KrayenhoffCat

De Krayenhoffkazerne:



Aan de Groesbeekseweg en Gelderselaan staan naast elkaar twee vrijwel identieke gebouwen, die aan het begin van de vorige eeuw werden gebouwd in de Hollandse neorenaissancestijl. In 1905 kwam de 'Eerste Infanteriekazerne' - nu Krayenhoffkazerne - gereed, een jaar later volgde de voltooiing van de 'Tweede Infanteriekazerne', die nu Snijderskazerne heet.
De Eerste Infanteriekazerne werd in 1934 vernoemd naar baron C.R.T. Krayenhoff, die leefde van 1758 tot 1840. Deze Nijmegenaar schopte het van arts tot vestingbouwkundige - ook rondom Nijmegen liet hij enkele forten bouwen - en werd uiteindelijk zelfs minister van oorlog. In deze functie gaf hij opdracht om heel Nederland gedetailleerd in kaart te brengen, iets wat nog niet eerder was gebeurd. In het eveneens naar hem vernoemde Krayenhoffpark ligt, omringd door een hekwerk, zijn grafzerk.
De langgerekte Krayenhoffkazerne telt enkele mooie details, die ook terugkomen in de Snijderskazerne. Aan weerszijden van de ingang zijn de wapens van de provincie Gelderland en van Nijmegen aangebracht. De sluitsteen van de boog boven de ingang toont de gehelmde kop van Mars, de Romeinse god van de oorlog. Verder wordt de trapgevel boven de ingangspartij bekroond met een in natuursteen gehouwen leeuw. In 1941 werd deze leeuw door de Duitse bezetter van zijn plek gehaald.
Het oorspronkelijke hekwerk rondom het complex is grotendeels behouden gebleven. Ook een viertal wachthokjes staat er nog.

krayenhoff001.jpg krayenhoff002.jpg krayenhoff003.jpg krayenhoff004.jpg krayenhoff005.jpg
krayenhoff006.jpg krayenhoff007.jpg

REAGEER

terug

Reactie 1:

B. D. Poppen, 13-08-10: Door een gelukkig toeval kwam ik op uw prachtige website terecht, waarop ik o.a. enige verrassende informatie vond over de Krayenhoffkazerne.

In deze kazerne heb ik van 27 november 1962 tot februari 1963 mijn opleiding gevolgd bij de KLU. 27 november 1962 was de dag waarop de actie “Open het dorp” werd gehouden en het eerste wat van mij, als rekruut, werd verlangd bij het betreden van de kazerne, was een gift t.b.v. deze actie. Een dag later overleed prinses Wilhelmina en ik herinner mij nog goed hoe wij daarover, opgesteld op de exercitieplaats, in kennis werden gesteld.

Het begin van 1963 kenmerkte zich door streng winterweer. Op 18 januari 1963, de dag van de Elfstedentocht, had ik kamerwacht en moest zodoende binnenblijven, hetgeen mij echter in staat stelde naar de radio te luisteren en het verloop van deze barre tocht te volgen, die gewonnen werd door Reinier Paping.

Ook Nijmegen had behoorlijk veel last van de strenge winter en met name van de vele sneeuwval. Om de stad te behoeden voor een dreigend isolement, werden wij soldaten ingezet als sneeuwruimers. Een week lang hebben we dan ook met zeer velen tonnen sneeuw geruimd. Als dank werd ons door het stadsbestuur een amusementsavond in de schouwburg aangeboden. Ook wij militairen hadden last van de strenge winter. Zo heb ik maar één keer een schietoefening meegemaakt en geen enkele keer een veldoefening. De tent die tot mijn uitrusting behoorde, heb ik dan ook nimmer gebruikt. Lastiger echter was het bevroren zijn van vele waterleidingen. Zo heb ik een aantal weken lang mijn mess tins (dubbele etenblikjes) met sneeuw moeten schoonmaken.

Vrijdags kregen we steevast twee eieren bij het eten en aan het begin van de avond marcheerden wij in lange colonnes naar het station, om met speciale militaire treinen (onverwarmd) met verlof te kunnen gaan. Zondagsavonds keerde ieder echter op eigen gelegenheid weer terug.

Een onderdeel van de opleiding was het wachtlopen en ik heb dan ook meerdere keren staan te kleumen tijdens nachtelijke koude uren. Dit gebeurde echter op locaties op het kazerneterrein. Aan de poort staan was er niet bij, dat gebeurde door ervaren rotten van de LBK. Een enkele keer hadden we zwemmen in het sportfondsenbad, waarvan het water nauwelijks verwarmd was en ik dan ook elke keer van de kou kramp in mijn benen kreeg. ’s Avonds mochten we de kazerne uit en dan ging het steevast naar het PMT-gebouw, waar nog iets van de sfeer en de warmte, van thuis was terug te vinden. 

Begin februari zat mijn opleiding bij de LIMOS erop en vertrok ik naar De Lier, waar een opleiding voor radarbediening volgde. Hier kon ik de tien kilo terug winnen, die ik in het “Spartaanse” Nijmegen was kwijtgeraakt. Ondanks de kou en “ontberingen”, heb ik het in Nijmegen wel naar mijn zin gehad en er dan ook een blijvend positief gevoel aan overgehouden.

Ik heb dan ook met een glimlach de foto’s op uw website van de Krayenhoffkazerne bekeken.

Reactie 2:

Martin van Baaren, 20-01-2013: Grappig, vond bij toeval dit verhaal! Ik heb in precies dezelfde periode in deze kazerne ook mijn eerste opleiding bij de LIMOS gehad en dus hetzelfde beleefd. Heb ondanks de extreme koude, met exeritie in de barakken, omdat het Molenveld spiegelglad was.... toch ook mooie herinneringen overgehouden aan bv. de kaartleesoefeningen en de droppings op Heumersoord. Deze werden dan vaak afgesloten ergens in een café waar de peletonscommandanten aanwezig waren, zoals de Sgt'n: Aalders en Burgers. Ben na de recrutenopleiding naar Delen gegaan voor opl. vliegtuiginstrumentmaker en vervolgens naar Twente met een opleiding op de Starfighter en later heb het laatste jaar op vliegbasis Ypenburg gelegen. Ben na 23 maanden afgezwaaid.

Reactie 3:

Rob Essers, 27-01-2013: De zin "Het zijn kazernecomplexen, beide ontworpen door G.W.J. Koolemans Beijnen, naar wie overigens een straat naast het terrein is vernoemd." kan beter geschrapt worden, zie ook reacties op zoekplaatje ZP098 (Willem Frederik Karel Bischoff van Heemskerck).
[Redactie: de bedoelde zin is nu verwijderd.]

De aangrenzende straat is vernoemd naar eerstaanwezend ingenieur Jan Pieter Koolemans Beijnen (1854-1930) die in 1902 uit Nijmegen vertrok. Hij was een broer van noordpoolreiziger Laurens Reinhart Koolemans Beijnen (1852-1879). Zijn oudste broer Gijsbertus Johannes Willem Koolemans Beijnen (1848-1928) was historicus.

De Nijmeegse infanteriekazernes zijn gebouwd onder leiding van Arie Vogelenzang (1860-1907). Deze behoren tot de tien kazernes van het type 'Lineair met achtervleugels' die in de periode 1877-1906 in Nederland zijn gebouwd.

Reactie 4:

Cor van den Hoff, 10-11-2013: Mijn tijd bij de Luchtmacht begon in October 1955 in de Kraaijenhof kazerne. Geboren in Nijmegen was ik dus dicht bij huis maar in de eerste drie weken mocht je niet buiten de poort dus dan maar naar het militair tehuis in de stad. De opleiding achter de rug overgeplaatst naar Princenbosch bij Gilze Rijen in hartje winter. De eerste mars die we deden was dan ook van NS station Gilze Rijen via de vliegbasis in de sneew. Daar kreeg bijna iedereen wintervoeten van. Er was niet genoeg slaapplaats in de kazematten dus sliepen we er bovenop onder de dakpannen er werden dan smorgens wakker met een bevoren deken en sneeuw door de wind binnen gebracht. Zwemmen deden we in Breda met vrachtwagens heen en terug en longen vol met uitlaatgassen. Aangesloten bij de Administratieve dienst voor een paar maanden en daarna terug naar Nijmegen 4-1 Squadron en 3-1 Squadron administratie na afzwaaien in Juni 1957 met "vacantie" tot begin October 1957. Daarna naar Australie hoera !!!

REAGEER

Reactiepagina

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: