Begijnenstraat 29: het voormalige Protestants Weeshuis:

In haar testament van 1554 liet de rijke weduwe Stijn (Christina) Buys een som geld na die moest worden gebruikt voor de opvang van wezen. In 1560 werd een weeshuis aan de Broerstraat gesticht, dat echter na twee jaar te klein bleek te zijn. Daarop werd het Begijnenklooster aan de Begijnenstraat betrokken. Na de stichting van een Arme Kinderen Weeshuis in 1638 op het Hessenbergklooster aan de Doddendaal werd het weeshuis aan de Begijnenstraat, dat alleen voor burgerkinderen was, het Burger Kinderen Weeshuis genoemd. In 1644 werd het onderkomen grondig verbouwd, waarbij het zijn huidige classicistisch-barokke gevel kreeg. De gevel recht tegenover de toegangspoort werd ontworpen door de Haarlemse bouwmeester Salomon de Bray, terwijl de haaks daarop staande gevel enkele jaren later in dezelfde stijl werd gebouwd door Simon Bosboom. Het complex bleek nog te klein en ergens tussen 1650 en 1660 werd een aangrenzend pand aan de Papengas bij het weeshuis getrokken.
Evenals het exterieur is het interieur van het gebouw in de loop der tijd vrij intact gebleven.
In 1817 werd het Burger Kinderen Weeshuis protestants, terwijl het weeshuis op de Hessenberg het ‘Roomsch Katholyke Weeshuis’ werd.
De poort bij de ingang aan de Begijnenstraat komt uit het midden van de 19de eeuw, maar bevat nog oudere elementen: het halfronde reliëf is afkomstig van de oorspronkelijke poort uit 1612, de beelden van de weesjongen en het weesmeisje zijn in 1645 door Mr. Gerhard Gröninger gemaakt en het driehoekige fronton, dat de poort bekroont, komt uit 1785.
In de tuin van het weeshuis staat nog een poort. Deze poort uit 1860 vormde vroeger de toegang tot het rooms-katholieke weeshuis aan de Doddendaal, tot het in 1959 – in licht vereenvoudigde vorm – aan de achterzijde van het Protestants Weeshuis werd geplaatst.
Overigens had het weeshuis aan de Begijnenstraat in 1953 zijn functie al verloren. Nu zijn er een wijk- en verzorgingscentrum in gevestigd.