TO BEN AND HARRY


Dit gedicht werd geschreven in 1946 door Lex Hubers, ooit wethouder van de gemeente Nijmegen. Hij schreef het voor 2 engelse militairen, die hij als jongen ontmoette bij de bevrijding van Nijmegen. De titel van het gedicht is: TO BEN AND HARRY. Ben is Ben Mellor, met wie de familie altijd contact heeft gehouden. Ik ben een nicht van Lex Hubers. Lex, destijds woonachtig op Willemsweg 3, functioneerde als "onofficiële" tolk voor de geallieerden. Hij leeft niet meer.
Ben heeft dit gedicht zijn hele leven in zijn portefeuille bewaard, die hij altijd bij zich had.
m vr gr
Josée Temmink- de Leeuw
21 mei 2011

terug

Reactie 1:
Cees de Vos, 03-06-2011: Eerder luchtigjes gelezen, vanmorgen indringend! Wat een mooi gedicht, het ontroerde mij zeer. Weer zie ik mij als jongen van negen jaar middels dit 'zichtbaar gekoesterde gedicht' van Lex Hubers de Amerikaanse soldaten vol bepakt met geweer in de aanslag aan weerzijden van de Hatertscheveldweg vanuit Grave langs ons huis komen richting de stad. Een onuitwisbare gebeurtenis. "Alsnog hulde en dank in 2011 aan Ben en Harry en hun Kamaraden"
Reactie 2:
Josée Temmink-de Leeuw, 07-07-2011: Een foto van Ben Mellor uit 1944.

En nog een foto, gemaakt in 1999 in Fordingbridge, met links de schrijver van het gedicht Lex Hubers en rechts Ben Mellor.

TO BEN AND HARRY
After four years occupation Came unexpected liberation Planes flew over, bombs came down British troops entered the town
Thursdaymorning, along the street Mam, Dad, Tony, Ans and Riet I myself, Henk and aunt Then the troops came, not to count
A column stropped, we had luck Just before us, an English duck Boys jumped off, shaking hands We are Hampshires, English friends
You Ben and Harry were the first we met And after a moment the family sat Together with you round the table To talk, we were unable
We smoked a "Player", English made And for the ladies, chocolate We offered coffee and were glad That we still substitute had
But soon you had to go again To fight, in mud, in cold and rain We said "So long" "God bless you boys" With tears in eyes and trimbling voice
"Oh, we come back, as soon we can" And yes, you came, Harry and Ben By motorcycle, foot or car The way to us was never too far
We thank you, friends, for all you've done You fought for us, to beat the `hun We prayed to God, to save you all And he has certainly heard our call
War is finished now, peace has come You have to stay there with the Hun But soon in March, you walk both In Fordingbridge, in civilian cloth
The best of luck, we wish you then We hope to see you back again You did for us, what you could do English brothers "God bless you".
Nijmegen, 20-2-1946 Your best Dutch friend Alex