Nimweegs Plat 24

24-01-2010

Mijmeringe

Dà’k de sestig feurbij bin begin’k nie allenig te merke aon da’k fan die dinger nodig heb um bèter te kenne heure mar oek aon alle maffe herinneringe die me faok te binne beginne te schiete. Of sou dè wà anders kenne sien? 

So probeerde ik me laotst feur te stelle hoe ut ien de tegenweurdige tied sou sien um un groot gesin groot te brenge soals wij dè froeger hadde. Ien de woninge fan tegenweurdig sou je nie so snel plek kenne fiende um al je jonge te slaope te legge, dur sou oorlog fan komme. Froeger ging da mekkeliker, toen schikte we wel un stukske ien um dur nog un bed bij te kenne sette, ut ferschil tusse hij en sij sag je toen nog nie so, of je had ur nog gin benul fan. Mien plek was achter un gurdien op de solder wuir ut ien de wienter af en toe so koud was da ‘s murgens ut ies op de dekes ston.

Ik sie nog steeds ut fan ondernemerschap straolende gesich fan bakker Hendriks as tie frolik flùùtend, helemaol uut Nimwege-Oost kwam trappe op sien bakfiets um sien wuire af te lefere. Da was nie so gek a'je bedenkt da wij frate as hongerige wolfe en so sien bakkerijtje soe’n bietje draoiende hielde. Ien ut begin kwam’ie nog op de bakfiets mar da wer al gouw un bestelwaoge. We hadde nie so’n klein klootbroodtrommeltje wuir je met moeite twee mikke ien kwiet kon, nee, wij hadde so‘n grote ouwerwetse theetrommel fan Douwe Egbers ien gebruuk wuir je mekkelik twaolf mikke ien kwiet kon en dan was d'r oek nog plek feur un laoding beschuutbolle. A'k me nie fergis mot die trommel nog bij dese of gene ien gebruuk sien. 

Gerrit Reijmer de melkboer, kwam altied met plesier de Fuirenstraot ien rije um de wèèkproductie fan un flinke koej te brenge. Onse femilie was altied goed feur un flinke umset, al was nie iederin effe enthousiast ofer haofermoutsepap uut de fles um nog mar te swiege ofer de gurtenpap wuir dan oek nog stroop ien moes. Ien de somermaonde was ut un heel geduu um die melk goed te houwe sonder ieskast duirum ston dè grei ston altied ien de kelder. Ut kwam dan oek faok feur da mien moeder nuir te sien afgedaold ien de spelonke onder ons huus um de duir opgeslaoge suufelproducte te feurschien te haole, luud foeterend tefeurschien kwam umda de melk wèr ins suur was gewurde. Nog lope mien de griesels ofer de rug a'k denk aon al de felle die as pastoorshemde ien de gekookte melk drefe.

Oek de wienterfeurraod piepers wer ien deselfde spelonke opgeslaoge en um te feurkomme da die dinge tege ut eind fan de wienter uut ginge lope werd’ur driftig met ut een of ander poeier gestrooid wuirfan se dachte da dè de uutlooppoginge fan de piepers sou tege houwe. Da blik faok un fergifse poging te sien gewist; tege ut eind fan de wienter greuide de “pemen” so ongefeer tege de keldertrap umhoog. 

Mien faoder was schoester en werrikte op de Swift, duir was’ie stanser. Ien die kelder tusse de erpels had’ie sien werkbenkske staon en duir probeerde ‘ie oek ien de aofendure bij ut lich fan un kaol feertig watt lempke ien un hopeloos schoestersoffensief de slietaoge aon onse schoene bij te bene. Mar feurdat’ie een puir schoene fan nieuwe sole en hakke feursien had, werd ut folgende ferslete puir alwèr nuir beneje gegooid. Hij het heel wa uurkes tusse de piepers en kachelhoutjes deurgebrach. Die kelder was feur mien altied un peradies met alle ouwe rommel die duir lee. Dur werd wer fan alles bewuird, fan kopere gurdienringe tot lampefittinge uut de tied fan de uutfiending fan ut elektrisch lich, dito schaokeluirs en dinge wuirfan de functie mien nooit hèlemaol duidelik gewurde is umda se so oud wuire. 

De kolenboer brach tege 't eind fan de herfst de wienterfeurraod kole, dan moeste se thuus uutkieke wilde se nie belaosert wurde met twidde keus kole. Duir sat faok sofeul kolestof tusse da as je un kit kole ien de kachel gooide dè grei met un herde dreun tot ontbranding kon komme soda de ringe umhoog floge, de afdrukke fan die dinge tege ut plafon stonde, de piep uut de kachel wipte en ut hele huus onder un laog roet lee. De kachel had dan “geploft” hiette da toen. Faok is die kolenboer op s’n Nimwèègs nuir de berrebieskes gewenst.

Jan

terug

Op onze vraag wat "berrebieskes" was/waren kwam de volgende reactie:

Reactie 1:

Sjaak Rutten, 24-01-2010: Berrebieskes is een verbastering van het woord ‘barbiesjes’. In de uitdrukking ‘naar de barbiesjes wensen/gaan’ [naar de hel wensen] is ‘barbiesjes’ op zijn beurt een verbastering van Berbice, een plaats in het voormalig Brits Guyana, berucht vanwege zijn moordend klimaat, vandaar naar de barbiesjes gaan [om zeep gaan].

Bron: Van Dale Etymologisch woordenboek

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: