Oorlog40
Wa un toekoms

Met ut ferhuise uit de ouwe buurt waore we meteen oek al onse friendjes en friendinnetjes kwiet. De een was hier terecht gekomme en de ander duir. Mar um meteen nieuwe friende te kriege det fiel nie mee. En ik was onderwijl wel seufetien juir gewurde. Dan denk je al heel wa ofer je eige. Eigeluk fiend je det je dur best bij heurd. Je wilt gewoon un friendje. Toen kwam ik un paor keer un jong tege die oek bij ons ien de buurt wonde. Un aordig jong mar feur mien un totaol frimde. Want hij kwam uut de nieuwe buurt. En det was toch wel iets anders as det we gewend wuire. Mar toen kwam ik det jong ien de buurt tege ien un winkel. Dus toen was ut praote geblaose. En ik beloofde det ik ofer un puir daoge met hem uut sou gaon. Det was wat. Ut was feur mien un groot geheim. Mar ik most ut netuurluk wel tege iemand fertelle. Dus fertelde ik ut tege mien suster. En mien suster meteen: 'Hoe siet die dur uut. En hoe oud is die?' Dus ik sei tege mien suster 'As ik wer met um goi wandele dan seg ik det die nog efkes deur onse straot mot lope dan gaon we feur ut raom staon fan onse slaopkamer en dan kun jij um sien'. So geseid so gedaon. Gerrit kwam feurbij en swaoide stiekum nuir ons. Mar wa un teleurstelling mien suster fond dur niks aon. Se sei rond uut 'Wet un ouwe jong al'.

Toen ik dus Gerrit wer un puir daoge laoter sag froeg ik dus meteen hoe oud of die was. 'Fierentwintig' sei Gerrit. Duir schrok ik tog erst wel fan. Mar wa laoter docht ik: die wit ien elk gefal wet die wil. En die sal best goed op mien lette. So ging det un puir maonde deur. Is un keer un wendelingske. En is af en toe un ijsje ete. En un enkele keer nuir de bioskoop ien de Gruunestraot. Ien ut wijkgebouw fan de kerk, want ien de stad was alles weg. Toen sei Gerrit op un keer 'Kur ik wil us met je praote’. Nou det ken netuurluk. En toen kwam ut hoge woord dur uut. Det die de stad uut ging. En det die graog wilde det ik op um wachtte. Ik nogal ferbaosd um det mien Faoder en Moeder nerregens fan wistte. Ut leek meteen soe fast de friendschap. Duir was ik un bietje fan oferdonderd. Ik sei 'Gerrit wuir goi jij nuir toe?' Hij sei 'Nuir Sutfen'. Ik wer 'Wa moi jij duir dan gaon doen?' Hij wer 'Ik wurd duir gefangenisbewuirder en duir ligt dan un mooie toekomst feur ons'. Weurop ik sei 'Gefangenisbewaorder? Let mar ers beter op je eige feur det je op andere minse let'. Ik was meteen soe oferdonderd det ik flug weg liep. Ik wou niks mer met um te maoke hebbe. So ging det ien die tiet. We wuire toen nog hallef kiend as je sefetien was. Je docht det je al heel wa was. Mar det was nie so. As ut dur ech op aon kwam, schrok je en ging je flug lope feur de moeilukhede.

© Cor Lubbers - Nimweegs Plat - Oorlogsherinnering p40

REAGEER

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: