Nimweegs Plat 25

06-02-2010

Herinneringe

Ik ferlang ik nog wel us nuir froeger. Duir hč’k goeie, seg mar heel goeie herinneringe aon en feural as ut op čte aonkomt. 

Nuir un aofendje feur de tillefisie hange of rotsooi schuppe ien de buurt – dč deje wij oek! - was ut laoter op de aofend wachte op mun aonstaonde swaoger die mun suster thuus brach. Wuir se altied hin klepte is mien altied un raodsel geblefe. 

Hij was bliekbuir iemand die altied honger had en duir proffiteerde wij heel uutgekiend fan en selfs m’n moeder rčkende duir min of meer op. Hullie komst werd ruum fan te feure aongekondigd deur un fette krokette en frikaodellenluch en nog feur se deur de keukedeur nuir binne gestommeld kwaome, hadde de tillefisiegoapers, de wasstrieksters, en nog meer fan da ongeregelde spul da faok bij ons ofer de floer kwam de mayonaise al uut de ieskast gerukt en saote se fol ferwachting te wachte op ut moment da se de huuskaomer binnekwaome. Die aofende wist ik tumminse wuir se uut gehange hadde, tuminse ut laotste halfe uur: se wuire bij Hendriks de petatbakker ien de Wolfkuul gewist. Folgens mien hiel mien swaoger altied rekening met un folle bak want'r was altied sat.

Moch ut uns un enkele keer feurkomme da se met lčge hande en sonder fette bakluch um sich hin binnenkwaome dan werd’r niks geseid, allenig hečl fuil ien hullie richting gekeke. Hij is altied al un goed festaonder gewist die swaoger fan mien en oferal feur te purre. Binne de kurtste kere was dur un bestelliest opgemakt en ging’ie richting “fette-moppe-boer” um dur feur te surge da onse lekkere- en laote honger gestild wer. Ruud kerel, we sulle je eeuwig dankbuir bliefe feur je laote foeragetochte!

Wŕ me uut die tied oek nog is bijgeblefe sien de sondagmurreges as de renpeerde fan mien faoder binne moste komme fan hullie fluch uut een of ander suidelik gedeelte fan de Benelux. De saoterdag durfeur werde sien troeteldiere ien ut clublokaol fan de postdůůfefereniging met de toepasselike naom “de Reisdůůf”, ien grote mande gedouwt; dč nuumde se “inkooien”. Duir ging nog un hele seremonie aon feuraf, want feur de doffer ien sun mand ging makte se um ers lekker deur um feur un uurke of twee bij sun duufin te laote sodat ie flink bofe sien theewaoter kwam. 

De bedoeling hierfan was dat’ie de follegende dag dan as un speer op huus aon sou fliege umdat ie dach nog wa tegoed te hebbe. “Wedouwschapsfliegen” heette da soort pestereie! Assof ’tie nog wŕ te makke had as’tie nuir dč hele end fliege uutgewoond op de klep fiel!

De follegende dag was mien faoder al froeg ien de weer um sien doffer un goeie thuuskomst te besurrege. Feurdat'r nuir de kerk gegaon wer feur de froege mis, wer dur nuir de důůfeberichte op de raodio geluusterd um te heure of de fluch wel of nie deur ging en so ja, wa de lostied was ien Compiegne of wuir dan oek. Die sondagmurrege was de achtertuun ferboje gebied en oek mun moeder had opdrach gekregen de was fan de liene te haole um de binnenkommede held un onbelemmerde fluch te gerandere. As sien gefederde friend um halfach ien Pajottenland was gelost, stond m’n faoder medeen nuir de mis um halleftien al met sien Willem II -siguirenblik fol důůfefoer te wachte tot ut ogenblik duir was da de doffer ien de dakgeut of op de nok sou lande. Nuir un puir uur ien de tuun rondgekeutelt te hebbe was ut grote ogenblik duir en fiel ut beest tollend fan fermoeidheid ien de dakgeut. Tot sien grote erregenis was de hijgende fogel ut erste half uur met gin meugelik te bewege nuir onder te komme en op de “klep te fallen”, oek nie nuir de nodige “komdan, komdan’s” en ut gerammel fan ut foer ien ut Willem II blik. Wanneer ut beesje un bietje bij aodem gekomme was en eindelik ut hok ien dook um wčr ferenigd te wurde met sien důůfin, wer hum nog gin rust gegund want de ring mos nog fan sien poot um opgeburge te wurde ien de iengewande fan de důůfeklok die duirnuir werd “afgeslaogen”. Da ging met soen klap gepeerd da de achterbliefers ien ut hok sich te berste srokke en met feul gefladder en gestuuf fan fere massaol op de wieke ginge en dč kleine hökske. As de stof en de fere wer enigssins wuire gaon ligge seulde mien moeder de swuire wasmand nuir buute um de was wčr op te hange. 

Dč sien de memurraobele sondaoge soas ik se ien mien herinnering heb en ik sal se altied bliefe koestere. 

Jan

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: