SnijdersCat

De Snijderskazerne:

De Snijderskazerne aan de Gelderselaan werd gebouwd in 1906, een jaar nadat iets noordelijker een vrijwel identiek complex werd opgeleverd. Het hierboven afgebeelde gebouw heette aanvankelijk Tweede Infanteriekazerne, maar werd in 1934 vernoemd naar generaal Snijders, die bevelhebber was tijdens de mobilisatie in 1914. De Eerste Infanteriekazerne werd in hetzelfde jaar vernoemd naar generaal Krayenhoff, die in de eerste helft van de 19de eeuw enkele forten rondom Nijmegen liet bouwen. Hij gaf tevens de opdracht om Nederland voor het eerst geheel (gedetailleerd) op kaart vast te leggen.
De Snijderskazerne staat op wat nu bekend is als het LIMOS-terrein. LIMOS staat voor de Luchtmacht Instructie en Militaire Opleidingen School, die van 1951 tot 1995 in het complex gevestigd was. Kort na 2000 zijn er in en om de kazerne woningen gebouwd.

terug

Reactiepagina
Reactie 1:

Geert de Moor, 20-02-2015: Ik ben in juli 1958 hier als luchtmacht soldaat aan een 3 maanden opleiding begonnen.
Na een paar weken moesten wij naar een tentenkamp omdat buitenlandse militairen voor een week onze kamers tijdens de 4 daagse nodig hadden.
De Snijderskazerne en het Kraaienhof waren een geheel. Bij het wachtlopen moest ik in de nacht bij de poort van het Kraaienhof met geladen Uzi staan.
Mooie tijd, om nooit te vergeten. Ik zou graag weer mensen ontmoeten die van dezelfde lichting zijn.
Reactie 2:

Geert de Moor, 21-02-2015: Wat aanvullingen en details: wij waren gemiddeld 18 tot 19 jaar.
Het Kraaienhof was onderdeel van onze opleiding, bijvoorbeeld de sportschool en kapper waren daar.
Ook leuk om te vermelden, waren de "de slechte kroegen" waar we als KLM soldaat niet mochten vertoeven. Alleen al door deze restrictie werden er toch af en toe militairen door de MP gesnapt.
Na drie maanden was er ergens in de stad een afscheidsfeest, waar zover ik nog herinner behoorlijk gedronken werd, en vele glazen als souvenir mee naar de Kazerne werden genomen.
Iedereen werd na de drie maanden naar een nieuwe opleiding gestuurd, waarbij ik zelf naar De Lier, een klein dorpje onder Delft, voor weer een driemaandelijkse opleiding Navigatie.
Reactie 3:

Cor van den Hoff, 22-02-2015: Hallo Geert, ik ben in de Krayenhoff begonnen in 1955, 3-1 dan op weg naar Princebosch voor LBK bewakings dienst maar na een paar maanden naar de plaatselijke administratie-geheime dienst. Na korte tijd terug naar Nijmegen (mijn woonplaats) naar 4-2 in de Snijders. Administratie overdag, weekend vrij en thuis slapen! Mijn liefje wat wil je nog meer. Er uit in 1957. Dan helemaal er uit naar Australie in October 1957. Ben nog eens een paar keer terug geweest (13 keer) inclusief tijdens het 75 jarig bestaan van de luchtmacht. Het bezoek was aan de Deelen vliegbasis. Groeten Cor
Reactie 4:

Geert de Moor, 22-02-2015: Hi Cor, leuk jouw verhaal te lezen. Princebosch komt ook in mijn verhaallijn voor. Namelijk tijdens mijn diensttijd kreeg ik verkering met een dochter van een Sergeant-Majoor die toen van Vliegbasis Woensdrecht naar Gilze-Rijen overgeplaatst werd en in een van de huizen/gebouwen op Princebosch ging wonen. Wat ik me nog goed herinner is de beveiliging van het kamp, en de onderofficiers mes, waar ik alleen met mijn burgerkledij binnen kon. Later is me verteld dat de Duitsers tijdens WW2 al deze gebouwen op kamp Princebosch hebben gebouwd?
Leuk om ook deze episode nog eens door te nemen. Ik ben uiteindelijk in 1960 op vliegbasis Woensdrecht afgezwaaid.
Reactie 5:

