Nijmegens tweede stationsgebouw:

Het huidige stationsgebouw aan het Stationsplein is al het vierde Nijmeegse station op rij en het derde op deze plaats. Het allereerste spoorwegstation uit 1865 stond ongeveer ter plaatse van concertgebouw De Vereeniging en was een simpel houten stationsgebouwtje met enkele loodsen. Op deze foto is het nog te zien. Vanaf het stationnetje liep de spoorlijn langs een gedeelte van de Groesbeekseweg, waarna hij afboog naar het zuiden, richting Groesbeek en Kleve. Aan de andere kant liep het spoor door naar de Nieuwe Haven.
In 1874 begonnen de voorbereidingen voor de aanleg van de spoorlijn tussen Arnhem en Nijmegen. Het spoorlijntje naar Kleve werd op Nijmeegs grondgebied deels verlegd (waarvoor onder meer de zogenoemde ‘spoorkuil’ werd gegraven) en men plande een nieuw station ter plaatse van het huidige centraal station.
Toen in 1879 de spoorlijn Arnhem Nijmegen werd geopend, beschikte de stad echter nog niet over een volwaardig stationsgebouw. Men moest voorlopig volstaan met een stationnetje in vakwerkbouw, dat in datzelfde jaar was opgetrokken. Pas in 1892 begon de bouw van een volwaardig station, naar een ontwerp van rijksbouwmeester C.H. Peters. Het was twee jaar later voltooid, waarna de tijdelijke vakwerkbouw bij opbod werd verkocht. De koper, H.T. Wiegerink, liet het tijdelijk stationnetje afbreken en als loods voor zijn machinefabriek herbouwen aan de Ooysedijk. Daar staat het nu nog, in enigszins vervallen toestand. De geschilderde tekst op het pannendak verraadt dat de loods later onderdak heeft geboden aan metaalbedrijf Huybers. Het in de voorgevel aangebrachte jaartal 1865 is verwarrend, maar onjuist: de loods komt uit 1879 en staat pas sinds 1894 op deze plaats.

Hoe het verder ging met het stationsgebouw van C.H. Peters? Dat werd in 1944 tijdens oorlogshandelingen grotendeels verwoest. De eigenzinnige architect S. van Ravesteyn ontwierp vervolgens een nieuw gebouw, waarin delen van de voorganger uit 1894 werden opgenomen. Van Ravesteyns station was in 1954 voltooid en staat er nog tot op de dag van vandaag.