Oorlog32
Anders werde se soe herd as un steen

Ien un oorlog is un mins ut miste fan sien tiet kwiet aon surreg ofer ut éte. Alles is op de bon en hoe ferder je ien de oorlog komt hoe minder éte is dur. En alles wurd minder. Je gut dan fan alles bedenke um aon ut hoogst noodsaokeluke te komme. En det was oek wer ien de erste plaots éte. Bij mien tuus waore we met sen achte. Dan krieg je wel bonne feur acht minse mar je mot oek acht minse te éte gefe. Mar, umdet je dus acht suukerbonne had kon mien Moeder duir nog wel is eentje fan misse. Die prebeerde se dan te ruile feur brood. Duir waore ien die tiet heel wa minse die ginge wat je noemde 'de boer op'. Det waore minse die hadde wa te ruile. Mien Moeder had soen friendin. Die ging altiet de boer op met klompsokke. Die sokke makte se fan afval fan sonnescherme. Kiek, die friendin dur man werrekte bij Tesser ien de fan Bergenstraat, fandeur die afval fan sonnescherme.

Afijn, duirmee ging Anneke de boer op. Mar nooit fergat se mien Moeder. Se brocht dan mistal un groot roggebrood mee. Die ruilde se dan feur un suukerbon. En soms had se staopels botterhamme, so hier en duir gekrege. Mar heel faok krege we rogge. Det most je dan selluf maole ien soen ouwe koffiemeulen, die je dan tusse je bene op schoot sette. En dan um de beurt rogge maole. Det was un rot kerwei heur. Mar as dan die rogge gemaole was dan nam mien Moeder wa taptemelluk, makte beslag fan wa roggemeel en bakte duir, ien so suunig meugeluk butter, pannekoeke fan. Je had gin gist of so. Dus de pannekoeke moste so fan uit de pan op ut burd en je most se medeen opête. Anders werde se soe herd as un steen. Mar se stonde ien de maog. En geleuf ut of nie. Toen waore die pannekoeke soe lekker. Soe lekker hek se nooit mer geéte.

© Cor Lubbers - Nimweegs Plat - Oorlogsherinnering p32

REAGEER

Reactie 1:

Wil van Eck - Tesser, 05-02-2014: "Die klompsokken waren gemaakt van zonnenschermafval." Over dat materiaal kan ik meepraten. Wij woonden boven die fabriek in de van Berchenstraat. Vader, moeder en het zesde kind kon zo geboren worden, april 1944.
Stukken linnen, die te klein waren om nog in de fabriek te gebruiken moesten wij, ik acht jaar en mijn zusje zes-en-half jaar, uithalen, je kreeg dan een linnen draad, die moesten we op bolletjes rollen. Een zus van mijn moeder en oma breiden er van alles van. Het nadeel was dat mijn zusje en ik een mooi blauw vest kregen met geborduurde bloemetjes. Prachtig, maar helaas.... je moest er jaren mee doen. Het vest groeide met me mee. Mijn broers kregen slipovers (zie je die tegenwoordig nog?) Al met al is bovenstaande een bewijs hoe inventief men wordt in tijden van nood. Leuk dat ik deze herinnering even kwijt kon.

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: