Oorlog13
En piepers, altiet piepers sat

Je most altiet besig sien met ête bij mekuir te kriege. We waore bij ons thuus met sun achten. En dan mot dur heel wat gebeure. Mien Mefrou die had nog wel soen bitje fan alles ien de kelder staon. Emmers met eieren ien de kalk. Dan blefe de eieren goed. Emmers met bonen en erten. En piepers, altiet piepers sat. Det komt se hadde un febriek fan schoensmeer en so en oek nog un klein kousefebriekske. Dus die hadde sat wat te feruile. En dat déje se netuurluk oek. Mar se was nie soe gek det se mien wa gaf.

Mar ien un oorlog kiek je nie so presies. As sei un boodschap ging doen dan douwde ik mien mantelsakke fol met bone. Ik had dan wel de senuwe. Want ik most met die dikke mantelsakke de deur uit. Laoter hek det feranderd. Ik heb as ut ware mien mantelsakke aon de binnekant groter gemaokt. So det de bone laoger ien mien sak saote. Dan kon mien Mefrou det nie mer sien. So hadde we allemaol wel wat extra. Ik het daor helemaol gin spiet fan gehad. Want sullie hadde sat en wij hadde helemaol niks.

© Cor Lubbers - Nimweegs Plat - Oorlogsherinnering p13

REAGEER

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: