| Het Julianapark: Het Julianapark, een circa 3 hectaren tellend stadspark, ligt ongeveer 500 meter van de binnenstad. Het langgerekte parkje wordt in het midden onderbroken door een kleine begraafplaats: een restant van een grotere begraafplaats, die vroeger vrijwel het gehele oppervlak van het huidige Julianapark besloeg. Eind 1810 werd besloten tot de aanleg van deze begraafplaats - de eerste buiten de stad. Vanaf dat jaar mochten doden immers niet meer binnen de stadsmuren begraven worden. Op 20 mei 1811 vond de eerste begrafenis plaats op de 'Algemene Begraafplaats', toentertijd gelegen aan de Stenenkruisstraat. De begraafplaats bestond uit drie delen. Het noordelijk deel was voor rooms-katholieken, het middendeel voor protestanten en het zuidelijke deel voor Israëlieten. Regelmatig werd het terrein uitgebreid en in 1881 bereikte de begraafplaats zijn grootste omvang en strekte het zich uit van de Wedren tot de Fort Kijk in de Potstraat. De stad, inmiddels verlost van zijn wallen, begon in deze tijd echter explosief te groeien en twintig jaar later was de begraafplaats grotendeels omringd door bebouwing. Bovendien waren elders nieuwe begraafplaatsen aangelegd. Daarom werd de begraafplaats aan de Stenenkruisstraat in 1905 gesloten. Er trad een periode van verval in en in 1925 besloot de gemeente het rooms-katholieke gedeelte tot park om te vormen. De meeste mensen werden elders herbegraven. Werden nabestaanden niet gevonden, dan werd de zerk van de overledene in de grond begraven en wilden de nabestaanden geen herbegraving elders, dan bleven de stenen liggen. In 1926 werd ook het zuidelijke deel van de begraafplaats ontruimd, met uitzondering van het nog bestaande deel, dat werd omheind. Hier bevinden zich nog ongeveer 400 aardgraven en grafkelders, waaronder een aantal van bekende Nijmeegse personen en families. De sterk vervallen begraafplaats is tegenwoordig alleen op Open Monumentendag open. Het uiteindelijk ontstane park kreeg op 10 mei 1926 officieel de naam Julianapark. In het park staan verschillende opmerkelijke dingen. Zo zijn er twee herinneringsbomen te vinden: de Julianaboom, geplant ter gelegenheid van de troonsbestijging van Juliana in 1948, en de Beatrixboom, die bij het 12½-jarig jubileum van Beatrix als koningin werd geplant. Nabij de Waldeck Pyrmontsingel staat sinds 1966 een bronzen beeld van twee Vierdaagsewandelaars, gemaakt door Vera Tummers-van Hasselt. Elders in het park staan nog enkele beelden van Gerard Walraeven, Cor Beugeling, Anke de Vries, Carel Visser en Gutmundsson.
|
