Geert Greven

Ine Weustink-Everkes, Frederick, Oklahoma, USA

Mijn Naam is Ine Weustink-Everkes.

In 1946 ben ik geboren te Nijmegen. Tot mijn huwelijk heb ik gewoond op de Weurtseweg.
Eerst op 166, later op 168. Mijn oom en tante woonden op 170, mijn grootouders op 172.
Mijn grootvader had daar een melkwinkel Roukens, was de naam. Met mijn grootmoeder bracht ik voor schooltijd al melk rond. We hadden een paar adressen, waarvan een het nonnenklooster in de Biezenstraat was. Als ik op school was bracht opa de melk rond met een pony-wagen. Achterop een grote melkbus met daaraan een kraan, waarvan ik de koperen sleutel nog heb, ook heb ik nog een halve-liter maat. Het zijn dierbare herinneringen.

Mijn moeder is geboren in de Ooij. Mijn overgrootmoeder (Moet) , ging ik vaak met mijn oma op zondagmiddag, met de bus, bezoeken. De bus stopte op de dijk, wij liepen dan over het terrein van de steenoven tussen de stapels gebakken stenen door. Met mijn ouders en broer (woont in Schagen), gingen we vaak op de fiets, dat was een heel mooie tocht. 

Na schooltijd heb ik op kantoor bij de Nyma kunstzijdespinnerij gewerkt, daar werkte mijn vader als monteur. Hij is op het bedrijf aan een hartaanval overleden, in 1968.

Mijn man heb ik leren kennen op dansles, zondagsmiddags bij de Kolping-vereniging. Hij (Ben Weustink) werkte daar in het weekend ook als kelner. Het Kronenburgerpark, daar liggen heel wat voetstappen.

Wij zijn in december 1967 voor de wet getrouwd, en juli 1968 voor de kerk. Als je voor de wet getrouwd was kwam je eerder in aanmerking voor een huis. Dat huis werd Elzenstraat 57, boven bakker Hendriks. In de winter rook het heerlijk naar speculaas. Het rook trouwens altijd lekker boven die bakkerij. Mijn man werkte toendertijd bij boekdrukkerij Mac Donald.

In 1971 zijn we verhuisd naar de Aldenhof, Dukenburg. Een grotere woning, want het 2e kindje kwam. Bij 2 is het overigens gebleven.

In 1980 zijn wij verhuisd naar Maarssenbroek, omdat mijn man daar een baan had gekregen. In 1988 zijn wij verhuisd naar Veldhoven weer omdat mijn man een andere baan had. In die baan heeft hij veel gereisd. In 1989 werd mijn man uitgezonden voor een half jaar naar Arizona. Daar heeft mijn dochter (in Texas, had ze een stageplaats) haar man leren kennen.

Mijn man is helaas in 1995 overleden. Mijn dochter, haar man en drie kinderen wonen nu in Frederick Oklahoma, daar hebben zij een dairy met een broer van mijn man en zijn gezin.
Mijn zoon woont nog in Nederland, daar ga ik wel elk jaar naar toe.

Dit jaar ben ik in oktober voor 3 weken geweest, waarvan een halve week in Nijmegen. Op de Muntweg heb ik gelogeerd bij mijn schoonzus en zwager. Er wonen meer familieleden in Nijmegen. Maar ook dierbare vrienden, waar ik al ruim 30 jaar mee omga, en nog steeds contact mee heb.

Sinds 1 jaar woon ik nu in Frederick, Oklahoma. Mijn dochter woont hier met haar kinderen, en ik woon hier erg prettig. Zij leeft buiten Frederick, ik in het stadje zelf.

Nijmegen zit in mijn bloed. Altijd is er een warm plekje voor die stad. Toen mijn man overleed heeft men mij weleens gevraagd of ik er niet naar terug wilde. Maar daar had ik geen behoefte aan. Wat je achter je laat wordt nooit meer hetzelfde, Maar het is en blijft een stad die ik heel graag bezoek.

Genoten heb ik van de andere inzendingen. Toch de herkenning, Het Goffertbad, de Muntweg, Bosbesstraat, zoveel bekende namen.

Aan iedereen de hartelijke groeten en heel veel succes met de website.

Ine Weustink -Everkes, Frederick, Tillman county Oklahoma.
ineeverkes@pldi.net

terug

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: