Oorlog11
Och laot ons Moeder mar

Mar onderwijl ging die oorlog oek mar deur. Alles was op de bon. En fan allerlei dinge waore dur nie mer. Dur moestte hoe langer hoe meer minse ien Duitsland werreke. En op de straote sag je s'aofonds nie feul mer. Want dur was gin licht. Alles was donker. Dus feur de lol hoefde je s' aofonds nie weg te gaon. Mar mien Faoder ging s'aofonds altiet efkes nuir sien Moeder. Efkes kieke hoe of se ut makte. Je ken dé wel. Minse wurde oud en duir mo je surrug ofer hebbe.

Hij nam dan een kleine saklamp mee. Die noemde se ien de oorlog un kniepkat. Je moest dan steeds op de kniepkat drukke en dan kwam dur un klein straoltje licht. Want as de maon fol was dan was ut nog wel um te doen. Mar as de maon op sun letste stukske was dan was ut eerdedonker. Je most oek nog de raome ferduusterd hebbe so det gin straoltje licht op de straot kwam. Det deje se umdet er de hele tiet fliegtuige ofer floge. Die floge nuir Duitsland um te bombederen. As ut dan oferal eerdedonker was wiste de fliegtuige nie waor se waore. En dan konde se wel us de bomme op Nederland gooie ien plaats fan op Duitsland.

Ien ut begin fan de oorlog sei mien Moeder altiet: 'Och gaot toch slaope. Det is de post. Die brenge briefe fan de hele wereld weg. En det duun se per fliegtuig'. Mar we waore te groot gewurde um det te geleufe. Mar soe lang mien Moeder dacht det we ut geleufde liete we det mar so. Det gaf un bietje rust feur alle pertijen. Ons Moeder dacht: det heb ik goed opgelost. En wij kiender dachte: Och laot ons Moeder mar.

© Cor Lubbers - Nimweegs Plat - Oorlogsherinnering p11

REAGEER

terug


REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: