Oorlog34
Friendjes ien de SS

Det mins det met de Duitsers uut ging had wel twee leuke jonges. En onse ouwelui seije wel 'Blief bij die jonges weg'. Mar hoe geet det. Wij kende die jongens al ons héle lefe. Dus det was nie soe mekkeluk. Want wij saoge die jonges elleke dag. En we hadde soms al stiekum frijpertijtjes gehad. Dus wa deje we. Net soe as nouw nog wel gebeurd. We seije dan um zes uur ien de Héselstraot, of um zes uur ien ut perrek. En dan ginge we tog stiekum met se wandele. Je mot nie fergéte det we toen zestien juir waore, en de jonges zeventien en achttien juir. Tot de jonges ons fertelde det se weg ginge. Se ginge op aondringe fan hun Moeder ien de SS. Dus se ginge ien Duitse dienst. Toen was ut wandele wel afgelope. Want toen se opins met die unifurme ien de straot liepe saoge wij jonge meide pas det ut helemaol menes was, of mis was. Det ligt dur mar aon hoe of je ut bekiekt. Tog as jonge meide hebbe we um die jonges geschreid 's aofonds ien bed. Want ut waore toch je buurt en klasgenoten gewist. Uut angst feur je Faoder en Moeder keek je se nooit mer aon. Mar as jonge meid dacht je dur anders ofer. Je docht helemaol niet 'Daor geet de fijand'. Je docht stiekum 'Hij is toch wel knap ien det unifurm'.

Die twee jonges sien toen nuir Rusland gegaon en we hebbe se nooit mer terug gesien. Mar je bint jong en fergit snel en un puir maonde laoter liep je wer gesellig met andere jonge minse. Want wat dur oek gebeurt, ut lefe git deur. En as ut ken wil je dur fan geniete.

© Cor Lubbers - Nimweegs Plat - Oorlogsherinnering p34

REAGEER

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: