CorLubbers

Interview met Cor Lubbers in de Werklozenkrant van december 2003 / januari 2004

"Unitas? Dat was de mooiste tijd van mijn leven"

Marion Meulenbroek

De Werklozenkrant bestaat alweer 27 jaar. Hoogste tijd om eens met een paar oud-medewerkers terug te kijken. Hoe hebben zij hun tijd bij de krant ervaren? Wat deden zij toen en hoe ziet hun leven er nu uit?
Cor Lubbers (77) bijt het spits af: "Ik heb daar altijd zo'n schik gehad."

Cor ontvangt me in haar knusse bejaardenwoning. Foto's van klein- en achterkleinkinderen aan de wand, boeken en tijdschriften op tafel. "Onlangs heb ik weer een paar keer voorgelezen," vertelt ze. "Vroeger deed ik dat vaker, maar ja, ik word ook een dagje ouder."
Ze oogt fit en vertelt levendig over haar liefde voor het Nijmeegs dialect, haar schrijfwerk en de enorme belangstelling die er nog steeds is als ze in het 'Nimweegs' uit eigen werk voorleest. Zoals laatst in een bibliotheek. Waar ze zoal over heeft geschreven?
"Over van alles. Er gebeurde altijd zoveel, er was altijd genoeg te vertellen. Of ik nu voor de Werklozenkrant schreef of voor de Benedenstadkrant. Er was altijd wel wat aan de hand.
Voor de Benedenstadkrant schreef ik onder het pseudoniem Marieke. In 't dialect, ja. Ook mijn boekjes zijn in het dialect. Jammer dat het steeds minder gesproken wordt."
Een schrijfster in hart en nieren. Nooit voor geleerd, gewoon gedaan.

Hoe het begon
Boven haar vijftigste werd Cor onverwacht werkloos. De situatie op de arbeidsmarkt was slecht, en net als nu was het voor vijftigplussers bijna onmogelijk om aan de slag te komen.
Solliciteren, zomaar om de plicht, lag niet in haar aard. Daar was ze ook open over.
"Ik moest een keer op komen draven bij de sociale dienst. Verwijt zo'n man daar me dat ik niet solliciteer! Nu vraag ik je?! Waarop moest ik solliciteren op mijn leeftijd? Er was niks. Wat een flauwekul. Bovendien, ik heb vanaf mijn veertiende gewerkt. Ik vond het wel genoeg op mijn vijfenvijftigste. Ik heb die man goed de waarheid gezegd, maar werd na een half jaar weer opgeroepen. Maar nu wist ik wat me te doen stond. Ik nam een latje mee, zo'n balkje, weet je wel. Begint me die vent weer te nuilen. Ik zeg: 'Moet je nou eens goed luisteren, hier ligt een latje, en als je nou nog doorzeurt, geef ik je gewoon een dreun.' Niks meer van gehoord, van die hele sociale dienst niet."

Politiek schrijven
Intussen was ze eens bij Unitas binnengelopen en had toegezegd een stukje te zullen schrijven voor de Werklozenkrant. Thuis ging ze aan de slag, gewoon met pen en papier.
"Ik wilde het wel eens proberen, wist ik of het zou lukken. Maar ik vond het leuk en het was wel makkelijk." Het resultaat van die eerste poging: een vlot geschreven stuk, verluchtigd door tekeningen van haar zoon. De redactie was blij verrast: er hoefde niets aan bijgeschaafd.
Cor bleek een natuurtalent dat over van alles en nog wat kon schrijven. Het liefst maakte ze echter politiek getinte stukken.
"De sfeer in de schrijversgroep was heel goed. Elke week kwamen we bijeen om te bespreken wat we gingen doen. Het was de mooiste tijd van mijn leven."
Eenmaal begonnen bij de Werklozenkrant schreef ze veel en vaak. Van haar boekjes gingen meer dan duizend exemplaren over de toonbank.

Unitasperiode
Als Cor iets doet, doet ze het met heel haar hart. Voor Unitas bracht ze posters rond, nam ze deel aan allerlei overleggen en stapte ze zelfs in het bestuur.
"Ze hadden iemand nodig, al was het alleen maar om wat dingen af te tekenen. Ik wilde dat best doen."
Die rol van voorzitter heeft haar nog wat benauwde uurtjes op het politiebureau opgeleverd, want ze werd verantwoordelijk geacht voor de actie rond het zogenaamde proletarisch winkelen. Het was dan ook een actie die niet helemaal binnen de kaders van de wetgeving viel.
Zo werd iedereen die van het minimum moest leven opgeroepen om voor honderd gulden in een supermarkt te winkelen. Zonder af te rekenen. De oproep gebeurde door middel van affiches, die Cor, net als anderen, overal in de stad wilde verspreiden. Werd ze eerst al bijna betrapt met de affiches in haar tas ( "ik heb ze snel daar achter het stadhuis weggegooid"), daarna moest ze op het politiebureau komen om uit te leggen waar die affiches vandaan kwamen, wie ze verspreidde en wie het brein achter de actie was. Maar: "Ik zat daar van twee tot zeven uur. Niks gezegd, wel af en toe een traantje weggepinkt."
Ze was overal voor te vinden. Zo heeft ze eens als een alternatieve Beatrix een alternatieve troonrede geschreven en voorgelezen. In het stadhuis, ten overstaan van een duizendkoppig publiek.
Alleen cursussen volgen bij Unitas, dat deed ze niet. "Ik was niet zo'n cursusmens, toen. Later wel, toen heb ik nog wel eens wat gedaan. Nu niet meer, wat moet ik tussen al dat jonge grut zitten verven of kleien, dat is toch niks?"

Unitas nu
Cor vindt de Werklozenkrant nog steeds de moeite van het lezen waard. Heeft ze ook kritiek?
"Nou nee, eigenlijk niet… Een beetje dan. De krant mag best wat strijdbaarder. Maar de voorlichting is nog steeds goed. En dat is hard nodig, want er verandert zoveel. De wetten zijn ingewikkeld, het is lastig om uit te zoeken waar je recht op hebt. Maar neem nu zo'n rommelmarkt van Unitas. Waar is dat nu voor nodig? Is dat maatschappijkritisch, licht het mensen voor, behartigt het belangen? Nee toch? Flauwekul, zo'n markt. Die echte bevlogenheid van vroeger, die is er toch wel een beetje af. Misschien ook wel bij Unitas. In mijn tijd deed je van alles: je liep mee in demonstraties, je was kritisch lid van de vakbond, je hield je bezig met vrouwenzaken. Was je niet aan het demonstreren tegen kruisraketten, dan ging je naar Dodewaard, naar de kerncentrale.
"Mijn kleinzoon zei nog: 'Oma, nou kan je niet op mijn verjaardag komen.' Maar die demonstratie, die was toch ook voor mijn kleinzoon, voor zijn toekomst."
Werk of inkomen? Inkomen
Geld of passie? Passie
Zelfontplooiing of anderen helpen? Anderen helpen
Kok of Balkenende? Geen van beiden

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: