Oorlog27
Wa sien de kinder van Kee toch altiet netjes

Feur de oorlog hadde we ut al nie s gemekkeluk. Me Faoder was un puir jaor werkeloos gewist. Dus we gingen de oorlog ien met nie soe erreg goed gefulde linnekaste. Mar wat mien Moeder wel had: mooie beddespreie. Die had se sellef gehaokt. Ik most feur de oorlog iedere week un puir knotte ketoen gaon kope. Saoterdagsaovonds. Dan had mien Faoder geld gebeurt as die werrekte. En dan kwam die um un uur of seufe tuus. En dan sei mien Moeder: 'Goi jij is twee knotte ketoen kopen. En un puir ons kruiskesdrop'. De ketoen was um de spreie te haoken. En de kruiskesdrop um mins erger je nie te speule. Dan sette mien Moeder koffie en dan kwam mins erger je nie op taofel. We speulde dan net soe lang tot det de kruiskesdrop op was. Want wij kiender staoken dan telkens un puir ien de mond. Da begriep je wel. En wat de ketoen betrof, die haokte mien Moeder iedere week op. Se had un mooi mekkeluk patroontje. Ik sie ut nog feur me. Se haokte ers un keer of twaalf drie stukskes, drie losse en wer drie stukskes. Dan haokte se twaolf losse en det dee se dan fijf toere. Mar bij de fijfde toer haokte se gin twaolf losse mar ses losse. Dan un faste um de feurige fier toere bij elkuur te haoke. Dan wer ses losse. Dan werde de feurige fier toere aon elkuir gehaokt. Dan werde det net flinderkes. As de sprei dan kluir was dan dee mien Moeder linte deur de flinderkes haole. Det was mooi.

So had se ien de loop der juire drie spreie gehaokt. Feur de meisjes met rose lint, feur de jongens met blauw lint en feur der eigen met groen lint. Det was feur ons un rijk bezit. De floere fan de slaopkamers werde geferreft en dur kwam un fel gekleurde biese mat op. En dan sat je dur netjes bij. Feural met die spreie. Mar toen kwam die oorlog. Ut kledingfraogstuk werd groot. Toen ht mien Moeder die spreie wer uutgetrokke. Erst ging dur fan iedere sprei un baontje af. En so ginge de spreie n fur n weg. Fan de ketoen breide se sokke, bursrokke en ondergoed. En sommers breide se feur ons mooie truitjes. Ut ging met traone ien de oge. Mar wij hebbe ut gered. As dan de minse seie 'Wa sien de kiender fan Kee toch altiet netjes' dan fleurde se weer helemaol op en had se dur oek gin spiet mer fan. Mar dur sien nooit gin niewe spreie mer gekomme. Det was ins mar nooit mer.

© Cor Lubbers - Nimweegs Plat - Oorlogsherinnering p27

REAGEER

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: