Oorlog35
'Hoe geet det dan met soen infasie?'

Deur alle drukte die een mins hed um te oferléfe had je nie so gau ien de gaote det dur toch iets broeide. Ien de stad, duirmee bedoel ik de binnestad, werd hard gewerrekt. Puin ruime. Puin ruime en nog maar steeds meer puin ruime. Ut werd un uutsichtlose sietewasie. De minse werde grauw, errum en sjaggerijnig. Want dur bleef mar un tekurt aon alles. En de minse werde ut sat. Mar toch, dur feranderde wel wat. Ut was meer un gefuul det dur iets ging gebeuren, dan det je ut duidelijk sag. De Duitsers waore als ut wuire de boel aon ut ienpakke. Se reisde wa meer. Det konde we sien aon de Duitse trein bij ons feur de deur. Se liepe meer ien gruupkes ien de stad. Net of det se urders gekrege hadde um bij mekuir te bliefe. Ut werd allemaol un bitje anders mar netuurluk niks béter.

So af en toe heurde je nog wel is wa fan minse die nog stiekum un radio ien huis hadde. Die luusterde dan nuir de Engelse sender. En fertelde de minse dan deur wat se geheurd hadde. Mar oek det ging nie mer soe gemekkeluk. Umdet dur oek un boel minse wuire die met de Duitser heulde. En dur wuire oek wa minse die bij de NSB wuire. Dus as je wat te fertelle had dan most je goed uutkieke. Mar toch soe suutjes aon krege de minse toch ien de gaote det ut nie mer soe lang kon duure. Det kon oek nie soe feul langer mer. Aon alles komt un einde en alles rakte op. Mar de grote fraog was 'Hoe geet det dan met soen infasie? Falle dur dan wer bomme? Of komme se aon parasjute uut de lucht falle?' Det en meer fan dat soort fraoge spokte de minse deur de kop. Mar toen un puir daoge feur de infasie toen hadde we ut wel deur allemaol. 'De Duitsers gaon bij ons weg' sei je dan. En 'Ut sal nie lang mer duure'.

De letste week feur de infasie trokke dur al feel Duitsers weg. Oek uut de Turmakfebriek die hadde de Duitsers helemaol fol gedouwd met allerlei goederen. Se wuire fast fan plan um die nog nuir Duitsland ofer te brengen. Mar toen de infasie so dicht bij kwam hebbe se feel dinge ien de steek gelaote, dus oek de Turmak. De minse ien de buurt die ien de gaote hadde det de Duitsers uut die hoek weg wuire hebbe toen de hele Turmak leeg gemakt. Je sag toen minse lope met hele rolle kokosmatte, gediene .... èn met éte. Toen ut ien onse straot fertelt werd wat dur duir bij de Turmak aon de hand was, was ut al gebeurd. De hele Turmak was fakkundig leeg geruumd. De minse feulde det toen aon. So laote we die Duitsers mar is terug pakke. We hadde toen nog nie ien de gaote det nog lang nie alle Duitsers weg wuire. Mar de blijdschap det we binnekort befrijd souwe wurde begon toen al te komme. Feur feel minse un bietje te froeg. Want we wuire dur nog lang nie. As se op een hoek weg wuire, wilde det nog nie segge det se allemaol weg wuire. We souwe nog feule moeilukke daoge kriege.

© Cor Lubbers - Nimweegs Plat - Oorlogsherinnering p35

REAGEER

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: