Oorlog18
Kurrie ik goi de froetfrou haole...

En soen oorlog duurt en duurt. Aon alles komt dur gebrek. Wat un mins oek prakkezeert, alles is moeijeluk, alles is duur en niks is dur mer te kriege. Kurtum de erremoei wurdt freseluk groot. As dur dan in die tiet un blije gebeurtenis komt dan is die blije gebeurtenis helemaol nie blij. Ut oferkwam mien Moeder. Midde ien de oorlog was se ien blije ferwachting. Se wandelde is nuir juffrouw Falstar. En die befestigde wa se selluf wel wist. Dur kwam un kiendje. En se was dur nie eg blij mee. Gelukkig hadde we un femilielid buute de stad, die un kafé had. Dus die hadde wel wa te feruile. Tante Toos, soe hiette mien tante, had so hier en duir wa geruild en der was dus gelukkig un redelukke uutset, kompleet met keersen en lusifers. Want die most je oek hebbe. Want dur was nao 10 uur gin licht, nog gas en oek gin elektries. Dus die keersen moste dur sien feur as det de babie 's nachts kwam. En det was mistal so. De hele dag hebbe die kleintjes tiet det se komme, mar wa duun se, se komme mistal 's nachts. Je mog ien de oorlog nuir 8 uur s'aofonds nie mer buute. Dus daor most erst feur gesurregd. Je most dan un fergunning hebbe um buute te magge lope 's nachts. Dus ging mien faoder erst nuir de Ortskommandant. Det was un hoge Duitser die feur die dinge surregde. Hij ging met een briefke fan de dokter en de froetfrouw. En dan kreeg je un briefke terug en duir stond op det je "permissie" had. Soe hiette det um buute te komme.

En jao heur ut was soe fer. Midde ien de nacht. Mien Faoder makte mien wakker en hij sei: 'Kurrie ik goi de froetfrou haole en tante Annie. Set jij fast un puir panne waoter op'. Ik was de oudste en 16 juir mar umdet je de oudste was wis je wel fan wante. Ik sie nog mien Faoder weggaan. Hij had de fergunning op sen pet gedaon met un ellestiekske. De kniepkat ien de hand en weg was die. Je wit wel, de kniepkat was un kleine saklantaoren. Die dee die dan af en toe efkes aon om un bitje te sien wuir die liep en um te laote sien det die buute mog sien. Want hij liet ut kleine ligtje steeds op sun pet schienen. Die nacht fiele dur un puir bomme op de Grote Merret. Bij keerslig en bomme werd ons Nulleke gebore. Un nacht om nooit mer te fergete. Mien broerke werd gebore met un ernstige hertkwaol. Of det met de oorlog te doen had? Det wit gin mins.
Ons Nulleke is nie oud gewurde, negentien juir. Mar ons Moeder gaf altiet de oorlog de schuld.

© Cor Lubbers - Nimweegs Plat - Oorlogsherinnering p18

REAGEER

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: