Nimweegs Plat 26

20-02-2010

Citax herinneringe

Sommige minse hebbe un geheuge as un iesere pot en duirfeur mot je nie bij mien wese. Ik sou hooguut un ferhaoltje ien mekuir kenne flanse wuirien ik de ferantweurdelike feur de rotsooi bij “Citax” ien de juire sesennegentig tot tweedùùsend dur ongesoute fan langs sou kenne gefe. Sou graog die maffe nog ins tege ut lief wille lope um se ins lekker op hullie fesje te kenne spuge, so’n grote gruune jonge wit je wel: “een feur de kiepe.” see m’n moeder saoliger froeger altied. 

Een fan de dinger die mien nuir al die juire nog hertsikke goed feur de geest stit, asof ut met moker en beitel ien mien geheuge geslaoge is, is die keer erreges ien de juire tachetig da ‘k ut lef had um un snipperdag te fraoge. De ouwe smeet toen sonder wà te segge de deur fan sien kantoor feur mun snuut dich; bin nog nooit so kwaod gewist as toen. 

Of juire geleje met de kernafal toen un satte gose strùùkelde en met sien herses tège de pomp liep en medeen ien un plas dieselolie ien sloap fiel. Kumt’r un wout aon, die schud um wèr wakker en segt tege um: So jong, wou je tenke?”. 

De minselike geest sit ruir ien mekuir want faok onthouw je allenig de goeie en leuke dinger mar de miste rotsooi fergit je asof ut nooit gebeurt is. Soas die keer op ouwejuirsdag ien1978. Ut was sondagmurge ien alle froegte ien un wienter die duirnuir nooit meer fetoont is. De temperatuur schommelde so’n bietje rond de min 20 graode celsius en toen sat ik ien mien taxi met dichtgefreure ruute en un afgeslaoge motur nuir un te herd genome boch fast ien de sneeuw onderaon de berg bij de St. Muirteskleniek, krieg nog kouwe klauwe en ore a'k d'r aon denk. Dur was gin mins die me kon hellepe umda ‘k de enige gek was die op de weg sat. Andere bedriefe wuire dur ien feband met dè rot weer dur mar mee uutgescheje. Heb met klapperende tande, wa met 'n kunstgebit twee keer so hert klinkt, ien die gierende sneeuwsturm so hert sitte floeke onderaon die berg da de motur fanself weer aonsloeg. 

A'k denk aon de tied da’k met un nie feuruut te brande afgedankte oliesuupende strikbus wuirmee Napolion folgens mien twee eeuwe geleje de Beresina nog is ofer gestoke fol schooljonge ut fiaduct ofer de A Fieftig bij Herne most sien te komme, brikt me ut swit nog uut. 

Ken ut nou wel fertelle ken nou toch gin kwaod mèr, had al mien rijbewiese en mun speure ien ut frachferfoer ha'k toen oek al ruumschoots fedient al seg ik ’t eiges. Toen’k met dè frak feur de erste keer nuir Drute mos ha'k ien gin twientig juir iets groters onder mun kont gehad dan un Mesedesbuske. Feur mien was ut dan oek un uutdaoging um uut te fogele of ik da afgedankte kafalje nuir al die juire krumelwerk nog hèèl op de plek fan bestemming kon kriege. Op un gesneufeld ferkeersburd op de retonde ien Drute en wuirschienlik un dooie gans want'r saote allemaol witte fere onder de ruutenwissers toen ik op de mert duir aonkwam is me da nog gelukt oek. En un collegaoj die feur ienstructeur mos speule lag te pitte op de achterbank mar nuir de erste de beste drempel ien Berghuire was tie wèr helemaol wakker.

Je mos oek ut een en ander lere ien de tied da Hermes aon ut bewiend was, d'r was sellefs un cursus “sonderfoutestrippenkuirtestempele” en “hoefeulsoneskujjesonderstempelerijefeurje- opjedonderkriegtfanuncontroleur” sa’k ut mar noeme ien ut lefe geroepe um die stomme taxisjaffeurs ut werk fan busboere te kenne laote duun. Feur dè doel hadde se un saol bij Verploege ien Wijche afgehuurd; ut kost un bietje mar dan he'je oek wa! A'je duir ien de oge fan de umhooggefalle bussjaffeur die feur cursusleier speulde feur slaogde krèèg je un deur Hermes eiges ien ut lefe geroepe certificaot met ut duirbij beheurende identiteitsbewies; se konde nog nie insus un foto rech ien un hoeske plekke nondeju! 

Mar ja, ut was nie leuk mar a'je ‘t afwèègt tege un hele sondag met juffrouw Andriesse nuir Den Haog um ut genuil fan Johan Maosbach aon te motte heure, dan was dì mar un peuleschilleke!

En nou bin’k dus met prepensioen, prijs me gelukkig da’k de eindstreep sonder makke heb kenne haole al was dè nie mien eige fedienste, ’t is puur geluk gewist! 

Ut leuke fan herinneringe ophaole is dat'r fan alles bofekumt en a'je nie oppast wurdt je nog sentimenteel oek op je ouwe dag, dan fergit je da ut allenig mar de bedoeling was al die juire da je met ut fefoere fan minse de kost kon ferdiene. Dè duuj ik nou feur niks en in de tied da’k niks te doen heb kloot ik un bietje met ouwe klökskes die de minse op ut ut stört wille gooie umda se ut nie mer duun, heb de hut nou fol staon met die dinger en ze lope oek nog!

Jan

Een foto uit begin jaren ’80 (ik doe maar een gok i.v.m. het kenteken van de wagen) van de voorgevel van het toenmalige Taxibedrijf Citax. Hier staat collega Wim v.d. Lugt op “de Poel” zijn wagen te wassen.

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: