1322-villa

< vorige | index | volgende >

1322-villa van Nispenstraat 2 hoek Berg en Dalseweg

Collectie Hans van Zeeland (toegevoegd 24-08-2013)

Heb als kind (uit Valkenswaard destijds) 1 keer gelogeerd in de statige villa op de hoek van de van Nispenstraat/Berg en Dalseweg, waar nu een studentenflat staat. Via verre familie van de bewoners heb ik nog wel een oude zwart-wit foto toegestuurd gekregen. Het is weliswaar een kopie, maar wellicht voor jullie ook nog wel te gebruiken... Ik weet niet hoe oud de foto is, maar wat ik inmiddels wel begrepen heb is dat het huis tussen 1897 en 1900 gebouwd is. Ik ben dit te weten gekomen door de oude stadskaarten van het archief met elkaar te vergelijken. Op die van 1900 staat het pand (relatief alleen eigenlijk) tussen de andere panden. Op die van 1897 kan ik niets vinden.

Ik denk dat mijn logeerpartijtje was in de zomer van 1968. Ik was toen net elf. Ik was bevriend met mijn buurjongen, wiens vader advocaat was en die denk ik een soort van neef of achterneef was van de familie. Hij deed voor dat overgebleven oude vrouwtje waarschijnlijk de administratie. En zo mocht ik een keer mee om daar te logeren, dat hadden de oudere broers van mijn vriend jaren van te voren heel vaak gedaan. Maar Rob (mijn vriend) was een nakomertje en op de manier een van de laatste logeergasten, denk ik..

Het huis had achter een soort van uitbouw, een bijkeuken en er was rondom een sintelpad, waar wij toen rondjes over renden.... Het had een enorme achtertuin met flinke beuken meen ik me te herinneren.
De enige bewoonster was een heel oud vrouwtje, wat ik ervan begrepen heb, is dat ze de enige nog levende was van een gezin van 5 broers en zussen, allemaal vrijgezellen.......!! Ik meen dat ze de enige vrouw was. De familie kwam uit Twente ergens en had waarschijnlijk dit huis laten bouwen net voor 1900.
Er was een grote biljartkamer met een oud biljart waar wij als kind op mochten spelen. Ik zie nog de aders voor me in die vergeelde ivoren ballen.... Er hing een geur in huis, die ik later nooit meer heb geroken, maar meteen zou herinneren mocht ik hem weer in mijn neus krijgen. De geur van een oud huis, maar niet vunzig of zo.....het had een deftige lucht, in zoverre een lucht deftig kan ruiken.... Ik herinner me ook nog, dat ik heel veel ontzag had voor het oude vrouwtje, ze had iets speciaals, iets toverachtigs....Ze riep ons een keer buiten om iets te laten zien: in haar hand had ze een oud pannendeksel en een pollepel en toen ze op dat deksel begon te slaan kwamen er allemaal vogeltjes uit de bomen voor haar voeten op het stenen plaatsje zitten..... pas toen kregen ze broodkruimels, die ze ook in haar hand had.... Ze had dat die vogels zo geleerd blijkbaar, maar voor mij met mijn jongensfantasie was ze een heksje...

's Nacht kon ik niet in slaap komen, (was toch al niet zo'n held in een vreemd bed) en hoorde constant de zware geluiden vanuit de staande klok beneden in de hal, die met groot geweld de slagen van 12 uur 's nachts maar ook van 1 uur en 2 uur naar boven galmden....alsof de geesten ontwaakten..en hun dwingende taal spraken..
De volgende dag ben ik weer braaf met mijn buurjongen in de auto naar huis gegaan, ben jaren niet meer in Nijmegen geweest en kwam er toen achter, dat Nijmegen iets heel anders was dan Eindhoven, of Valkenswaard, waar ik toen woonde.....Nijmegen had iets deftigs......en dat was en is voor deze Kempische jongen genoeg om heel stil van te worden, het hele gebeuren al die jaren niet te vergeten, in het diepst van zijn hart te betreuren dat er nu zo'n lelijke flat staat en te zorgen dat op zijn minst die foto een tweede leven mag krijgen....

Binnenkort ga ik er nog eens kijken, wat ik weet is dat er een soort van betonnen driehoek is achtergebleven in de zijmuur van het volgend pand aan de van Nispenstraat.....Een metrische herinnering aan de aangrenzende garage, overgebleven bijna als een Egypisch hieroglief uit een vervlogen tijd......

mvg, Hans van Zeeland

Reactie 1:

Hans van Zeeland, 25-08-2013: Ik weet nu de naam van de familie: Wiegerink. Ze kochten het huis toen ze hun blikfabriek in Deventer hadden verkocht en kwamen hier dus min of meer zitten rentenieren.. Het blijkt dat de laatste bewoonster geen vrijgezelle was, maar weduwe (getrouwd Overmars), die na het vroege overlijden van haar man weer bij haar twee broers en zus ging wonen. Ze waren dus met vieren i.p.v. vijven.
Ik heb gebeld met haar kleinzoon Wim Overmars (wiens vader dus tijdens die logeertijd de administratie bijhield, was advocaat in Valkenswaard, hij is al jaren geleden gestorven). Hij wist ook niet waarom het huis gesloopt is, wellicht gewoon opgekocht door de eigenaar van de studentenflat, die er een mooie vermenigvuldigsom aan huurruimtes inzag. Het geld.....het geld....(en ook de groeiende stad....)

Het laatste wat ik tot nu toe ontdekt heb is dat er een tijdje een 5e persoon woonde: de musicus C.M. Govers kwam er na de oorlog bij en woonde er rond de jaren 50 een paar jaren. Hij staat te boek als pianist, de adresboeken volgend heeft hij van te voren en nadien nog op verschillende Nijmeegse adressen gewoond. Een musicus Govers wordt vermeld in verschillende kranten als leider van een strijk-en accordeonorkest (zie digitaal archief Nijmegen). Het zijn dan verslagen van verenigingsavonden. Zou leuk zijn om over deze musicus nog iets te weten te komen.

mvg, Hans van Zeeland

Reactie 2:

Gerard de Laak, 26-08-2013: Met veel plezier las ik het verhaal van de familie Wiegerink van Nispenstraat hoek Berg en Dalseweg. Deze statige villa heb ik goed gekend, mijn ouders hadden een melkfabriek alsmede een winkel aan de Berg en Dalseweg 35, nu heeft mijn zoon er een wijnhandel en een delicatessenzaak. Als kleine jongen heb ik diverse flessen melk gebracht bij deze familie, altijd achterom in de keuken. Deze villa is tijdens de oorlog door de Duitsers in brand gestoken, gelijk met het Wilhelmina ziekenhuis aan de Dr. Claas Noorduynstraat. Wij hebben zelf ook moeten vluchten. Na de oorlog heb ik met mijn vriendjes nog vaak verstoppertje gespeeld tussen het oud bouwval.
Hopelijk heeft mijn verhaal iets meer aan het licht gebracht.

Reactie 3:

Rob Essers, 01-09-2013: Volgens het overzicht 'Oorlogsschade aan Nijmeegse huizen' is van Nispenstraat 2 slechts "licht beschadigd" (situatie op 8 november 1944).

In het Adresboek 1901 staat als bewoner van het pand vermeld: "Waarden (wed L v d) geb C B Ph Felet, van nispenstraat 2". Zij is de eerste bewoner van het pand.

Uit het overzicht 'Verleende bouw- en hinderwetvergunningen tussen 1850 - 1900 te Nijmegen' van Hans Giesbertz blijkt dat in 1898 aan de weduwe L. Th. van der Waarden vergunning is verleend "tot het bouwen van 1 huis aan de Berg en Dalseweg". In hetzelfde jaar overleed haar zoon Theodoor op 28-jarige leeftijd als laatste van haar drie kinderen.

De gemeenteraad heeft op 9 september 1899 de naam Van Nispenstraat vastgesteld. Later is de schrijfwijze gewijzigd in van Nispenstraat (raadsbesluit d.d. 9 juli 1924). De weduwe woonde volgens het Adresboek 1899 nog in de Paulstraat (= Pauwelstraat) op nummer 26. Lang heeft zij niet in de Van Nispenstraat gewoond. In 1905 woonde M. Th. Smulders, fabrikant in suikerwerken, in het pand en was zij inmiddels verhuisd naar Paulstraat 4.

Van Nispenstraat 2 is slechts een van de panden die de weduwe Van der Waarden-Felet (1838-1918) na de dood van haar echtgenoot liet bouwen; zie ook gevelsteen Lange Hezelstraat 107.

Een compleet overzicht ontbreekt. Vast staat dat zij op 8 april 1906 vergunning kreeg voor de bouw van drie woonhuizen in de Frans Halsstraat (nummer 1 t/m 5). De architect hiervan is A. v.d. Boogaard. Ook haar laatste huis in de Kerkstraat (nummer 80) in Hees waarvoor op 9 februari 1909 bouwvergunning verleend werd, is van dezelfde architect; zie ook gevelsteen Kerkstraat 80. Mogelijk was van Nispenstraat 2 ook door hem ontworpen. Van de panden die de weduwe heeft laten bouwen staat een aantal op de gemeentelijke monumentenlijst. Daarop zou van Nispenstraat 2 niet hebben misstaan...

Vanaf 1912 staat de weduwe Van der Waarden-Felet niet meer in de adresboeken van Nijmegen. Zij is in 1918 in Wijchen overleden. De kans is groot dat haar broer Albertus Paulus Antonius Felet (1851-1942) de enige erfgenaam was. Naar hem is de Pastoor Feletstraat in Oijen genoemd.

REAGEER

Reactiepagina
Reactie 4:

Jeanne Stoks, 15-04-2018: Deze villa is bij mij bekend als Villa Theodoor. In 1970 heb ik hier enkele malen gelogeerd bij mijn toenmalige vriend. De villa was eigendom van studentenhuisvesting en het huis werd bewoond door studenten. Bij mijn weten is het huis rond 1971 gesloopt en werd er een studentenappartementencomplex gebouwd.
Ik heb me vaak afgevraagd waar de naam villa Theodoor vandaan kwam. Zoals ik nu lees is dit de naam van een van de (vroegoverleden) kinderen. Dit bevestigt mij in mijn vermoeden dat het om hetzelfde huis gaat.
Het huis maakte destijds grote indruk op mij. Grote, statige trappen, kamers met hoge plafonds en lijstwerk. De kamer van mijn vriend was gigantisch, met kozijnerkers waarin je op de vensterbank kon zitten. Er was in het huis een serre die met prachtige art deco decors betegeld was. Toen het huis gesloopt werd zijn er door de studenten enkele van deze tegels meegenomen als souvenir. En van deze tegels kwam destijds bij mijn moeder terecht en het tegeltje (15x15cm) hangt sinds enkele jaren bij ons in de keuken.

Reactie 5:

Rob Essers, 15-04-2018: Ook het Nederlands Tegelmuseum blijkt over exemplaren van de lambriseringstegel 'waterkip' te beschikken. Deze tegel van Jac. van den Bosch is vervaardigd door Faience- en tegelfabriek 'Holland' in Utrecht; zie Collectie Nederland: Musea, Monumenten en Archeologie.

REAGEER:

Uw aanvullingen of opmerkingen zijn welkom!
Met dit formulier kunt u (nog) geen foto's versturen. Gebruik daarvoor uw e-mailprogramma.
Opmaak kan wel, bv <b>Vet</b> of <i>cursief</i> geeft Vet of cursief.
 
 Uw naam: en mailadres: