwam het nachtleven van Nijmegen in beschonken toestand samen om zijn laatste honger te stillen. Na sluitingstijd "nog even een vette bek halen". Het leverde hem de geuzennaam vette Herman op, vaak verbasterd tot vieze Herman. Het deed de keurige Herman geen recht.
Op 4 januari 1992 sloot Herman -na ruim 35 jaar frieten bakken- de zaak.
(Door de barre filmomstandigheden is het geluid van deze documentaire helaas van mindere kwaliteit.)

Reactiepagina
Redactie, 21-11-2017: Hieronder leest u reacties die eerder elders op onze site geplaatst waren maar hier beter tot hun recht komen. Nieuwe reacties zijn vanzelfsprekend welkom!
Reactie 0:

Peter van der Heijden, 21-11-2017: Documentaire over Herman Detmers en 't Parijse Keldertje
Reactie 1:

Rene Detmers, 29-05-2014: Herman Detmers (mijn vader) was de uitbater. De eigenaar van het pand was Leo van Swelm. Mijn vader is inmiddels 85 jaar en, in tegenstelling tot geruchten, nog steeds springlevend.
Reactie 2:

Jacques Janssen, 04-06-2014: Ik ben menig maal de gevaarlijke trapjes afgedaald om een frietje en een bal gehakt met ui te eten. Veel mayonaise, want wie had er ooit van Cholesterol gehoord?
Telkens als ik thuis kwam, kreeg ik opmerkingen over de reuk van de kleding. Afzuiging was er totaal niet. Het was dacht ik aanvankelijk een zaak van vleesbedrijf van Swelm. Later werd het ook wel Toon en Toon genoemd. Waarom weet ik niet.
De ruimte was vroeger een kelder onder een dubbele woning. Er tegenover was een garage en daarnaast weer een cafetaria van Nab de Groot.
Ik praat nu over de jaren 1958 tot 1964.
Reactie 3:

Toon Peters, 05-06-2014: wij noemden het cafetaria "de vette hap". Door de damp kon je elkaar niet zien!
Reactie 4:

Particulier, 09-06-2014: Ik heb daar 60 jaar geleden karbonades uit de frituur met mayonaise leren eten. Smaakte uitstekend.
Reactie 5:

Henk Walner, 10-06-2014: mijn vader Henk Walner heeft vroeger (rond 1965) de grote afzuigkap boven de frituuroven en braadpannen gemaakt en ander timmerwerk gemaakt en dan brachten ze wat lekkers mee maar een keer een gegrilde haantje maar hij was te lang gegrild dus naar de hond die snoof er aan en hij zeek er letterlijk en figuurlijk er over heen.
grt Henk Walner jr
Reactie 6:

Theo van den Broek, 12-07-2014: Rond jaren 60 na bezoek stamcafe nog even naar "Vette Herman" voor snitzel/gehaktbal e.d. Inderdaad het gevaarlijke trapje af, vooral in de winter. Herman was niet vet, maar wel het interieur. Maar ondanks dat smaakte het mij altyd voortreffelijk. Vlgs mij was Herman van zijn beroep bakker en werkte hij bij Ceres op de hoek van de Groesbeekseweg en de Fort Kijk in de Potstraat. Als dat zo is, wanneer sliep Herman dan? Van zondag op maandag nacht rond 1.00 uur nog in de Holtermanstraat en moest hij dan niet om 04.00 uur in de bakkerij zijn? Hebben het er op een verjaardagfeestje (11/7) nog even over gehad.
Reactie 7:

Eddy Waltman, 13-07-2014: in 1960 werkte ik als broodbezorger bij Ceres (kwam eigenlijk omdat een aangetrouwde oom ook daar werkte als bakker/bezorger). Inderdaad begon het brood bakken om 4 uur 's morgens en duurde tot omstreeks 8 uur want dan werd de winkel voorzien van vers gebakken brood, broodjes en krentebollen. Ook de bezorgers konden hun bakfiets voorzien van hulpmotor rond 8 uur inladen. Als de broodbakkers klaar waren kwamen de banketbakkers in actie en maakten o.a. gebak, taart, koekjes en cake. Dus vette Herman kon sowieso slapen van 8.30 u tot 3 uur s'middags. Dan was hij om 4 uur bij de frituur.
Reactie 8:

Johnny Meuleman, 14-07-2014: Was er niet nog een Herman? Die zat toch met een broodjeszaak op de 2e Walstraat? Is later verhuisd schuin naar de overkant waar toen "Broodje Corona" zat? Smaakte ook altijd goed na het stappen. Nee dan een van de eerste shoarmatenten in de Vlaamsegas, daar kreeg je de volgende dag al spijt van. Was er na een paar weken snel klaar mee, dan maar een van de Hermannen, als dat niet lukte snel naar het Heseveld (Picadilly), want er moest wat naar binnen na het zuipen en voor het slapen gaan. Zou niet weten of dat nu nog lukt om s'morgens om 3 uur een haantje, broodje of frietje te scoren. Mooie tijden!
Reactie 9:

Ron van Swelm, 22-08-2015: In 1948 begon mijn vader frites te bakken in het sousterrain in de Holtermanstraat: Het Parijse Keldertje. De frites werd gebakken met behulp van een groot wit emaille fornuis wat nog heel lang heeft dienst gedaan als bar. In 1956 nam hij de slagerij van Mathieu Benning over in de Lange Hezelstraat.
Alles werd zelf gemaakt tot de mayonaise toe. Beroemd waren zijn ballen gehakt met ui en de blinde vinken. De tranen rollen mij nog over de wangen als ik denk aan zakken van 50 kilo uien die schoongemaakt moesten worden. De aardappels werden machinaal geschrapt, ook zakken van 50 kilo, maar de machine kon er maar 25 verwerken. Schudde je er meer dan sloeg de machine vast en moest je er alles weer uithalen.
Herman die in de loop der jaren de naamgever van het cafetaria werd heeft meer dan 25 jaar bij mijn vader gewerkt en uiteindelijk het cafetaria van mijn vader gehuurd. De eerste keer dat ik iemand de weg wees naar de Holtermanstraat was de reactie steevast Oh vette of vieze Herman ja die weet ik wel te vinden. In het begin een belediging later een geuzennaam.
Later kwam er een tweede cafetaria bij op de hoek van de Vlaamse gas en de Walstraat. Ik weet niet meer hoe de knecht heette die daar werkte maar hij werd af en toe ongedurig en verdween dan een paar dagen van de aardbodem. Geen groot succes en de zaak werd overgedaan aan Broodje Horeca.
In de woning boven het keldertje woonde de familie de Groot, een stucadoor.
Over het Keldertje, met al zijn bezoekers en hun doen en laten kan een dik boek geschreven worden.
Reactie 10:

Jan Berkhoff, 28-12-2015: Even een reactie op reactie 2: de cafetaria tegenover het Parijse Keldertje heette niet de NAB maar de NAP. En was van mijn vader Jan Berkhoff. Daarvoor was het een kruidenierswinkel van de Groot.
En die naam de NAP was een afkorting van NAPOLEON, en dat had weer te maken met de bijnaam die mijn vader had gekregen als keeper van QUICK omdat hij in het doel stond als Napoleon met een hand in de polo die ze toen droegen als de bal aan de andere kant was.

Redactie: zie ook elders de reactie van Tonnemieke Berkhoff.
Reactie 11:

Wil Struike, 29-12-2015: Mooie tijd, na een avondje stappen bij Tonnie Michielsen, Thea en Coen vd List van cafe Life op de Bloemerstraat gingen we ook nog weleens naar Paultje ook op de Bloemerstraat de naam van het cafe is mij ontschoten maar hij kon op z'n Nijmeegs prachtige verhalen tot midden in de nacht vertellen. We gingen daarna ook nog weleens naar een illegale kroeg, ik meen in een zijstraat van de Parkweg waar met de handen in de grote pot zuur werd gegrepen. Mooi dat bij het lezen van het voorgaande deze herinneringen weer boven komen drijven.

Aanvulling: Na het stukje van Coen van de List betr. Stella Kelder gelezen te hebben was e.e.a rond de begin 80 tiger jaren. De bar van Paultje was inderdaad de Paardestal en Coen had toen de Bar Life.
Reactie 12:

Coen van der List, 03-07-2016: Hey Willem (Struike), jouw geheugen is niets mis mee. Paul van de Paardenstal werkte voor de Paardenstal bij Moonlight aan de overkant wat helaas afgebrand is. Het illegale café (een van de) staat me nog helder voor de geest, daar kon je ook lekker gokken (kaarten) zonder het risico dat er een agent per ongeluk naar binnen keek. Een kleine aanvulling, het is de Smetiusstraat maar dat terzijde ;) Groetjes uit het Brabantse Robinson ;)

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: