De geschiedenis van de St

Koren

In al die jaren heeft de parochie van St. Stephanus heel wat koren met daarbij de dirigenten en organisten gehad.
In andere hoofdstukken is al gesproken over het jongenskoortje van de St. Jozefschool aan de Koolemans Beijnenstraat onder leiding van de heer Pelzer, hoewel dat natuurlijk niet een parochiekoor genoemd kan worden.
Ook de heer A.J. van Scheijndel mag natuurlijk niet onvermeld blijven. Ruim 25 jaar bespeelde hij het orgel en trad ook nog vaak op als dirigent. 

Heren en Dames

Toentertijd was er alleen nog maar sprake van een mannenkoor dat de hoogmissen op zondag om 10.00 uur opluisterde met gregoriaans gezang en natuurlijk ook in rouw- en trouwdiensten zong. In 1971 ging het herenkoor van de Christus Koningkerk een fusie aan met dat van de Stephanuskerk. De pastoor van de Christus Koningkerk, pastoor Gedde, voelde niets voor een gregoriaans koor, terwijl pastoor Raessens de mannen graag in zijn kerk hoorde zingen!
De rouw- en trouwdiensten werden later overgenomen door het dameskoor dat op 2 mei 1962 werd opgericht door de dames Nillissen, Luiken, Burgers en Froon. Zij kweten zich met hun hoge stemmen op een serene en godsvruchtige wijze van hun taak tijdens huwelijken en uitvaarten. Daarvoor werd dit dameskoor dan ook opgericht. Toen in 1993 er een fusie plaatsvond met de parochie van Christus Koning kwam een deel van het Gregoriaans herenkoor, dat lang onder leiding stond van de heer Dries de Munck, de damesstemmen versterken, niet alleen in de rouw- en trouwdiensten, maar ook in de zondagsviering om 10.00 uur (later om half elf) en met een wisselende samenstelling hebben ze dat volgehouden tot 2006. 
Veel dirigenten en dirigentes hebben voor dit koor gestaan, de een wat langer, de ander wat korter. Zeker mag Hubertine Rietbergen genoemd worden, die niet alleen het dirigeerstokje ter hand nam, maar ook regelmatig met haar hoge sopraan solopartijen ten gehore bracht. In eerste instantie werd zij begeleid door Jan van Santen, die dit heel lang heeft volgehouden en op zijn manier op prachtige wijze het orgel wist te bespelen. Hij wist op een bewonderenswaardige wijze in te spelen op veranderingen tijdens de vieringen en hij improviseerde dat het een lieve lust was. Hij werd opgevolgd door Henk van Tuyl en ook met hem was de samenwerking tussen koor, dirigente en organist perfect. Toen de laatste dirigente, Els van Dam (die zo’n twee jaar voor het koor heeft gestaan als opvolgster van Hubertine), ging verhuizen en er nog maar zo weinig leden over waren, dat het geen zin had om nog door te gaan, ging een deel van de zangers en zangeressen over naar het koor van de Antonius van Paduaparochie aan de Groesbeekseweg.
Over het dameskoor, later het gemengd koor van de Christus Koning-Stephanusparochie is nog heel veel te vertellen, zoveel, dat er gemakkelijk een apart boek over geschreven kan worden. Misschien dat dat nog wel eens gebeurt...!

Jongerenkoor

Foto: Het Jongerenkoor St. Stephanus eind zestiger jaren. De foto werd gemaakt n.a.v. de eerste plaatopname, een zgn ep’tje met een viertal gospelsongs. Later werd nog een langspeelplaat gemaakt met eigen composities van Frans Vodegel en teksten van Henk Jongerius O.P.

Een heel ander verhaal is dat van het Jongerenkoor dat is opgericht op 18 april 1965. In heel Nederland raakte dit koor bekend en het werd beschouwd als een van de beste jongerenkoren van het land. Grote initiators waren o.a. Frans Vodegel en Paul Box. Zij wisten een aantal jongeren, zowel jongens als meisjes, om zich heen te verzamelen, die elke zondagmorgen om 10.00 uur naar het parochiehuis kwamen om tot 11.30 uur te repeteren en dan tijdens de H. Mis hun repertoire te laten horen. En dat repertoire loog er in de loop der jaren niet om: bij veel koorleden zal Psalm 150 van Willem Vogel nog wel bekend zijn. Zo ook het Halleluja van Händel en zelfs een 8-stemmig gezang, waarmee de H. Mis werd opgeluisterd. Meestal puilde de kerk uit, want de mensen kwamen van heinde en verre.
Het koor stond in eerste instantie onder leiding van Harry Abbenhuis met aan het orgel (tijdens de repetities op de piano) Frans Vodegel. Later nam Hans van de Ven letterlijk het stokje over van Harry Abbenhuis en kwam het koor tot grote hoogte.
Nog hoger werd het peil toen Frans Vodegel zelf voor het koor kwam te staan en Pieter van de Berk zijn taak achter het orgel overnam. Er werden grammofoonplaten gemaakt. Eerst een zgn. EP’tje, een grammofoonplaatje met vier negro-spirituals. Later pakte men groter uit en werd er een complete langspeelplaat opgenomen met teksten van Henk Jongerius op muziek gezet door Frans Vodegel. “God wilde een lied” was de titel van deze plaat. Naar aanleiding van de uitgave van deze plaat werden alle jongerenkoren van Nijmegen uitgenodigd ook hun beste nummers op het zwarte vinyl te zetten. Ieder koor bracht twee nummers in en tenslotte stonden in totaal acht koren op die manier op de plaat. Het contact tussen de koren werd vastgehouden door een voetbal- en volleybaltoernooi dat gehouden werd op de Westerhelling. ’s Avonds was er een spetterend feest met een live dixielandband in het parochiehuis en een dj (hoewel dat toen nog niet zo heette) in de blokhut naast het parochiehuis.
Verscheidene keren werd er meegedaan aan een landelijk concours voor jongerenkoren o.a. in Heelsum. Het koor van de St. Stephanusparochie won de eerste prijs, maar moest die later weer inleveren, omdat de jury het koor “te professioneel” vond...! Om wérkelijk professioneel te reageren heeft het koor toen het winnende koor uitgenodigd voor een uitwisseling en zong dat koor tijdens een H. Mis en werd dat gevolgd door een gezellige middag samen en een feestavond.
Over feesten gesproken. Regelmatig hield het koor in het parochiehuis een feest dat altijd druk bezocht werd en er zijn heel wat kalverliefdes en huwelijken uit voortgekomen....!
Befaamd waren ook de koorkampen o.a. in Waalre (bij Eindhoven) en Silvolde. 

Foto: Pastoor Raessens kwam zijn zingende parochianen van het Jongerenkoor bezoeken op een der koorkampen.

Om de boel een beetje in het gareel te houden gingen er altijd kampouders mee o.a. de familie De Jong en later de familie Marijnissen. Ook kreeg men geregeld geestelijk bezoek in de persoon van pastoor Raessens, terwijl kapelaan Van Roessel (“Roes”, zoals hij werd genoemd door een aantal koorleden) altijd aanwezig was. Aan de geestelijke gezondheid van de jeugd moest natuurlijk ook gewerkt worden. Vandaar dat er altijd een openluchtmis werd gehouden op het kampterrein.

Tienerkoor
In het begin van de zeventiger jaren werden sommige koorleden te oud om nog bij een jongerenkoor te horen en kwam er een splitsing: er kwam een tienerkoor, waarvan de leden aanmerkelijk jonger waren. Vaak kwamen zij voort uit het zgn. ukkelenkoor voor kinderen van 5 tot 11 jaar. Als de leden daarvan te oud werden, stroomden zij door naar het tienerkoor. Dit koor stond onder leiding van Pieter van de Berk. Het oorspronkelijke jongerenkoor ging in afgeslankte vorm zijn eigen weg en is na een paar jaar uiteengevallen.
Ook het koor van Pieter maakte furore. Ook zij gingen op koorkamp en gezamenlijk wandelen na de H. Mis op zondag. Gezelligheid stond hoog in het vaandel van dit koor. Tot in de tachtiger jaren heeft het tienerkoor het volgehouden en toen viel ook dit koor uiteen.

In de “Wijkkrant” voor Nijmegen-Oost stond in oktober 1981 een artikel dat het St. Stephanus Jeugdkoor, dan onder leiding van mevrouw Will Bartelds, tijdens de open dag ter gelegenheid van de opening van wijkcentrum “De Ark” aanwezig was. Vreemd was het – zo stond in het artikel – dat dit koor was uitgenodigd, terwijl ook de Christus Koningparochie een jeugdkoor had. Zij noemde haar koor méér dan een koor alleen. Ze ging met de kinderen samen wandelen, ze heeft een muziekgroepje opgericht en wilde met hen ook gaan bloemschikken. “Het gaat erom,” zo zei zij, “dat de kinderen, die zich vervelen, wat te doen hebben dat op de koop toe nog gezond is.” Zo hebben zo’n 35 kinderen (koorleden en niet-koorleden) een tiental marsen gelopen. Het koor bestond in 1981 uit 30 meisjes en 16 jongens en trad niet alleen op in de kerk van St. Stephanus, maar was ook te gast in de St. Maartenskliniek, het Radboudziekenhuis en de Opstandingskerk, toentertijd boven aan de Broerdijk.
Maar de jeugd kreeg een andere belangstelling en de animo om te gaan zingen werd hoe langer hoe minder en tenslotte werd ook dit koor als kerkkoor opgeheven. De parochie had geen ukkelen-, tiener- of jongerenkoor meer.....

Jeugdkoor “Smile”
Wel werd in 1987 in de Christus Koningparochie het initiatief genomen door een aantal actieve en enthousiaste ouders om weer een jeugdkoor op te richten. In eerste instantie opgericht om de vieringen in de kerk op te luisteren met koorzang, maar begin jaren negentig is het koor verzelfstandigd en stapte het van het kerkrepertoire over op Nederlands- en Engelstalige popliedjes en liedjes van “Kinderen voor Kinderen”. Zij traden en treden regelmatig op tijdens muziekfestivals, verzorgt optredens in verzorgings- en ziekenhuizen en voert jaarlijks een eigen concert uit. Zo hebben zij een paar keer in de Stephanuskerk een kerstuitvoering gegeven samen met de politiekapel.
Op dit moment telt “Smile” ruim 60 kinderen in de leeftijd van 6 tot en met 14 jaar.

terug naar de voorpagina cq. inhoudsopgave

Reactie 1:

Casper Vegt, 27-11-2022: Misschien leuk te vermelden dat het Jeugdkoor The Community Singers uit Groningen begin jaren '70 alle liederen van de LP "God wilde een Lied" op nieuwe melodieën (van dirigent Chris van Bruggen) heeft uitgebracht op zijn tweede LP "Wij Bidden Tot U".

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: