Oorlog38
Weg met die rotsooi sei se

Bij mien Mefrou ging ondertusse oek gewoon alles deur. Mien Mefrou werd un bietje ouwer en lastiger en ik netuurluk oek. Mar ik was un jonge meid fan goed seufetien juir. En dan wilde je nog wel is wat fan ut léfe. Want det lefe git gewoon deur. En ik wilde is wa anders. Ik wilde dur nog steeds weg. Toen las ik ien de krant det op de tram konduktrices gefraogd werde. Nou docht ik 'det is wel wa feur mien. En as me Moeder heurt det ik soen goed baontje ken kriege sal se det wel goed fiende'. Dus ik ging me eige dur helemaol op feurbereide. Ik wilde netuurluk netjes feur de dag komme. Nou det fiel nog nie so mee. Mar met un striekbout en un niew kraogje ken je toch feul doen. Mar umdet ut jurrukske wet ik aon most al un puir juir oud was en er al fan alles aon feranderd was, was ut nie mer soe piko bello. Mar det was nie anders en ut was schoon en heel. Mar ik fond ut soe kienderachtig. En det klopte oek wel heur. Ut was un bruun jurrukske en ik had dur un geruut kraogske op gemakt. Mar ut blieft behellepe netuurluk. Toen bedocht ik ien mien eige 'As ik nou me huir is anders goi doen? Meschien un ander kleurke of un stukske dur af'. Ik had toen hallef lang rood krulhuir. Ik heb us bij un puir meide geďnformeerd wat dur op de gebied soe al was. En al praotende kwamme we op de idee, jao blondere, Det ging toen netuurluk heel anders as nou. Nou goi je nuir un kapper en die regelt det wel feur je. Mar toen nie, det dee je allemaol sellef. Met waoterstofperokside of iets dergeluks. De waoterstof dee je dan ien un bak en dan wreef je duir je huir mee ien. Nou ik had alles kluir staon om te beginne. De waoterstof in de wasbak en de lampetkan fol met waoter dur naost. Mar duir kwam mien suster nuir bófe. Se had ut geliek deur. 'Mam' riep se, 'onse Kur wil duir huir blondere'. Mien Moeder was medeen bófe. 'Weg met die rotsooi sei se'. Dus det fees ging nie deur. ‘s aofonds sei se 'Wuirum wou je det nou?' Toen kwam ut hele ferhaol dur uut. Fan mien Mefrou en det ik dur weg wilde en alles so meer. Toen see se dan 'Oké goi ut dan mar prebeere. Un mins wil oek wel is wa anders. Mar die huire wurde nie geblondeerd. Se nimme je mar so of anders helemaol nie'.

En so gebeurde. Dur werdt un afspraok gemakt um is te gaon praotte bij de niewe baos. En die makte wer un afspraok met mien det ik getest en gekeurd most wurde. Det duurde wer un dag of fijf. Mar eer ut sofer was ging de hele afspraok nie deur. Want toen saote we midde ien de infasie. Toen det wer allemaof ofer was ging ut hele plan al nie mer deur. Want ien de infasie hadde we wel iets anders aon de kop. Ut werd gewoon surrege det je ien léfe bleef.

© Cor Lubbers - Nimweegs Plat - Oorlogsherinnering p38

REAGEER

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: