Oorlog51
Mefrou bedankt

Ik was netuurluk gewoon wer werreke bij mien Mefrou, want alles ging tog wer gewoon deur. We likte onse wonde en gingen ferder. Mien Mefrou sei tegen mien: 'Kurrie, as jullie un huus kriege, mot je det mar gauw segge. Want wij hebbe soe feul nie mer nodig'. Se hadde deur acht kiendere gehad en die wuire allemaol de deur uut. Se hadde ien det grote huus fijf slaopkaomers en se sei tege mien: 'As ik een logeerkaomer heb dan is det feur mien sat'. En de jonge Mefrou die bij ons ien wonde was ut duir helemaol mee ins. Want dan krieg die oek nog un bitje meer plek. Toen ut dan so fer was det wij det huus krege sei ik: 'Mefrou ut is so fer. Se het toen werrekeluk goed feur ons gesurregd. We krege so drie complete bedde met alles dur op en dur aon. We krege oek nog un taofel, wa stoele en un ouwe kast. Feur die tiet eigeluk un wonder want niemand had mer iets. Feul minse die wat te misse hadde, seije det dan tege alle kennissen. En dur was altiet wel iemand die fan alles gebruuke kon. Wij waore wer gered. Mar ik denk det feul minse nie so geboft hebbe as wij. Ik had det fan mien Mefrou nie ferwacht. Mar je siet wel, dur sien oek nog wel goeie dinge ien ut lefe. Oek in un oorlog.

© Cor Lubbers - Nimweegs Plat - Oorlogsherinnering p51

REAGEER

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: