Grenspalen nabij de Weurtse sluis

Grenspalen nabij de Weurtse sluis:

Net zoals het Rijk de loop van de landsgrens heeft gemarkeerd met grenspalen, bakenden verschillende gemeenten in het verleden hun gemeentegrenzen af. Soms gebeurde dat door middel van grote stenen, soms met natuurstenen palen en later vooral met betonnen palen. De palen werden versierd met het gemeentewapen of op zn minst met de eerste letter van de gemeente.
De Nijmeegse gemeentegrenzen worden in tegenstelling tot die van bijvoorbeeld Apeldoorn, Uden (NB) en de voormalige gemeente Diepenveen (Ov) niet stelselmatig door palen gemarkeerd. Maar rondom de sluizen bij Weurt zijn toch werkelijk enkele grenspalen te vinden. De betonnen palen met stompe punt dragen aan de voor- en achterzijde de initialen van Nijmegen en Beuningen.
Waarschijnlijk zijn ze in het verleden (misschien rond de jaren 50) door de gemeente Beuningen op haar toenmalige gemeentegrenzen geplaatst. Rond 1980 werd de grens tussen Nijmegen en Beuningen op diverse plaatsen verlegd, waardoor de meeste palen nu niet meer op de gemeentegrens staan.
Tot in 2006 bevonden zich acht grenspalen aan de Westkanaaldijk, nabij de Weurtse sluis. De palen stonden hier kriskras aan weerszijden van de weg, wat deed vermoeden dat de meeste hier pas later (na de grenswijzigingen) lukraak zijn neergezet. Slechts twee palen staan precies op de vroegere gemeentegrens.
Ook bij een bushalte aan de Industrieweg stond een grenspaal op zijn oorspronkelijke plek. Niet ver daarvandaan staan aan de Oostkanaaldijk nog twee soortgelijke grenspalen, eveneens op hun oorspronkelijke plaats.
In verband met een opknapbeurt van de Westkanaaldijk en de verhoging van de sluis bij Weurt zijn eind 2006 diverse grenspalen verdwenen, waarschijnlijk voorgoed.

terug

Reactiepagina
Reactie 1:

Mw. Jopie Huisman, 03-09-2014: Mijn ouders hadden vanaf hun trouwdatum in 1952 een woonark + olieboot + scheepsmaterialen aan de zogenoemde 'buitenkant sluis' (Waalzijde). Het bedrijf, dat uiteindelijk helemaal werd overgenomen van de vader van mijn moeder, was gelegen aan/in het zuidoost-hoekje bij de ingang van Sluis Weurt (Nijmeegse kant). Bovenaan de weg staat nu nog een hoekig electriciteits-gebouwtje.

Vr mijn geboorte in 1957 werd de woonark door de sluis geschut en lagen zij 'aan de binnenkant' op het Maas Waalkanaal (Weurtse kant). Het adres werd Westkanaaldijk 4 te Weurt, het telefoonnummer was 08897-423. Achter ons, in de hoek bij de oprit naar de sluis, was nog ruimte voor waterboten (ongenummerd of huisnummer 2).
Op die plaats in het kanaal ben ik aan boord van Woonark "Trejo" geboren en op mijn geboorte-akte staat als geboorteplaats Nijmegen! Precies op niemandsland, het kanaal, de grens tussen het dorp Weurt en de stad Nijmegen. Mijn zusje volgde 2 jaar later. Ik werd dezelfde dag gedoopt in de Theresia-kerk in het Waterkwartier. Hier zijn mijn ouders getrouwd en gingen zij regelmatig ter kerke.

Toen wij eens rond de Kersttijd (ca. 1963) met mijn grootouders naar de H.Mis gingen, hield pastoor Litjes ons bij de uitgang aan. Hij deelde mede, niet langer te willen "gras-duinen" (mooi vreemd woord voor een klein meisje als ik toen was) onder andermans parochie. "Al die woonarken" vielen voortaan onder de kerk van Weurt, Gemeente Beuningen, aldus meneer Pastoor. Wij verlieten perplex de kerk, ik voelde goed de stemming aan, en mijn ouders zijn nooit meer ergens 'vast' naar toe gegaan.

De kleuterschool volgde ik al in Weurt, net als de Lagere School. Van daaruit deed ik met Hemelvaartsdag op 7-jarige leeftijd de H.Communie in de H.Andreas-parochie te Weurt. Ik kom uit een klein en intensief zakengezin, ik weet wat wachten is -want de klant is koning-, had een fantastische jeugd, kende kinderen van school uit het dorp, en speelde thuis met kinderen van buren/collega-concurrenten van mijn ouders.
Iedere woonark, nu bunkerstations geheten, voerde een eigen merk: Caltex/Chevron/Vecoma, Shell, Esso, BP, en als laatste was er een woonark van de parlevinker, tegen de loswal aan. Al jong zag ik onze klanten uit Belgi, Duitsland, Frankrijk, maar ook uit andere delen van Nederland, andere gezindten en gewoonten en ik kende het verschil tussen diverse dialecten en talen. En wij hadden telefoon!
In de bloemen- en koeienweide, nu de nieuwe sluis met de 3 markante hoge bogen, leerde ik de natuur kennen door op mijn buik in het gras te mijmeren en te spelen, dat de hemel groen was... Ik kende dieren en planten van zien, lang voordat ik hun namen leerde kennen en vond dat precies de juiste volgorde...

In 1970 werd het water weggepompt en weggesluisd (!) uit het Maas Waalkanaal, de woonarken vielen droog, schepen lagen gestrand en het was een onwerkelijk en blubberig gezicht. En aan n kant stil, er werden vanaf 04.00uur geen scheepsnamen meer afgeroepen, waarop de schippers naar voren kwamen om te worden ingedeeld voor een schutting.
Touwen, later van nylon, en staaldraden in het gangboord, meeuwen!, geur van olie en benzine, het 'aanslaan' (weet niet het juiste woord) van de Centrale, muggen, geroep, geluiden van diverse motoren (die ik leerde onderscheiden), lekker buiten en zwemmen vanaf de woonark.
Zwemmen! Eerst met een touw om het middel, zwemvest aan, autoband om. Via school kreeg ik zwemles in Ewijk en later op de Lindenhoutstichting. Ooit werd een taxi gebeld om te kunnen gaan zwemmen in Bad Oost: tranen met tuiten heb ik gehuild in een totale paniek vanwege joelende kinderen en chloor in een benauwd binnenbad...

Twee jaar HAVO bracht ik door aan Scholen-gemeenschap "Nijmegen West", Rosa Stichting, aan de Dennenstraat. Daarna nog twee jaar MAVO bij dezelfde SG "Mariken van Nieumeghen". In het eindexamenjaar verkochten mijn ouders de zaak, toen de nieuwe sluis werd gerealiseerd en de woonarken werden verplaatst naar de Oostkanaaldijk. Daarna volgde nog een jaartje bij Instituut Schoevers aan de Graafseweg.

Ik had en heb nog steeds veel plezier van mijn achtergrond. Een mooie aparte wereld waar vrouwen n mannen een team waren in een overwegend mannelijke omgeving van staal, hout, machines, scheeps-motoren en dito materialen, kranen, schippersmode, overalls, zand en grint. En water trekt! Ik had mijn jeugd, mijn leven, niet willen missen!

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: