Nimweegs Plat 4

11-04-2009

Fustrooie

't Laotste ritje feur 't te die dag haolde ik op uut de onderstad. D'r stapte n klen vrommes fan n juir of sestig ien. Se had son gries kniendenbontjeske uut de juire fieftig aon da so te sien nog fan huir grootje gewist was; se sag dr uut as un flaomse hangoor flak veur de kersmis.

Ik mot nuir 't crimmatorium see se, ke'je duir ekkes wachte, t duurt nie lang duir en dan ken ik medin weer m je trug. D kon me nie schle want 't wuire per slot fan rkening huir eige cente. Se fertelde honderd uut onderweg.

n Maond geleje is mien ome Gradus oferleje, see se. Ome Gradus d is de bruur fan mien moeder. Hij wnde twee straote achter ons en is alse lefe petrolieboer gewist. D was me un ruire kerel! Hij had altied son bruun fluwele jek aon met fan die lre schouwerstukke en as kiend grieselde ik altied al fan um. Ut was soen klein kreltje met stkeugskes en fan die plekkerige, wrreme oliehendjes; hij mos altied so nodig kusse as we sondags bij m op fesite ginge, asof we juire weggewist wuire. 

Nou hetie de kraoiemers gebloase en fier wke geleje hebbe we hum gecrimmeerd. Ik doch da we nouw is eindelik fan 'm af wuire mar gistere belde die man fan 't crimmatorium op en hij see da ome Gradus nog steeds bij hum op de schap ston. Hij moes fustrooit wurde en of ik da feur mien rkening wilde neme anders d die d eiges. Nou he'k de letste tied toch nie feul anders mr te duun dan un bietje op de bank ligge te reupe en nuir de tillefisie kieke en ik dach, ik ken d mar beter eiges gaon duun dan wik teminse seker datie oek ech weg is.

We wuire onderhand bij ut crimmatorium aongekomme en se froeg feur de sekerheid:

Je wach toch wel hier h, k bin so trug. Ik knikte mar un bietje ien ut veuruutsich fan un tiedje rust ien ut sunneke met un zwuire fan de weduwe.

Nuir 'n kwertierke of so wurdt 'r heel herd tege 't raom fan de oto gebonkt, duir ston se en hoe! Huir gesich en huir swerte boks wuire nou net so gries as huir kniendenbontjeske. 

Mins wa h je nou toch gedaon? fraog ik toen we fan 't perkeerterrein wegreje.

Sak je fertellen see se hlemaol bte asum. Ik kom duir aon d kantoor en zg of wie ik bin en die kerel duir douwt me medeen son grote bus met 'n hengsel ien de hand. Hij wiest nuir un grasfeld un end ferderop en seit dak ome Gradus, die follegus hum is die bus sat, duirhin mos brenge om um te fustrooie. Afijn, ik lp d grasfeld op en ien t midde duir begin ik die bus hin en wr te schudde mar d'r gebeurt niks. Stao ik duir un bietje te mjikke met d ding, boeks dr un keer flink mee op de grond mar niks heur. Hij is nog net so hertstikke eigewies as altied dach ik nog en ik bekiek die bus nog us goed. Sit 'r son knpke bofenop en duir trek ik ins flink aon; leit me inins ome Gradus op n hpke feur de foete. D ken nooit de bedoeling sien dach ik nog, kiek um me hin of ter niemand kiekt en ik duuj wak juire geleje as kiend altied al graog hb wille duun: ik haol uut en gif ome Gradus 'n flinke schup. D ha'k bter nie kenne duun want de wiend ston fekeert; froeger probeerdenie me allenig mar te kusse, mar nou ha'k 'm heleml ofer me hin!

Ik kiek ien de binnespiegel en sie 'n gries gesich met twee swerte, fan de lol glimmende eugskes. Ik wit nog net op tied de oto aon de stoeprand feur ut siekehuus te kriege en duir hebbe we ons eige un stief kwertierke un ongeluk sitte lache!

Jan

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: