Driehuizerweg 285: Park Brakkenstein 

Ingeklemd tussen de d'Almarasweg, de universiteit en de spoorlijn Nijmegen-Venlo ligt het eeuwenoude landgoed Brakkesteyn. De eerste vermelding dateert al uit 1654, toen 'Brackesteyn' in eigendom was van stadsrentmeester Gysbert van Mulecom. Later kwam het in handen van de familie Rappard. In 1717 kreeg toenmalig eigenaar Bernard Rappard toestemming om een laan en een weg op zijn landgoed aan te leggen en om het terrein met een aarden wal te omringen.
In de eerste helft van de 18de eeuw werd - mogelijk in opdracht van diezelfde Bernard Rappard - een sterrenbos op het landgoed aangelegd. In een dergelijk bos lopen vanuit alle windstreken lanen naar een centraal punt, waar een kuil of juist een kleine heuvel lag. Sterrenbossen werden meestal aangelegd voor (plezier)jachtpartijen van de landheer en zijn gasten: vanuit het centrale punt schoten de jagers op het wild, dat door drijvers de lanen werd opgejaagd. Het sterrenbos van landgoed Brakkesteyn onderging ergens tussen 1820 en 1850 een vereenvoudiging: van de acht lanen die naar het middelpunt van het bos liepen, bleven er vier over.
In 1803 verkocht de familie Rappard het landgoed aan Johannes Quack. Diens dochter trouwde in 1824 met Johan B.D.C. Tulleken, die Brakkesteyn hierdoor in bezit kreeg. Hun zoon, Johan B.A. Tulleken, erfde het goed in 1863 en liet het oude landhuis afbreken. Op dezelfde plaats verrees in 1865 de witgepleisterde neoclassicistische villa, die er nu nog staat.
Brakkesteyn kwam in 1903 in het bezit van Rudolf baron van Hövell tot Westerflier. Hij verkocht het in 1915 aan Victor Jurgens, een neef van margarinefabrikant Frans Jurgens, die enkele jaren eerder het naburige landgoed Heyendaal had betrokken. Victor Jurgens was een fervent paardenliefhebber en liet in 1916 vlakbij zijn villa een stalhouderij met koetshuis bouwen. In hetzelfde jaar verrezen ook een tuinmanswoning, een waterput en nieuwe toegangspoorten, alle naar een ontwerp van de Amsterdamse architect A. Jacot.
In de jaren 1930-1932 - Victor Jurgens verhuurde Brakkesteyn inmiddels aan zijn neef Toon - werd het landgoed flink onder handen genomen. De Oosterbeekse tuinarchitect Samuel Voorhoeve herschiep het voormalige sterrenbos in een fraai park in landschapsstijl, met grote grasvelden en daartussen groepjes bomen. De oorspronkelijke lanenstructuur bleef behouden. Hierdoor zijn vandaag de dag nog beuken te bewonderen, die dateren uit de eerste helft van de 18de eeuw!
Brakkesteyn verloor in 1941 definitief zijn functie als privé-landgoed. Het landhuis werd toen het onderkomen van de kliniek voor neurologie van het Canisius-Wilhelminaziekenhuis. Het ziekenhuis verliet het landhuis in 1966 en na een jaar leegstand werd huize Brakkesteyn een restaurant. Het landgoed werd openbaar toegankelijk en heet nu Park Brakkenstein.
In de jaren 1969-1971 werd het zuidoostelijke deel van het park door biologen van de Katholieke Universiteit herschapen in een botanische tuin. In deze tuin werden verschillende soorten landschappen in het klein nagebouwd. Zo zijn er een moerasgebied, een heidegebied en verschillende bostypen te vinden. Het meest opvallende element is het alpinum, een metershoge rotsheuvel met bergbegroeiing. De botanische tuin raakte in de jaren '80 buiten gebruik en werd vervolgens sterk verwaarloosd. De stichting Hortus Arcadië nam in 1999 het beheer op zich en heeft de tuin inmiddels in oude luister hersteld.

English text