Geert de Moor, 13-06-2015: Na 57 jaar weer in Nijmegen. Een geweldige ervaring om weer van het station over de Groesbeekse weg te lopen.
Ik was verbaasd dat er eigenlijk vanaf de voorkant van de weg kijkend richting Krayenhoff en Snijderskazerne niet veel veranderd is. Uiteraard is de ingang van de Krayenhoff met het het leuke restaurant aan de voorkant compleet anders, maar als ik het met foto-materiaal vergelijk, is de het aanzien niet veranderd. Zelfs de wachthokjes waar ik destijds in stond, zijn niet veranderd. Achter de twee kazernes kon ik gelijk terug vinden waar vroeger onze kamers waren, alleen nu anders ingedeeld.
Het hele complex is op een prachtige manier gerestoreerd. Ook gebouwen die in mijn tijd voor iets anders dienst deden stonden nog overeind, zoals het foeriers gebouw waar we bij aankomst kleding en slaapzakken kregen stond nog mooi op zijn oude plaats.
Ondanks de hitte was het een geweldige dag, waar het geheugen echt zijn best moest doen. Hopelijk kan ik het een keer overdoen.
Wat ik miste was een kleine shop voor fotomateriaal en aandenkens van de LIMOS periode. Zou misschien best in het restaurant kunnen.
Groetjes vanuit Ossendrecht, Geert

Reactie 6:

Geert de Moor, 19-07-2015: Hierbij stuur ik 2 foto’s genomen in 1958, waarschijnlijk juli of augustus. De groep en de kleinere groep waren kamergenoten, plaats was de ruimte tussen kamer-vleugels gelegen achter de kazerne. Dat waren toen geplaveide binnen ruimten waar we moesten aantreden. Bij mijn bezoek van vorige maand, waren er nu wat aangelegde tuintjes.
Jammer genoeg ken ik geen namen meer. Hopelijk worden deze plaatjes door de oude maatjes herkend, zou leuk zijn om weer eens contact te hebben.
Foto's militairen bij Snijderskazerne in 1958 (nummertjes zien? muis over of klik op de foto)
1: 2: 3: 4: 5:
6: 7: 8: 9: 10:
11: Geert de Moor12: 13: 14: 15:
16:
Reactie 7:

Henk Frings, 04-10-2015: Ik dacht dat lichting 1957-2 de laatste waren met kistjes aan en enkelstukken: zwarte werkschoenen met in de zool nagels, en daarboven groene enkelstukken die gedeeltelijk over de schoen passen en de rest net boven de enkels. Dus als je de uniformbroek aan had was het net of je een plusfour aan had.
Ben zelf van 57-2 en zat bij de lichte Lua. in Ossendrecht, naderhand de Wittenberg bij Stroe, Garderen etc.
Reactie 8:

Geert de Moor, 16-10-2016: Beste Henk, misschien een beetje laat, maar even reageren op jouw stukje.
Omdat ik toevallig uit Ossendrecht kom even reageren op de kleding die we droegen.
We droegen de meeste dagen tijdens werk en training een camouflagepak en uiteraard de kisten. En we moesten in de eerste drie maanden van onze opleiding zelfs tijdens het weekend onze uitgaans-outfit dragen, na de drie maanden kon je weer je burger spullen tijdens de weekenden aandoen. De enkelstukken droeg je alleen maar op of rond de kazerne.
Het poetsen van je koppel en enkelstukken in de lichtblauwe kleur was een dagelijks terugkerende bezigheid.
Als je uiteindelijk op je Basis gestationeerd was had je meer kledingvrijheden.
Reactie 9:

Gerard Centen, 16-10-2016: Na de oorlog, jaren 50 kreeg de LSK hun eerste militaire opleiding in Nijmegen.
In 1952 was er een korporaal die zong uit de film High-Noon, het lied Do not forsake me my darling, (in de film gezongen door Frankie-Lane); dat werd voor korporaal Joop de Knecht een gouwen plaat. In Nederland kreeg de LSK al gauw de bijnaam High-Nooners. De korporaal ging vrolijk verder met zingen met nog een grotere hit, gezongen met een koor van LSK soldaten: Ik sta op wacht en denk aan jou...
Ja, in 1954 moest ik zelf in dienst bij het korps mariniers. Vier maanden opleiding en dan 16 maanden naar Nieuw-Guinea. Wij kregen te horen van het kader: "Als je op wacht staat dan moet je niet denken aan de wijven, maar goed uit je doppen kijken, en daarna op je tampat (bed) zing je maar ja als ik in mijn klamboe lig te dromen."
Nu het einde van het verhaal !! Het korps mariniers werd in 1665 beroemd door Michiel de Ruyter, en de LSK soldaten in 1952 werden in een keer beroemd en bekend door LSK korporaal Joop de Knecht.

Redactie: Joop de Knegt is te vinden op Wikipedia en op YouTube:

Reactie 10:

Johnny Meuleman, 16-10-2016: Hoewel ik een stuk jonger ben ken ik het 2e liedje wel.
Voor degene die dit nummer kent, mij is dat liedje zo geleerd :

        Ik sta op wacht ... zonder hemd, zonder broek,
        en denk aan jou ... zonder hemd, zonder broek.


Ik vermoed dat deze versie onder de ouderen best wel bekend is.
Reactie 11:

Leo Verhees, 11-11-2016: LSK..(Het corps Luchtvaarttroepen was toen nog een onderdeel van de Landmacht en werd in 1952/1953 de zelfstandige Koninklijke Luchtmacht.)

Graag wil ik enige informatie geven over de tijd vóór de eerder genoemde jaren in de Nijmeegse kazernes.
Op 20 november 1951 werd ik geplaatst in een "tussenlichting" bestaande uit 40 jongens/mannen van verschillende jaargangen voor een verkorte opleidingstijd. Onder andere 2 artsen, 2 tandartsen en zeevarenden, velen in de leeftijd tot 30 jaar waarvan de meesten de dienstplicht nog moesten vervullen. Ook waren er een aantal bestemd voor de opleiding tot straaljagerpiloot die later verder gingen in Canada.
Tussen dit gemêleerde gezelschap bevond ik mij als 19-jarige en ik bleek bestemd te zijn voor de opleiding tot fotograaf.
Wij vormden het 4e peloton van de 4e compagnie en waren gelegerd in de laatste barak aan de zijde van het Molenveld en de stormbaan. We hadden één al gedragen kaki uniform en één grijs/blauw uitgaansuniform en overhemden met losse boorden! De recrutentijd was 3 weken waarbij we de kazerne alleen enkele avonden mochten verlaten in pelotonsverband naar het militair tehuis. Onze opleiding bestond uit exercitie, onderricht in de krijgstucht, 2x zwemmen in het Sportfondsenbad waarvoor 's-morgen om ca. 6 uur in korte broek werd afgemarcheerd, 1x stormbaan, 1x schietbaan (met het type geweren zoals nog gebruikt tijdens de 1e en 2e wereldoorlog).
3 Dagen voor het Kerstverlof hadden we als slot van de korte opleiding een avondoefening op de Kwakkenberg waarbij we ons zouden moeten verdedigen tegen een aanval van de 3 pelotons recruten die al in oktober waren opgekomen. We hadden de verdediging ingenomen rond de Sophiaweg waar nu de speeltuin is. De avond was fris en "de vijand" hebben we nooit gezien omdat die de aanval ca. 3 km verder, bij de hoogte 80, dachten te moeten inzetten. Later die avond bleek er een verjaardagsfeest te zijn in een van de woningen en daar werden we om de beurt, in groepjes, in de keuken verwend met cola+ en hartigheid. Ver over tijd kon men ons eerst niet vinden toen de oefening was afgelopen hetgeen resulteerde in een afmars naar de kazerne onder commando van de militaire politie en het kader. Die nacht werden de verhoren door de cie.commandant, de Lt. W.van Veen, afgenomen hetgeen resulteerde in 2 dagen verzwaard arrest voor 38 man en 8 dagen voor mij en nog een uit Nijmegen afkomstige recruut omdat men aannam dat wij het initiatief hadden genomen.
Verzwaard arrest hield in dat de gestraften na diensttijd normaal in de cel, maar nu door het grote aantal, op de kamer moesten blijven. De cel in de Krayenhoffkazerne werd wel na de 3 dagen ons deel, we mochten nog voor oudjaar naar huis.
Begin januari 1952 werden we allen overgeplaatst naar de opleidingen op verschillende basis waarbij Ypenburg mijn eerste plaatsing was.
L.V.

Redactie: wat is cola+ voor iets?
Leo: De cola+ bestond uit een glas cola met een toevoeging van een scheut jenever, gin of whisky, in die tijd een veel gedronken drank.
Reactie 12:

Paul Broekman, 13-11-2016: Hallo Gerard Centen, ik las jouw reactie nr 9 over Joop de Knegt. Ik weet niet of ik het helemaal goed begrepen heb, maar je wekt de indruk dat het lied 'Ik Sta Op Wacht...' opgenomen is in de tijd dat jij in dienst zat in Nieuw-Guinea. Het lied is echter na jouw diensttijd in 1957 pas uitgekomen.
Waarom ik dit wilde vermelden, komt door het feit dat ik mij enigszins verdiept heb in soldaten die een zangcarrière hadden: Elvis Presley, de Blue Diamonds, Dominique Vos. De laatste van latere tijd.
Ik ken het door jouw genoemde lied 'Ja, als ik in mijn klamboe lig te dromen' niet. Ik zocht het op en zag dat het van Lou Bandy was, een zanger en entertainer van voor mijn tijd. Het lied gaat eigenlijk ook over het thuisfront, de familie en het meisje waarnaar je verlangt.
Reactie 13:

Gerard Centen, 16-11-2016: Hallo Paul Broekman, ik denk dat je gelijk hebt. Ik sta op wacht van Joop de knecht kwam in 1957 op de markt en werd een hit. Ik heb er nog over nagedacht: in september 1957 was ik voor herhaling in Doorn, en daar in de kantine (met een slok op) heb ik dat liedje ook meegezongen, en later gedacht dat het in Nieuw-Guinea was. Alcohol is slecht voor je geheugen zegt mijn vrouw, maar bij matig gebruik kan het ook gezellig zijn.
Reactie 14:

Willem van Doorn, 19-11-2016: Mijn legernummer 280930211, mijn geboortejaar, de eerste twee cijfers. Op 15 April 1948 kwam ik in militaire dienst voor de LSK, mogelijk waren wij de eerste van dat legeronderdeel in de Snijderskazerne, (een deel van de Kraaienhof) nadat LSK de stad Breda verliet. Na zes weken verlieten wij als geoefend militair Nijmegen en een vervolg op vliegveld Twente, in september terug naar Nijmegen in afwachting van uitzending naar Java. In 1950 weer terug in Nederland.
Reactie 15:

Geert de Moor, 10-01-2017: Leuk om alle reacties van verschillende mensen die ook iets hadden met de Snijderskazerne en Kraaienhof te lezen. Zoals ik in mijn reactie van 13-06-2015 aangaf was het weerzien van beide kazernes, en de gevoelens die dan weer naar boven komen.
Ook worden door de verschillende schrijvers weer dingen naar voren gebracht die ik zelf al was vergeten, zoals het 2x zwemmen per week in het sportfondsenbad wat door mij persoonlijk een aparte belevenis was. Mijn zwemkunst was niet geweldig voordat ik in Nijmegen terecht kwam, maar door de instructeurs in het bad was ik na de 3 maanden in de opleiding een bekwaam zwemmer geworden.
Ook de Cola tik (of + ) was ook in mijn diensttijd een heerlijke versnapering. En uiteraard was zeker bij de luchtmacht Joop de Knecht een bekend figuur. Wat Leo Verhees vertelde over de strafmaat bij het LSK herinnerde me aan een voorval op onze kamer waar personen in hun slaap met schoensmeer waren behandeld en als strafmaat heel de kamer een weekend op de kazerne mocht blijven, maar uiteindelijk hebben we het allemaal overleefd.
Reactie 16:

Willem van Doorn, 10-01-2017: Wat hebben die maatjes genoten, ik had liever iets anders gedaan. Na de uitzending weer aan de gang bij PBNA (schriftelijke cursus} en kon gelukkig terug naar mijn werkgever van voor mijn dienstplicht.
Bij mijn terugkomst hadden wij geen LSK uniform maar een landmacht kleding, de broek in een andere tint dan de rest en zwarte tropenschoenen, had nog wel een luchtmacht overhemd aan en mijn luchtmacht kepi. Bij mijn thuiskomst hoorde ik buurtgenoten fluisteren "waar is die bij geweest?"
Per abuis werd ik opgeroepen voor herhaling bij de AAT, maar dat bleek een vergissing, ik had vrijstelling van het directoraat van energievoorziening.
Reactie 17:

Joop Dietz, 04-12-2017: Ik ben in 1950 opgeroepen voor de Aan- en Afvoertroepen maar omdat ik bij de KLM werkte als technisch tekenaar werd dit gewijzigd in de luchtmacht (LSK). Opgekomen in Nijmegen Snijderskazerne. Na drie maanden opleiding als technisch tekenaar geplaatst in Scheveningen bij de Luchtmachtstaf op de Gevers Deynootweg. We lagen in Den Haag in de Oude Alexanderkazerne. Het was dus elke dag heen en terug marcheren. Leuke tijd gehad. Na 26 maanden met groot verlof in 1952.
Reactie 18:

Bert Jacobs, 25-08-2018: Ik heb een foto waar ik sta naast een Super Sabre die was opgesteld op het exercitieterrein van de Limos. Ik had daar mijn recrutenopleiding.
Dat was in september 1962.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: