Buit

© Dick Jacobs; digitale bewerking 24-06-2019 Mark van Loon/Stichting Noviomagus.nl

Kleine herinneringen aan de granatentijd

door Dick Jacobs

In dit verhaal gaat het over "de granatentijd" in WO II in Nijmegen. Iedere rechtgeaarde Nimwegenaar weet dan waarover je het hebt, vaak zonder te kunnen preciseren wanneer dat precies was. Als kind had je daar al helemaal geen benul van. Laten we het daarom maar houden op de periode september 1944 - maart 1945.
Twee gebeurtenissen uit die tijd herinner ik me nog goed uit de verhalen van mijn ouders.

Oorlogsbuit

In de granatentijd dus, woonde ons gezin in het eerste stuk van de Daalseweg. Mijn vader, toen een dertiger, maakte na een granaat-aanval vaak een rondje in de buurt om te kijken of er in de directe omgeving van ons huis inslagen waren geweest. Op één van zijn wandelingen kwam hij langs de school in de Prins Hendrikstraat, waarin gedurende de oorlog een Duitse meisjesschool was gevestigd. Deze school, waarin mijn vader rond 1920 en ik later nog les hadden (zie: Herinneringen aan mijn lagereschooljaren), bleek ijlings door de leerlingen en het personeel te zijn verlaten. Mijn vader, die in het gebouw dus goed de weg wist, struinde op z'n gemak door alle lokalen. Als "oorlogsbuit" nam hij uit één van de lokalen een kistje met Duitse soldaatjes mee naar huis.


Met deze hand-beschilderde, plm. 9 cm grote, soldaatjes heb ik jaren gespeeld.
Nu zijn ze bestemd voor mijn oudste kleinkind.

Woningbrand

Na de zoveelste granaataanval kwam hij langs de Pater Brugmanstraat, waar in één van de huizen een begin van brand was ontstaan. Hij probeerde de bewoners te waarschuwen. Die bleken niet aanwezig te zijn. Daarom verschafte hij zich toegang en, omdat blussen geen optie was, begon hij zoveel mogelijk huisraad in veiligheid te brengen. Een man die passeerde, hielp hem de spullen op de stoep voor het huis te zetten.
De volgende dag ging mijn vader even poolshoogte nemen hoe de situatie inmiddels was. De woning bleek grotendeels verwoest. Voor het huis liep een man zoekend tussen de huisraad rond. Mijn vader, die het zaakje niet helemaal vertrouwde, ging naar de man toe en vroeg wat hij zocht. Het bleek de bewoner van het huis te zijn. Op de desbetreffende vraag van de bewoner liet vader blijken dat hij, samen met een onbekend gebleven man, de spullen uit het huis in veiligheid had gebracht. Tot zijn verbijstering begon de man langdurig te vloeken en op mijn vader te schelden; de ene godver volgde op de andere. Hierdoor werd mijn vader steeds kwader. Uiteindelijk liet de man blijken waarom hij vloekte: "nou zijn godver al mijn kleren verbrand!" Wat bleek: de kleding was opgeborgen geweest in enkele kasten, waarvan -zoals toen heel gebruikelijk was- de deuren hetzelfde als de rest van de kamer behangen waren; hierdoor waren die deuren nagenoeg onzichtbaar. Zeker als je haast hebt...

Vraag: wie kan meer vertellen over de hierboven aangehaalde Duitse meisjesschool, waarvan ik soms een groep meisjes in een grijs uniform langs ons huis zag marcheren?


Heeft u ook verhalen over deze periode? Deel ze met ons!

terug naar Oorlogsvoorwerpen naar Oorlogsherinneringen naar Gastredactie-overzicht

Reactiepagina
Reactie 0:

Dick Jacobs, 24-06-2019: Kleine herinneringen aan de granatentijd

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: